zaburzenie tętnic obwodowych

Zaburzenia tętnic obwodowych (PAD – Peripheral Artery Disease) to grupa schorzeń charakteryzujących się zwężeniem lub niedrożnością tętnic dostarczających krew do kończyn, najczęściej dolnych. Główną przyczyną jest miażdżyca, prowadząca do odkładania się blaszek miażdżycowych w ścianach naczyń i stopniowego ograniczania przepływu krwi.

Najczęstszym objawem PAD jest chromanie przestankowe – ból mięśni (zwykle łydek) pojawiający się podczas wysiłku i ustępujący po odpoczynku. W zaawansowanych stadiach choroby mogą wystąpić bóle spoczynkowe, zaburzenia czucia, owrzodzenia, zmiany troficzne skóry oraz martwica tkanek. Krytyczne niedokrwienie kończyn stanowi bezpośrednie zagrożenie amputacją.

Diagnostyka zaburzeń tętnic obwodowych obejmuje badanie wskaźnika kostka-ramię (ABI), badania obrazowe (USG Doppler, angiografia CT lub MR) oraz klasyczne badanie angiograficzne. Leczenie obejmuje modyfikację czynników ryzyka sercowo-naczyniowego, farmakoterapię (leki przeciwpłytkowe, statyny) oraz w wybranych przypadkach interwencje wewnątrznaczyniowe (angioplastyka, stentowanie) lub zabiegi chirurgiczne (bypass).

Zaburzenia tętnic obwodowych są nie tylko przyczyną niepełnosprawności, ale także istotnym markerem ryzyka sercowo-naczyniowego. Pacjenci z PAD mają znacząco zwiększone ryzyko zawału serca, udaru mózgu i zgonu z przyczyn sercowo-naczyniowych, dlatego wymagają kompleksowej opieki wielospecjalistycznej.

Powiązane wpisy

  1. 09.04.2026
  2. www.leksykon.com.pl