delirium tremens
Wskazanie

Delirium tremens (DT) to poważne, zagrażające życiu powikłanie nagłego odstawienia alkoholu, które rozwija się zwykle 48-72 godziny po zaprzestaniu lub znacznym ograniczeniu długotrwałego, intensywnego spożywania alkoholu. Charakteryzuje się ostrym zespołem majaczeniowym z obecnością splątania, drżenia, pobudzenia psychoruchowego, zaburzeń świadomości, halucynacji (najczęściej wzrokowych) oraz objawów autonomicznych: tachykardii, nadciśnienia, hipertermii i nadmiernej potliwości.

W leczeniu delirium tremens kluczowe jest wdrożenie farmakoterapii benzodiazepinami o długim czasie działania. W Polsce najczęściej stosuje się diazepam (Relanium), klonazepam (Clonazepamum TZF, Paxam) lub lorazepam (Lorafen). W ciężkich przypadkach może być konieczne dożylne podawanie leków. Stosuje się również witaminę B1 (tiaminę – Milgamma, Benfogamma) w celu zapobiegania encefalopatii Wernickego. W przypadku towarzyszących zaburzeń elektrolitowych konieczna jest ich korekcja.

Największą trudnością w leczeniu pacjentów z delirium tremens jest kontrola pobudzenia psychoruchowego oraz zapobieganie powikłaniom, takim jak odwodnienie, zaburzenia elektrolitowe, urazy wynikające z upadków czy napadów drgawkowych. Pacjenci wymagają ścisłego monitorowania parametrów życiowych oraz nadzoru z powodu ryzyka samouszkodzeń. Leczenie powinno odbywać się w warunkach szpitalnych, najlepiej na oddziale intensywnej terapii. Śmiertelność w delirium tremens, mimo właściwego leczenia, wciąż wynosi 1-4%.

Po ustąpieniu ostrego stanu kluczowe jest wdrożenie długoterminowej terapii uzależnienia od alkoholu z wykorzystaniem acamprosatu (Campral), naltreksonu (Adepend, Naltregen) czy disulfiramu (Anticol), połączonej z psychoterapią i wsparciem grup samopomocowych. Właściwe postępowanie w delirium tremens wymaga współpracy specjalistów z zakresu psychiatrii, intensywnej terapii oraz toksykologii klinicznej.

Lista leków z tym wskazaniem

  1. 15.04.2026
  2. www.leksykon.com.pl