Interakcje z innymi produktami leczniczymi i inne rodzaje interakcji

Celiprolol, jako lek beta-adrenolityczny, może wchodzić w liczne interakcje z innymi produktami leczniczymi. Interakcje te mogą być wynikiem różnych mechanizmów i wpływać zarówno na skuteczność terapeutyczną, jak i bezpieczeństwo stosowania produktu leczniczego Celipres 100. Poniżej przedstawiono szczegółowy opis możliwych interakcji z podziałem na kategorie według ich znaczenia klinicznego.¹

Niewskazane skojarzenia

Antagoniści kanału wapniowego typu werapamil (i w mniejszym stopniu diltiazem) podobnie jak beta-adrenolityki wpływają na opóźnienie przewodzenia przedsionkowo-komorowego oraz zmniejszają kurczliwość mięśnia sercowego. Podczas zmiany terapii z werapamilu na celiprolol lub odwrotnie, zaleca się zachowanie odpowiedniej przerwy czasowej między zakończeniem jednej terapii a rozpoczęciem drugiej. Jednoczesne stosowanie obu leków nie jest rekomendowane i może być wdrożone wyłącznie w warunkach ścisłego monitorowania objawów klinicznych oraz zapisu elektrokardiograficznego.²

U pacjentów z wcześniej istniejącymi zaburzeniami przewodzenia przeciwwskazane jest jednoczesne stosowanie celiprololu i antagonistów kanału wapniowego.³

Floktafenina w skojarzeniu z beta-adrenolitykami może powodować zmniejszenie skuteczności leków przeciwdziałających wstrząsowi lub niedociśnieniu tętniczemu, które mogą wystąpić jako skutek działania floktafeniny.⁴

Glikozydy naparstnicy stosowane jednocześnie z lekami beta-adrenolitycznymi mogą wydłużać czas przewodzenia przedsionkowo-komorowego.⁵

Podczas terapii celipololem przeciwwskazane jest jednoczesne podawanie dożylne antagonistów kanału wapniowego typu werapamil lub diltiazem oraz leków przeciwarytmicznych (np. dizopyramid, chinidyna, amiodaron) ze względu na ryzyko wystąpienia znacznego niedociśnienia i bloku przedsionkowo-komorowego.⁶

Klonidyna przy nagłym odstawieniu może nasilać efekt zwiększenia ciśnienia tętniczego „z odbicia”. Jeżeli oba leki są stosowane jednocześnie, beta-adrenolityk należy odstawić na kilka dni przed przerwaniem stosowania klonidyny.⁷

Istnieje teoretyczne ryzyko wystąpienia „nadciśnienia z odbicia” w przypadku skojarzonego leczenia inhibitorami MAO i dużymi dawkami beta-adrenolityków, nawet jeśli są to kardioselektywne beta-adrenolityki.⁸

Wykazano, że dostępność biologiczna celiprololu zmniejsza się w obecności pożywienia.⁹

Teofilina nie powinna być stosowana jednocześnie z celipololem.¹⁰

Skojarzenia wymagające zachowania środków ostrożności

Należy zachować szczególną ostrożność podczas jednoczesnego przepisywania celiprololu i leków przeciwarytmicznych klasy I, takich jak dizopyramid, chinidyna oraz leków przeciwarytmicznych klasy III (np. amiodaron), ponieważ takie skojarzenie może prowadzić do nasilenia zaburzeń przewodzenia przedsionkowo-komorowego i do upośledzenia kurczliwości mięśnia sercowego. Zaleca się obserwację pacjenta i monitorowanie zapisu EKG.¹¹

Jednoczesne stosowanie celiprololu i leków anestetycznych może łagodzić odruchową tachykardię i zwiększać ryzyko niedociśnienia tętniczego. Należy poinformować lekarza anestezjologa o stosowaniu leku beta-adrenolitycznego. Zaleca się zastosowanie leku anestetycznego wykazującego niewielkie ujemne działanie inotropowe.¹²

Beta-adrenolityki mogą nasilać działanie hipoglikemizujące insuliny oraz doustnych leków przeciwcukrzycowych, dlatego może być konieczne dostosowanie dawki tych leków. Jednoczesne stosowanie tych preparatów z beta-adrenolitykami może maskować niektóre objawy tyreotoksykozy lub hipoglikemii (zwłaszcza tachykardię).¹³

Niektóre leki przeciwarytmiczne (dizopyramid, chinidyna, amiodaron, sotalol) mogą powodować wystąpienie zaburzeń rytmu serca typu torsade de pointes. Z tego powodu zaleca się monitorowanie zapisu EKG. W przypadku wystąpienia zaburzeń rytmu serca typu torsade de pointes nie zaleca się podawania leków przeciwarytmicznych.¹⁴

Jednoczesne podawanie celiprololu oraz resperydyny, alfa-metylodopy, guanfacyny, klonidyny lub glikozydów naparstnicy może spowodować nadmierne spowolnienie rytmu serca lub wydłużać czas przewodzenia przedsionkowo-komorowego.¹⁵

Celiprolol może nasilić działanie innych leków zmniejszających ciśnienie tętnicze krwi.¹⁶

Skojarzenia, na które należy zwrócić uwagę

Skojarzone leczenie z antagonistami kanału wapniowego (pochodne dihydropirydyny, takie jak nifedypina) może zwiększać ryzyko wystąpienia niedociśnienia tętniczego, a u pacjentów z utajoną lub niewyrównaną niewydolnością serca może prowadzić do niewydolności serca. W trakcie jednoczesnego stosowania celiprololu z pochodnymi dihydropirydyny, w szczególności w okresie po rozpoczęciu leczenia, należy ściśle monitorować ciśnienie krwi.¹⁷

Niesteroidowe leki przeciwzapalne, takie jak ibuprofen lub indometacyna, mogą zmniejszać działanie hipotensyjne leków beta-adrenolitycznych.¹⁸

Jednoczesne podawanie celiprololu i adrenaliny, noradrenaliny lub leków sympatykomimetycznych może wpływać na działanie beta-adrenolityków i zwiększać ciśnienie tętnicze.¹⁹

Jednoczesne stosowanie z innymi lekami hipotensyjnymi lub trójpierścieniowymi lekami przeciwdepresyjnymi, barbituranami lub fenotiazynami, może nasilać ortostatyczne hipotensyjne działanie leków beta-adrenolitycznych (działanie addycyjne).²⁰

Również jednoczesne stosowanie celiprololu z chlortalidonem lub hydrochlorotiazydem zmniejsza jego dostępność biologiczną.²¹

Jednoczesne stosowanie z meflokiną może powodować bradykardię.²²

Interakcje z alkoholem

Jednoczesne stosowanie celiprololu z alkoholem wymaga zachowania ostrożności. Alkohol może nasilać działanie hipotensyjne leku beta-adrenolitycznego, prowadząc do nadmiernego obniżenia ciśnienia tętniczego. Ponadto, alkohol może osłabiać refleks naczyniowy, co w połączeniu z działaniem celiprololu może skutkować zwiększonym ryzykiem wystąpienia hipotonii ortostatycznej. Pacjenci leczeni celipololem powinni być poinformowani o potencjalnym ryzyku i zachować szczególną ostrożność przy spożywaniu alkoholu, zwłaszcza przy zmianie pozycji ciała z leżącej na stojącą.²³

Tabela interakcji