białko całkowite w moczu

Białko całkowite w moczu (proteinuria) to parametr laboratoryjny oznaczany w badaniu ogólnym moczu, który w warunkach prawidłowych nie powinien przekraczać 150 mg/dobę. Pojawienie się zwiększonej ilości białka w moczu jest istotnym wskaźnikiem diagnostycznym wskazującym na potencjalne zaburzenia funkcji nerek.

Wyróżnia się kilka rodzajów proteinurii: przednerkową (związaną z nadmiernym stężeniem białek w osoczu), nerkową (wynikającą z uszkodzenia kłębuszków nerkowych lub cewek) oraz pozanerkową (spowodowaną procesami zapalnymi lub nowotworowymi w drogach moczowych). Nasilona proteinuria (>3,5 g/dobę) występująca z hipoalbuminemią, obrzękami i hiperlipemią tworzy zespół nerczycowy.

Diagnostyka proteinurii obejmuje zarówno półilościowe metody paskowe (czułe głównie na albuminę), jak i metody ilościowe (np. oznaczenie w dobowej zbiórce moczu lub wskaźnik białko/kreatynina). Istotne jest różnicowanie przyczyn proteinurii, które mogą obejmować nefropatię cukrzycową, kłębuszkowe zapalenie nerek, amyloidozę, nefropatię nadciśnieniową, choroby układowe oraz przyjmowanie niektórych leków.

Powiązane wpisy

  1. 15.04.2026
  2. www.leksykon.com.pl