premedykacja przedoperacyjna
Wskazanie
Premedykacja przedoperacyjna to przygotowanie farmakologiczne pacjenta przed zabiegiem operacyjnym, mające na celu zmniejszenie lęku i stresu, zapewnienie sedacji, zniesienie bólu, zapobieganie nudnościom i wymiotom oraz ułatwienie wprowadzenia do znieczulenia. Jest to istotny element całego procesu perioperacyjnego, wpływający na komfort pacjenta i przebieg znieczulenia.
Wskazania do premedykacji obejmują praktycznie wszystkich pacjentów poddawanych zabiegom operacyjnym, jednak schemat i intensywność leczenia są indywidualizowane. Szczególnie ważna jest u pacjentów z nasilonym lękiem przedoperacyjnym, z chorobami współistniejącymi (np. astmą, chorobami sercowo-naczyniowymi), a także u dzieci i osób starszych.
W premedykacji przedoperacyjnej najczęściej stosuje się benzodiazepiny (Midanium, Dormicum, Diazepam), które działają przeciwlękowo i sedacyjnie. Często wykorzystuje się też leki przeciwbólowe (Morphini Sulfas, Fentanyl), przeciwwymiotne (Ondansetron, Zofran, Setronon) oraz antycholinergiczne (Atropinum Sulfuricum). W wybranych przypadkach stosuje się także antagonisty receptorów H2 (Ranitydyna, Ranigast) lub inhibitory pompy protonowej (Omeprazol, Gasec, Polprazol) w celu zmniejszenia ryzyka zachłyśnięcia.
Największe trudności w premedykacji przedoperacyjnej dotyczą właściwego doboru leków i ich dawek do indywidualnego pacjenta. Wyzwanie stanowi ocena ryzyka interakcji z lekami przyjmowanymi przewlekle oraz dostosowanie premedykacji do chorób współistniejących. Problemem bywa także określenie optymalnego czasu podania leków przed zabiegiem oraz wybór właściwej drogi podania. U pacjentów pediatrycznych dodatkową trudnością jest lęk przed samym podaniem leków i konieczność dostosowania dawek do masy ciała.
Istotne jest również unikanie nadmiernej sedacji u osób starszych i pacjentów z chorobami układu oddechowego, gdyż może to prowadzić do powikłań w okresie pooperacyjnym. Nowoczesne protokoły premedykacji dążą do minimalizacji działań niepożądanych przy zachowaniu skuteczności terapeutycznej.
Lista leków z tym wskazaniem
-
Lorabex – Roztwór do wstrzykiwań – 4 mg/ml
Roztwór do wstrzykiwań zawiera 4 mg/ml lorazepamu, a także alkohol benzylowy i glikol propylenowy jako substancje pomocnicze. Preparat ma postać przejrzystego, bezbarwnego roztworu. Stosuje się go m.in. jako premedykację przed zabiegami stomatologicznymi lub innymi procedurami diagnostycznymi oraz do leczenia ostrych stanów lękowych, pobudzenia i manii. Ponadto jest wykorzystywany w kontroli napadów padaczkowych u pacjentów od 1 miesiąca życia.
• Wskazania do stosowania• Substancja czynna -
Relanium – Roztwór do wstrzykiwań – 5 mg/ml
Roztwór do wstrzykiwań zawiera 5 mg diazepamu w 1 ml oraz substancje pomocnicze, takie jak etanol, alkohol benzylowy, sód benzoesan i glikol propylenowy. Lek stosuje się w ostrych stanach lękowych i pobudzeniu, delirium tremens, a także w leczeniu stanów spastycznych mięśni i tężca. Ponadto wykorzystywany jest w terapii ostrych stanów drgawkowych, w tym padaczkowych i drgawek gorączkowych. Może być też stosowany jako premedykacja przedoperacyjna lub przed zabiegami diagnostycznymi i chirurgicznymi.
• Wskazania do stosowania• Substancja czynna