Właściwości farmakokinetyczne
Celipres 100 100 mg

Celiprolol, substancja czynna leku Celipres 100, charakteryzuje się zmienną biodostępnością po podaniu doustnym, mieszczącą się w zakresie 30-70%, zależną od dawki oraz obniżoną w obecności pokarmu. Lek wykazuje umiarkowane wiązanie z białkami osocza (~25% przy stężeniach terapeutycznych 0,11-0,86 µmol/l), co oznacza, że większość substancji pozostaje w formie wolnej i aktywnej farmakologicznie. Metabolizm celiprololu jest ograniczony, a eliminacja odbywa się głównie przez żółć i kał w zbliżonych proporcjach, co wpływa na jego farmakokinetykę i profil bezpieczeństwa stosowania.

Właściwości farmakokinetyczne leku Celipres 100

Celiprolol, substancja czynna zawarta w leku Celipres 100, wykazuje szereg charakterystycznych właściwości farmakokinetycznych, które determinują jego zachowanie w organizmie ludzkim po podaniu. Celiprolol jest związkiem o charakterze hydrofilnym, który podlega specyficznym procesom wchłaniania, dystrybucji, metabolizmu i wydalania.1

Wchłanianie i biodostępność

Charakterystyczną cechą celiprololu jest niepełne wchłanianie z przewodu pokarmowego. Biodostępność substancji po podaniu doustnym wykazuje znaczną zmienność i mieści się w zakresie od 30% do 70%. Co istotne, wartość ta jest zależna od zastosowanej dawki leku.2

Należy podkreślić, że biodostępność celiprololu ulega obniżeniu w obecności pokarmu. Oznacza to, że przyjmowanie leku Celipres 100 podczas posiłku może prowadzić do zmniejszenia ilości substancji czynnej docierającej do krążenia ogólnego.3

Interakcje wpływające na biodostępność

Istotne z klinicznego punktu widzenia są również interakcje z innymi lekami, które mogą wpływać na biodostępność celiprololu. Udokumentowano, że jednoczesne stosowanie następujących leków prowadzi do obniżenia biodostępności celiprololu:

  • Chlortalidon – diuretyk z grupy tiazydopodobnych4
  • Hydrochlorotiazyd – diuretyk tiazydowy5
  • Teofilina – lek o działaniu bronchodylatacyjnym6

Wiązanie z białkami osocza

Celiprolol charakteryzuje się umiarkowanym stopniem wiązania z białkami osocza. Przy stężeniach terapeutycznych, mieszczących się w zakresie od 0,11 do 0,86 µmol/l w osoczu, około 25% substancji czynnej wiąże się z białkami osocza. Oznacza to, że większość leku pozostaje w formie wolnej, farmakologicznie aktywnej.7

Metabolizm i wydalanie

Istotną cechą celiprololu jest jego ograniczony metabolizm. Po podaniu doustnym raz na dobę, substancja czynna jest metabolizowana jedynie w niewielkim stopniu przed wydaleniem z organizmu.8

Wydalanie celiprololu następuje dwoma drogami:

  • Z żółcią9
  • Z kałem10

Co istotne, eliminacja substancji czynnej tymi drogami zachodzi w zbliżonych proporcjach.11

Parametry farmakokinetyczne

Okres półtrwania celiprololu w osoczu wynosi około 5-6 godzin, co determinuje częstość dawkowania leku.12

Mimo relatywnie krótkiego okresu półtrwania, działanie farmakodynamiczne celiprololu utrzymuje się przez co najmniej 24 godziny, co umożliwia podawanie leku Celipres 100 w schemacie dawkowania raz na dobę.13

Parametr farmakokinetyczny Wartość
Biodostępność po podaniu doustnym 30-70% (zależna od dawki)
Okres półtrwania w osoczu 5-6 godzin
Czas działania farmakodynamicznego ≥ 24 godziny
Zakres stężeń terapeutycznych w osoczu 0,11-0,86 µmol/l
Wiązanie z białkami osocza Około 25%
Stopień metabolizmu Niewielki
Drogi wydalania Żółć i kał (w zbliżonych ilościach)
  1. 16.04.2026
  2. www.leksykon.com.pl