udar mózgowo-naczyniowy
Wskazanie
Udar mózgowo-naczyniowy to ostry stan neurologiczny, będący następstwem zaburzeń krążenia mózgowego, prowadzący do uszkodzenia tkanki nerwowej. Wyróżniamy dwa główne typy: udar niedokrwienny (około 85% przypadków), spowodowany zatrzymaniem dopływu krwi do mózgu, oraz udar krwotoczny (około 15%), wywołany wynaczynieniem krwi do tkanki mózgowej lub przestrzeni podpajęczynówkowej. Udar jest stanem zagrożenia życia wymagającym natychmiastowej interwencji medycznej.
W przypadku udaru niedokrwiennego kluczowe znaczenie ma szybkie przywrócenie przepływu krwi. W fazie ostrej stosuje się leczenie trombolityczne z wykorzystaniem rekombinowanego tkankowego aktywatora plazminogenu (rt-PA, Actilyse) w ciągu 4,5 godziny od wystąpienia objawów. Alternatywnie lub uzupełniająco wykonuje się trombektomię mechaniczną. W profilaktyce wtórnej stosuje się leki przeciwpłytkowe jak kwas acetylosalicylowy (Acard, Polocard), klopidogrel (Plavix, Areplex), tiklopidyna (Aclotin) oraz leki przeciwzakrzepowe jak dabigatran (Pradaxa), rywaroksaban (Xarelto), apiksaban (Eliquis) czy warfaryna (Warfin).
W leczeniu udaru krwotocznego postępowanie jest głównie zachowawcze, obejmujące kontrolę ciśnienia tętniczego (m.in. labetalol, urapidyl – Ebrantil), wyrównanie zaburzeń krzepnięcia oraz w wybranych przypadkach interwencję neurochirurgiczną. Po ustabilizowaniu stanu pacjenta wdrażane jest kompleksowe leczenie rehabilitacyjne, które powinno rozpocząć się jak najwcześniej.
Największe trudności w leczeniu udaru dotyczą wąskiego okna terapeutycznego dla leczenia trombolitycznego, które ogranicza możliwość jego zastosowania u wielu pacjentów. Problemem jest również niedostateczna świadomość społeczna objawów udaru, co opóźnia zgłoszenie się do szpitala. Wyzwanie stanowią także powikłania neurologiczne (afazja, niedowłady, zaburzenia poznawcze) i ogólnoustrojowe (zakażenia, zakrzepica żył głębokich). Istotną trudnością jest również skuteczna profilaktyka wtórna i kompleksowa rehabilitacja, wymagająca zaangażowania interdyscyplinarnego zespołu oraz długotrwałej terapii.
Lista leków z tym wskazaniem
-
Tizagelan – Tabletki – 4 mg
Produkt leczniczy zawiera tyzanidynę w dawkach 2 mg lub 4 mg wraz z substancjami pomocniczymi, takimi jak laktoza jednowodna i sacharoza. Tabletki mają postać białą do żółtawej, są okrągłe i mogą być dzielone na mniejsze dawki. Lek stosuje się w leczeniu skurczów mięśni szkieletowych związanych z zaburzeniami kręgosłupa oraz po operacjach narządu ruchu. Ponadto jest wskazany w terapii spastyczności wynikającej z różnych schorzeń neurologicznych, takich jak stwardnienie rozsiane czy udary mózgowo-naczyniowe.
• Wskazania do stosowania• Substancja czynna• Kategoria leku -
Tizagelan – Tabletki – 2 mg
Produkt leczniczy zawiera tyzanidynę w dawkach 2 mg lub 4 mg oraz substancje pomocnicze w postaci laktozy jednowodnej i sacharozy. Stosuje się go głównie w leczeniu skurczów mięśni szkieletowych związanych z zaburzeniami kręgosłupa oraz po zabiegach chirurgicznych narządu ruchu. Jest także wskazany w terapii spastyczności wywołanej schorzeniami neurologicznymi, takimi jak stwardnienie rozsiane, mielopatia czy udary mózgowo-naczyniowe. Tabletki mają postać okrągłą, mogą być dzielone na mniejsze dawki w celu dostosowania terapii.
• Wskazania do stosowania• Substancja czynna• Kategoria leku