zwiększone napięcie mięśni
Wskazanie

Zwiększone napięcie mięśni (hipertonia mięśniowa) to stan, w którym mięśnie pozostają w nadmiernym, nieprawidłowym napięciu, co ogranicza ruchomość i może powodować ból. Występuje w wielu schorzeniach neurologicznych, takich jak udar mózgu, stwardnienie rozsiane, mózgowe porażenie dziecięce, urazy rdzenia kręgowego czy w chorobie Parkinsona. Napięcie może dotyczyć zarówno pojedynczych grup mięśniowych, jak i obejmować większe obszary ciała.

W leczeniu zwiększonego napięcia mięśniowego stosuje się leki miorelaksacyjne o działaniu ośrodkowym i obwodowym. Najczęściej przepisywane preparaty w Polsce to: Baclofen, Sirdalud, Mydocalm, Tolperis, Muscoril, Myolastan oraz Dantrium. W cięższych przypadkach spastyczności stosuje się toksynę botulinową (preparaty Botox, Dysport, Xeomin), która powoduje miejscowe zwiotczenie mięśni poprzez blokowanie uwalniania acetylocholiny.

W leczeniu długoterminowym istotną rolę odgrywa również fizjoterapia obejmująca ćwiczenia rozciągające, techniki PNF, masaż oraz hydroterapię. W niektórych przypadkach konieczne jest zastosowanie ortez lub innych pomocy ortopedycznych. Przy znacznym nasileniu objawów lub nieskuteczności farmakoterapii można rozważyć interwencje chirurgiczne, takie jak selektywna rizotomia grzbietowa czy wszczepienie pompy baklofenowej.

Największym wyzwaniem w leczeniu zwiększonego napięcia mięśniowego jest znalezienie optymalnej równowagi terapeutycznej. Zbyt silne obniżenie napięcia może prowadzić do nadmiernego osłabienia mięśni i pogorszenia funkcji motorycznych, natomiast niewystarczające leczenie nie przynosi ulgi pacjentowi. Dodatkową trudnością jest często występująca oporność na leczenie farmakologiczne oraz narastanie objawów w miarę postępu choroby podstawowej. Leczenie wymaga indywidualnego podejścia i regularnej modyfikacji w zależności od odpowiedzi pacjenta i zmieniającego się stanu klinicznego.