przewlekła choroba rdzenia kręgowego
Wskazanie
Przewlekła choroba rdzenia kręgowego obejmuje szereg schorzeń neurologicznych, które wpływają na funkcjonowanie rdzenia kręgowego przez dłuższy czas. Do najczęstszych należą: stwardnienie rozsiane (SM), stwardnienie zanikowe boczne (SLA), poprzeczne zapalenie rdzenia kręgowego, syringomielia oraz urazowe uszkodzenia rdzenia kręgowego. Objawy mogą obejmować postępujące osłabienie mięśni, zaburzenia czucia, spastyczność, problemy z kontrolą zwieraczy oraz zaburzenia funkcji seksualnych.
W leczeniu przewlekłych chorób rdzenia kręgowego stosuje się różne grupy leków w zależności od konkretnego schorzenia. W przypadku SM wykorzystuje się leki modyfikujące przebieg choroby, takie jak: Copaxone (octan glatirameru), Rebif, Avonex, Plegridy (różne formy interferonu beta), Tecfidera (fumaran dimetylu), Gilenya (fingolimod), Mavenclad (kladrybina), Tysabri (natalizumab) czy Ocrevus (okrelizumab). Przy spastyczności pomocne są Baclofen (Kemstro), Tizanidyna (Sirdalud) oraz Dantrolene (Dantrium).
W leczeniu bólu neuropatycznego, częstego w przewlekłych chorobach rdzenia, stosuje się: Pregabalinę (Lyrica), Gabapentynę (Neurontin), Duloksetynę (Cymbalta) oraz Amitryptylinę. W przypadku zaburzeń zwieraczy pomocne mogą być leki antycholinergiczne jak Solifenacyna (Vesicare) czy Tolterodyna (Detrusitol).
Największe trudności w leczeniu pacjentów z przewlekłymi chorobami rdzenia kręgowego to przede wszystkim postępujący charakter wielu z tych schorzeń, gdzie leczenie ma często charakter hamujący a nie przyczynowy. Wyzwaniem jest też kompleksowe zarządzanie wieloma objawami jednocześnie oraz zapobieganie powikłaniom, takim jak odleżyny, infekcje układu moczowego czy powikłania zakrzepowo-zatorowe. Istotnym problemem pozostaje też leczenie bólu przewlekłego, który często towarzyszy tym schorzeniom i znacząco obniża jakość życia pacjentów. Kluczowe jest wielospecjalistyczne podejście, łączące farmakoterapię z rehabilitacją, psychoterapią oraz wsparciem społecznym.
Lista leków z tym wskazaniem
-
Tizanor – Tabletki – 2 mg
Tabletki zawierają substancję czynną tyzanidynę w dawkach 2 mg lub 4 mg, pochodzącą z tyzanidyny chlorowodorku. Preparat stosuje się w leczeniu bolesnych skurczów mięśni związanych z problemami kręgosłupa oraz w zwiększonym napięciu mięśni przy chorobach neurologicznych. Wskazany jest również po zabiegach chirurgicznych takich jak operacje przepukliny jądra miażdżystego czy zapalenia stawu biodrowego. Może być stosowany u dorosłych pacjentów z porażeniem mózgowym oraz w innych schorzeniach wpływających na mięśnie i układ nerwowy.
• Wskazania do stosowania• Substancja czynna• Kategoria leku -
Sirdalud MR – Kapsułki o zmodyfikowanym uwalnianiu, twarde – 6 mg
Produkt leczniczy zawiera tizanidynę, substancję czynną o zmodyfikowanym uwalnianiu w dawce 6 mg. Preparat jest dostępny w postaci kapsułek do stosowania doustnego. Stosowany jest w leczeniu zwiększonego napięcia mięśni, które występuje w chorobach neurologicznych takich jak stwardnienie rozsiane, przewlekłe i zwyrodnieniowe choroby rdzenia kręgowego, następstwa udarów mózgu oraz mózgowe porażenie dziecięce. Produkt jest przeznaczony dla dorosłych, u których rozpoznano porażenie mózgowe dziecięce.
• Wskazania do stosowania• Substancja czynna• Kategoria leku -
Sirdalud – Tabletki – 4 mg
Tabletki zawierają 4 mg tyzanidyny w postaci chlorowodorku tyzanidyny oraz laktozę jako substancję pomocniczą. Są stosowane doustnie w celu łagodzenia bolesnych skurczów mięśni związanych z chorobami kręgosłupa, powikłaniami po zabiegach chirurgicznych oraz zwiększonym napięciem mięśni w chorobach neurologicznych takich jak stwardnienie rozsiane, udar mózgu czy mózgowe porażenie dziecięce. Preparat jest szczególnie polecany na zespoły bólowe w obrębie szyi i lędźwi oraz w przypadku przewlekłych schorzeń rdzenia kręgowego. Tabletkę można podzielić na dwie równe części, co ułatwia dostosowanie dawki.
• Wskazania do stosowania• Substancja czynna• Kategoria leku