Interakcje leku
Celipres 200 200 mg

Interakcje z innymi produktami leczniczymi i inne rodzaje interakcji

Celipres 200 (celiprolol) jako selektywny beta-adrenolityk wchodzi w liczne interakcje z innymi produktami leczniczymi, które mogą wpływać na jego skuteczność i bezpieczeństwo stosowania. Poniżej przedstawiono szczegółowy opis interakcji z podziałem na kategorie według istotności klinicznej.¹

Niewskazane skojarzenia

Istnieją kombinacje leków, których jednoczesne stosowanie z celiprololu chlorowodorkiem jest przeciwwskazane lub wysoce niezalecane ze względu na poważne ryzyko wystąpienia działań niepożądanych:

• Antagoniści wapnia typu werapamilu i diltiazemu – zarówno te leki, jak i beta-adrenolityki opóźniają przewodzenie przedsionkowo-komorowe i zmniejszają kurczliwość serca. Jednoczesne stosowanie nie jest zalecane, a zmiana terapii powinna uwzględniać przerwę między zakończeniem jednej i rozpoczęciem drugiej. Jeśli konieczne jest jednoczesne stosowanie, należy monitorować objawy kliniczne i zapis EKG. U pacjentów z istniejącymi zaburzeniami przewodzenia przeciwwskazane jest jednoczesne stosowanie obu leków.²
• Floktafenina – beta-adrenolityki mogą zmniejszać skuteczność leków stosowanych w leczeniu wstrząsu lub niedociśnienia spowodowanego przez floktafeninę.³
• Leki przeciwarytmiczne (dyzopiramid, chinidyna, amiodaron) podawane dożylnie – mogą prowadzić do znacznego niedociśnienia i bloku przedsionkowo-komorowego.⁴
• Klonidyna – nagłe odstawienie klonidyny przy jednoczesnym stosowaniu beta-adrenolityków może nasilać zwiększenie ciśnienia tętniczego „z odbicia”. Przy łącznym stosowaniu tych leków beta-adrenolityk należy odstawić kilka dni przed przerwaniem stosowania klonidyny.⁵
• Inhibitory MAO – istnieje teoretyczne ryzyko wystąpienia „nadciśnienia z odbicia” przy stosowaniu dużych dawek beta-adrenolityków, nawet tych kardioselektywnych.⁶
• Teofilina – celiprololu nie należy stosować u pacjentów przyjmujących teofilinę.⁷

Skojarzenia wymagające zachowania środków ostrożności

Następujące leki mogą być stosowane jednocześnie z celiprololu chlorowodorkiem pod warunkiem zachowania szczególnej ostrożności i odpowiedniego monitorowania pacjenta:

• Leki przeciwarytmiczne klasy I i III – szczególna ostrożność jest wymagana przy jednoczesnym stosowaniu z lekami przeciwarytmicznymi klasy I (dyzopiramid, chinidyna) oraz klasy III (amiodaron), gdyż może dojść do nasilenia zaburzeń przewodzenia przedsionkowo-komorowego i zmniejszenia kurczliwości mięśnia sercowego. Zaleca się obserwację pacjenta i monitorowanie zapisu EKG.⁸
• Leki znieczulające – jednoczesne stosowanie beta-adrenolityków i leków znieczulających może łagodzić odruchową tachykardię i zwiększać ryzyko niedociśnienia tętniczego. Należy poinformować anestezjologa o stosowaniu beta-adrenolityku i wybrać lek znieczulający o niewielkim ujemnym działaniu inotropowym.⁹
• Insulina i doustne leki przeciwcukrzycowe – beta-adrenolityki mogą nasilać działanie hipoglikemizujące tych leków, co może wymagać dostosowania dawki. Jednocześnie mogą maskować niektóre objawy hipoglikemii, szczególnie tachykardię.¹⁰
• Leki przeciwarytmiczne mogące powodować torsade de pointes (dyzopiramid, chinidyna, amiodaron, sotalol) – zaleca się monitorowanie zapisu EKG. W przypadku wystąpienia zaburzeń rytmu typu torsade de pointes nie zaleca się podawania leków przeciwarytmicznych.¹¹
• Resperydyna, alfa-metylodopa, guanfacyna, klonidyna, glikozydy naparstnicy – jednoczesne podawanie z celiprololu może powodować nadmierne spowolnienie rytmu serca lub wydłużać czas przewodzenia przedsionkowo-komorowego.¹²
• Inne leki hipotensyjne – celiprolol może nasilać działanie innych leków obniżających ciśnienie tętnicze.¹³

Skojarzenia, na które należy zwrócić uwagę

Poniższe kombinacje leków należy stosować z uwagą, monitorując stan pacjenta:

• Antagoniści wapnia z grupy pochodnych dihydropirydyny (np. nifedypina) – zwiększają ryzyko niedociśnienia tętniczego, a u pacjentów z utajoną lub niewyrównaną niewydolnością serca mogą prowadzić do jej nasilenia. Przy jednoczesnym stosowaniu należy ściśle monitorować ciśnienie krwi, szczególnie po rozpoczęciu leczenia.¹⁴
• Niesteroidowe leki przeciwzapalne (NLPZ) – leki takie jak ibuprofen czy indometacyna mogą osłabiać działanie hipotensyjne beta-adrenolityków.¹⁵
• Adrenalina, noradrenalina, leki sympatykomimetyczne – mogą wpływać na działanie beta-adrenolityków i zwiększać ciśnienie tętnicze.¹⁶
• Trójpierścieniowe leki przeciwdepresyjne, barbiturany, fenotiazyny – mogą nasilać ortostatyczne, hipotensyjne działanie beta-adrenolityków (działanie addycyjne).¹⁷
• Chlorotalidon lub hydrochlorotiazyd – zmniejszają dostępność biologiczną celiprololu.¹⁸
• Meflochina – jednoczesne stosowanie może powodować bradykardię.¹⁹

Interakcje z żywnością

Wykazano, że dostępność biologiczna celiprololu zmniejsza się w obecności pokarmu. Należy zatem przestrzegać zaleceń dotyczących przyjmowania leku względem posiłków.²⁰

Interakcje z alkoholem

Spożywanie alkoholu podczas terapii celiprololu chlorowodorkiem może prowadzić do nasilenia działania hipotensyjnego leku. Alkohol rozszerza naczynia krwionośne, co w połączeniu z działaniem beta-adrenolityku może powodować nadmierne obniżenie ciśnienia tętniczego, a w konsekwencji zawroty głowy, omdlenia i zaburzenia świadomości. Ponadto, alkohol może osłabiać zdolność organizmu do przeciwdziałania hipoglikemii, co w połączeniu z maskującym wpływem beta-adrenolityków na objawy hipoglikemii, może stanowić istotne zagrożenie dla pacjentów z cukrzycą.

Należy ostrzec pacjentów leczonych Celipresem 200, że spożycie alkoholu może nasilać działania niepożądane leku i zwiększać ryzyko wystąpienia powikłań sercowo-naczyniowych. Zaleca się unikanie spożywania alkoholu podczas terapii celiprololu lub przynajmniej znaczne ograniczenie jego ilości, a także zachowanie szczególnej ostrożności przy zmianie pozycji ciała (ryzyko ortostatycznych spadków ciśnienia).

Tabela interakcji