poronienie w pierwszym trymestrze

Poronienie w pierwszym trymestrze to samoistne zakończenie ciąży przed ukończeniem 12. tygodnia. Jest to najczęstsze powikłanie ciąży, dotykające około 10-20% klinicznie rozpoznanych ciąż, przy czym rzeczywisty odsetek może być wyższy ze względu na poronienia wczesne, niezdiagnozowane.

Główne przyczyny poronień w pierwszym trymestrze to nieprawidłowości chromosomalne (50-60% przypadków), zaburzenia immunologiczne, infekcje, anomalie macicy, zaburzenia hormonalne oraz czynniki środowiskowe. Czynniki ryzyka obejmują wiek matki powyżej 35 lat, wcześniejsze poronienia, przewlekłe choroby matki, palenie tytoniu, nadużywanie alkoholu oraz ekspozycję na toksyny.

Objawy kliniczne poronienia to krwawienie z dróg rodnych (od plamienia do obfitego krwawienia), ból w podbrzuszu, skurcze macicy, ustąpienie objawów ciążowych oraz rozwarcie szyjki macicy. Diagnostyka obejmuje badanie ginekologiczne, USG przezpochwowe oraz oznaczenie stężenia β-hCG w surowicy krwi.

W postępowaniu medycznym wyróżnia się poronienie zagrażające (przy zachowanej ciągłości jaja płodowego), poronienie w toku, poronienie niekompletne (wymagające interwencji chirurgicznej) oraz poronienie kompletne. Leczenie zależy od diagnozy i może obejmować postępowanie wyczekujące, farmakologiczne lub chirurgiczne (zabieg łyżeczkowania jamy macicy).

Opieka nad pacjentką po poronieniu powinna uwzględniać aspekty psychologiczne, gdyż utrata ciąży wiąże się z ryzykiem rozwoju zaburzeń adaptacyjnych, depresyjnych i lękowych. Zaleca się konsultację przed kolejną planowaną ciążą, szczególnie w przypadku nawracających poronień (≥3), celem diagnostyki przyczyn i wdrożenia odpowiedniego postępowania profilaktycznego.

Powiązane wpisy

  1. 13.04.2026
  2. www.leksykon.com.pl