zapalenie ścięgien
Wskazanie

Zapalenie ścięgien (tendinitis) to stan zapalny obejmujący ścięgna – twarde struktury łączące mięśnie z kośćmi. Najczęściej dotyka obszarów takich jak barki, łokcie, nadgarstki, biodra, kolana czy okolice ścięgna Achillesa. Zapalenie ścięgien może być wynikiem przeciążenia, mikrourazów, niewłaściwej techniki wykonywania ćwiczeń czy czynności zawodowych, chorób autoimmunologicznych lub infekcji.

W leczeniu farmakologicznym zapalenia ścięgien stosuje się przede wszystkim niesteroidowe leki przeciwzapalne (NLPZ). Wśród najczęściej używanych leków w Polsce znajdują się: Ibuprom, Nurofen, Metindol, Voltaren, Diclac, Naproxen, Nimesil oraz Ketonal. W cięższych przypadkach lekarz może zalecić miejscowe iniekcje kortykosteroidów (np. Depo-Medrol, Diprophos) bezpośrednio w okolice zmienionego zapalnie ścięgna.

Istotnym elementem terapii jest odpoczynek i odciążenie chorego ścięgna, stosowanie zimnych okładów, uniesienie kończyny oraz fizjoterapia. W bardziej przewlekłych przypadkach stosuje się terapię falą uderzeniową, laseroterapię oraz ćwiczenia ekscentryczne, które stopniowo przywracają funkcję ścięgna.

Największą trudnością w leczeniu zapalenia ścięgien jest tendencja pacjentów do zbyt wczesnego powrotu do aktywności fizycznej, co może prowadzić do nawrotów i przewlekłego charakteru schorzenia. Wyzwaniem bywa również rozróżnienie między zapaleniem ścięgien a innymi schorzeniami o podobnym obrazie klinicznym, takimi jak zapalenie kaletki maziowej czy zerwanie ścięgna. Dodatkowo, przewlekłe zapalenie ścięgien może prowadzić do degeneracji i osłabienia struktury ścięgna (tendinoza), co znacznie wydłuża proces leczenia i pogarsza rokowanie.