zmiana zwyrodnieniowa rdzenia kręgowego
Wskazanie

Zmiana zwyrodnieniowa rdzenia kręgowego, znana również jako mielopatia zwyrodnieniowa, jest przewlekłym stanem neurologicznym powstającym w wyniku ucisku na rdzeń kręgowy. Najczęściej występuje w odcinku szyjnym kręgosłupa, chociaż może dotyczyć również innych jego części. Zmiany zwyrodnieniowe są zazwyczaj następstwem procesów degeneracyjnych związanych z wiekiem, takich jak zwyrodnienie krążków międzykręgowych, tworzenie się osteofitów, czy przerost więzadeł.

Objawy mielopatii zwyrodnieniowej mogą obejmować: zaburzenia czucia w kończynach, osłabienie mięśni, zaburzenia koordynacji ruchowej, trudności w chodzeniu, nietrzymanie moczu lub stolca, a w zaawansowanych przypadkach nawet niedowład czy porażenie kończyn. Diagnostyka obejmuje badanie neurologiczne, badania obrazowe (MRI, CT) oraz badania elektrofizjologiczne.

W leczeniu farmakologicznym zmian zwyrodnieniowych rdzenia kręgowego stosuje się leki przeciwbólowe (np. Paracetamol, Nurofen, Tramal), leki przeciwzapalne (np. Dicloberl, Voltaren, Metypred), leki rozluźniające mięśnie (np. Mydocalm, Baclofen, Sirdalud) oraz leki neuroprotekcyjne (np. Milgamma, Neurovit). W przypadku objawów neuropatycznych pomocne mogą być też gabapentyna (Neurontin) lub pregabalina (Lyrica).

Największe trudności w leczeniu zmian zwyrodnieniowych rdzenia kręgowego wynikają z nieodwracalnego charakteru uszkodzeń neurologicznych oraz postępującego charakteru choroby. Leczenie farmakologiczne ma głównie charakter objawowy i nie zatrzymuje progresji zmian. W zaawansowanych przypadkach konieczne jest leczenie operacyjne (dekompresja rdzenia kręgowego, stabilizacja kręgosłupa), jednak nawet po zabiegu często nie udaje się całkowicie odwrócić istniejących deficytów neurologicznych. Rehabilitacja jest kluczowym elementem leczenia, ale wymaga długotrwałego i systematycznego postępowania.