rak prostaty niskiego ryzyka
Rak prostaty niskiego ryzyka to wczesna postać nowotworu gruczołu krokowego, która charakteryzuje się wolnym wzrostem i niskim potencjałem przerzutowania. W tej kategorii znajdują się guzy o niskim stopniu złośliwości histologicznej (skala Gleasona ≤6), niskim poziomie PSA (poniżej 10 ng/ml) oraz stadium klinicznym T1-T2a.
Pacjenci z rakiem prostaty niskiego ryzyka mają doskonałe rokowanie, a 10-letnie przeżycie specyficzne dla raka wynosi ponad 95%. Dla tej grupy chorych dostępnych jest kilka opcji terapeutycznych, w tym aktywny nadzór (active surveillance), radykalna prostatektomia, radioterapia (zewnętrzna lub brachyterapia) oraz ablacja ogniskowa.
Aktywny nadzór staje się coraz częściej wybieraną strategią postępowania, pozwalającą uniknąć powikłań związanych z leczeniem radykalnym przy zachowaniu bezpieczeństwa onkologicznego. Polega on na regularnym monitorowaniu choroby poprzez oznaczanie PSA, badanie per rectum oraz okresowe biopsje, z możliwością wdrożenia leczenia radykalnego w przypadku progresji.
Wybór metody terapeutycznej powinien uwzględniać wiek pacjenta, choroby współistniejące, oczekiwaną długość życia oraz preferencje chorego dotyczące potencjalnych skutków ubocznych leczenia. Ważnym elementem jest również właściwa kwalifikacja ryzyka w oparciu o najnowsze wytyczne towarzystw urologicznych i onkologicznych.
Powiązane wpisy
- Leksykon chorób i schorzeń
Rak gruczołu krokowego z przerzutami – Epidemiologia
Rak gruczołu krokowego jest najczęściej diagnozowanym nowotworem u mężczyzn w USA, z prognozowanymi 313 780 nowymi przypadkami i 35 770 zgonami w 2025 roku. Wzrost częstości występowania przerzutowego raka prostaty (m.in. o 18% w latach 2008-2016 oraz 72% wzrost roczny przerzutów w latach 2004-2013) jest niepokojącym trendem, szczególnie u mężczyzn w wieku 55-69 lat oraz u nie-latynoskich białych mężczyzn. Wskaźnik przerzutowego raka prostaty wzrósł z 4% w 2003 do 8% w 2017 roku, a częstość występowania u mężczyzn 45-74 lat wzrosła o 41% w latach 2010-2018 (z 12 do 17/100 000). Różnice rasowe są znaczące – wskaźnik zachorowalności u czarnych mężczyzn jest ponad dwukrotnie wyższy (137,1 vs 62,2/100 000). Pięcioletnia przeżywalność względna dla przerzutowego raka prostaty wynosi około 34%, z poprawą z 28,7% (2001-2005) do 32,3% (2011-2016). Wzrost przerzutów zbiegł się ze zmianami w zaleceniach USPSTF dotyczącymi badań przesiewowych PSA, które ograniczyły rutynowe testy, co mogło wpłynąć na późniejsze wykrywanie choroby.
aktywny nadzór, badanie PSA, deficyt naprawy DNA, denosumab, enzalutamid, hormonowrażliwy rak prostaty, immunoterapia, inhibitory szlaku receptora androgenowego, kwas zoledronowy, mutacje germinalne, octan abirateronu, PET PSMA, przerzutowy rak prostaty, przerzuty do kości, przerzuty do węzłów chłonnych, rad-223, rak gruczołu krokowego, rak gruczołu krokowego z przerzutami, rak prostaty niskiego ryzyka, rak prostaty oporny na kastrację, sipuleucel-T, terapia deprywacji androgenowej