stan drgawkowy w przebiegu zatrucia
Wskazanie
Stan drgawkowy w przebiegu zatrucia to stan zagrożenia życia, charakteryzujący się długotrwałymi lub nawracającymi napadami drgawkowymi bez odzyskiwania świadomości pomiędzy nimi, spowodowany działaniem substancji toksycznych. Wystąpienie drgawek w przebiegu zatrucia może być spowodowane przez leki (np. izoniazyd, teofilina, trójcykliczne antydepresanty), narkotyki (np. kokaina, amfetamina), alkohol (zarówno ostre zatrucie, jak i zespół odstawienia), pestycydy, metale ciężkie czy rozpuszczalniki organiczne.
Postępowanie w stanie drgawkowym wymaga szybkiego działania i obejmuje zabezpieczenie podstawowych funkcji życiowych, podanie leków przeciwdrgawkowych oraz leczenie przyczynowe zatrucia. W pierwszej linii stosuje się benzodiazepiny, takie jak diazepam (Relanium), klonazepam (Clonazepamum TZF, Paxam), lorazepam (Lorafen) lub midazolam (Dormicum, Midanium). W przypadku nieskuteczności benzodiazepin podaje się leki przeciwpadaczkowe drugiej linii, jak fenytoinę (Epanutin), kwas walproinowy (Depakine, Convulex) lub lewetiracetam (Keppra, Levetiracetam TEVA).
Równolegle z leczeniem objawowym należy przeprowadzić detoksykację organizmu – w zależności od rodzaju trucizny stosuje się płukanie żołądka, podawanie węgla aktywowanego (Carbo medicinalis), forsowanie diurezy, alkalizację moczu lub specyficzne antidota. W przypadku zatruć lekami przeciwdepresyjnymi można zastosować wodorowęglan sodu (Natrium bicarbonicum), przy zatruciu metanolem – etanol lub fomepizol, a przy zatruciu paracetamolem – N-acetylocysteinę (Acetylcysteine Sandoz, Fluimucil).
Największe trudności w leczeniu stanu drgawkowego w przebiegu zatrucia obejmują: opóźnioną identyfikację substancji toksycznej, oporność napadów na standardowe leczenie przeciwdrgawkowe, konieczność jednoczesnego leczenia niewydolności wielonarządowej, ryzyko interakcji lekowych między środkami przeciwdrgawkowymi a lekami stosowanymi w detoksykacji oraz trudności w monitorowaniu stężenia toksyn. Szczególnie problematyczne są zatrucia wieloma substancjami jednocześnie, które mogą dawać nakładające się objawy i wymagać złożonego postępowania terapeutycznego. Istotnym wyzwaniem jest również zapobieganie następstwom neurologicznym, które mogą wystąpić pomimo skutecznego opanowania drgawek i eliminacji toksyny.
Lista leków z tym wskazaniem
-
Relanium – Roztwór do wstrzykiwań – 5 mg/ml
Roztwór do wstrzykiwań zawiera 5 mg diazepamu w 1 ml oraz substancje pomocnicze, takie jak etanol, alkohol benzylowy, sód benzoesan i glikol propylenowy. Lek stosuje się w ostrych stanach lękowych i pobudzeniu, delirium tremens, a także w leczeniu stanów spastycznych mięśni i tężca. Ponadto wykorzystywany jest w terapii ostrych stanów drgawkowych, w tym padaczkowych i drgawek gorączkowych. Może być też stosowany jako premedykacja przedoperacyjna lub przed zabiegami diagnostycznymi i chirurgicznymi.
• Wskazania do stosowania• Substancja czynna -
Neorelium – Roztwór do wstrzykiwań – 5 mg/ml
Produkt leczniczy w postaci roztworu do wstrzykiwań zawiera diazepam, substancję czynną o działaniu uspokajającym i przeciwdrgawkowym. W skład wchodzą także substancje pomocnicze, takie jak glikol propylenowy, etanol, alkohol benzylowy, kwas benzoesowy i benzoesan sodu. Stosuje się go doraźnie w krótkotrwałym leczeniu stanów silnego pobudzenia psychotycznego, lęku, zespołu abstynencyjnego alkoholowego, tężca, stanów drgawkowych oraz w premedykacji przed zabiegami chirurgicznymi i diagnostycznymi. Preparat jest przeznaczony do szybkiego działania w sytuacjach nagłych wymagających uspokojenia lub przeciwdziałania drgawkom.
• Wskazania do stosowania• Substancja czynna