drgawki wywołane przedawkowaniem niektórych produktów leczniczych
Wskazanie

Drgawki wywołane przedawkowaniem produktów leczniczych to stan nagłego zagrożenia zdrowia i życia, wymagający natychmiastowej interwencji medycznej. Napady drgawkowe mogą wystąpić w wyniku toksycznego działania wielu substancji, w tym leków przeciwdepresyjnych (szczególnie trójpierścieniowych), leków przeciwpsychotycznych, stymulantów (amfetamina, kokaina), izoniazyd, tramadol, bupropion oraz niektórych antybiotyków (chinolony, penicyliny w wysokich dawkach).

W postępowaniu terapeutycznym priorytetem jest stabilizacja stanu pacjenta i przerwanie napadu drgawkowego. Lekami pierwszego rzutu są benzodiazepiny, takie jak diazepam (Relanium), klonazepam (Clonazepamum TZF, Paxam), lorazepam (Lorafen) lub midazolam (Midanium, Dormicum). W przypadku drgawek opornych na benzodiazepiny stosuje się leki przeciwpadaczkowe, jak fenytoina (Epanutin), walproinian sodu (Depakine, Convulex) lub lewetiracetam (Keppra, Cezarius, Levetiracetam Teva).

Równocześnie z farmakoterapią prowadzi się leczenie przyczynowe – eliminację toksyny z organizmu poprzez płukanie żołądka (jeśli od zażycia nie upłynęło więcej niż 1-2 godziny), podanie węgla aktywowanego (Carbo medicinalis) oraz forsowanie diurezy. W ciężkich przypadkach może być konieczne zastosowanie technik pozaustrojowego oczyszczania krwi, jak hemodializa lub hemoperfuzja.

Największe trudności w leczeniu drgawek wywołanych przedawkowaniem leków wiążą się z identyfikacją substancji wywołującej objawy, zwłaszcza gdy pacjent jest nieprzytomny lub brak wiarygodnego wywiadu. Dodatkowym wyzwaniem jest leczenie stanu padaczkowego opornego na standardową terapię oraz postępowanie w przypadku przedawkowania wielu substancji jednocześnie. Istotnym problemem klinicznym są również powikłania neurologiczne po długotrwałych napadach drgawkowych oraz powikłania ogólnoustrojowe związane z toksycznością poszczególnych leków, takie jak zaburzenia rytmu serca, niewydolność nerek czy wątroby.