Leki w grupie
„leki zwiotczające mięśnie”

Leki zwiotczające mięśnie (miorelaksanty) to grupa preparatów farmakologicznych, których głównym działaniem jest zmniejszenie napięcia mięśni szkieletowych. Działają one poprzez różne mechanizmy: centralne (na ośrodkowy układ nerwowy) lub obwodowe (bezpośrednio na połączenie nerwowo-mięśniowe).

Miorelaksanty centralne działają głównie na poziomie rdzenia kręgowego, hamując przekaźnictwo w obrębie neuronów ruchowych. Do tej grupy należą: baklofen (Baclofenium, Baclofen), tyzanidyna (Tizanor, Sirdalud), tolperizon (Mydocalm), metokarbamol (Robaxin), chlorzoksazon (Paraflex) oraz diazepam (Relanium) i inne benzodiazepiny o działaniu miorelaksacyjnym.

Miorelaksanty obwodowe (niedepolaryzujące i depolaryzujące) blokują przekaźnictwo nerwowo-mięśniowe i są stosowane głównie w anestezjologii. Do niedepolaryzujących należą: rokuronium (Esmeron), wekuronium (Norcuron), cisatrakurium (Nimbex), atrakurium (Tracrium), miwakurium (Mivacron), pankuronium (Pavulon). Jedynym powszechnie stosowanym środkiem depolaryzującym jest sukcynylocholina (Suxamethonium, Listenon).

Szczególną podgrupą są leki stosowane w leczeniu spastyczności w chorobach neurologicznych, jak stwardnienie rozsiane czy mózgowe porażenie dziecięce. Oprócz wcześniej wymienionych (baklofen, tyzanidyna), stosuje się też toksynę botulinową (Botox, Dysport, Xeomin) oraz dantrolene (Dantrium), który działa bezpośrednio na mięśnie, hamując uwalnianie jonów wapnia z siateczki sarkoplazmatycznej.

Główną zaletą stosowania miorelaksantów jest skuteczne zmniejszanie bolesnych skurczów mięśni i łagodzenie spastyczności, co poprawia komfort życia i funkcjonowanie pacjentów. W anestezjologii umożliwiają prawidłowe przeprowadzenie zabiegów chirurgicznych wymagających zwiotczenia mięśni i ułatwiają intubację.

Do najważniejszych zagrożeń związanych ze stosowaniem leków zwiotczających mięśnie należą: depresja oddechowa (szczególnie przy jednoczesnym stosowaniu innych leków działających depresyjnie na OUN), nadmierne osłabienie mięśni (mogące prowadzić do niewydolności oddechowej), reakcje alergiczne oraz ryzyko uzależnienia (w przypadku benzodiazepin). Miorelaksanty obwodowe stosowane w anestezjologii mogą powodować przedłużone zwiotczenie, bradykardię lub hipotensję, a sukcynylocholina może wywołać hipertermię złośliwą u predysponowanych pacjentów.

Lista leków w tej grupie

  1. 13.04.2026
  2. www.leksykon.com.pl