Leki w grupie
„leki przeciwmigrenowe”

Leki przeciwmigrenowe to grupa preparatów stosowanych w leczeniu migreny – choroby neurologicznej charakteryzującej się nawracającymi, pulsującymi, jednostronnymi bólami głowy, którym często towarzyszą nudności, wymioty, nadwrażliwość na światło i dźwięki. Działanie tych leków opiera się na różnych mechanizmach, w zależności od podgrupy, i obejmuje m.in. zwężanie rozszerzonych naczyń mózgowych, hamowanie uwalniania neuropeptydów zapalnych oraz blokowanie receptorów bólowych.

Leki przeciwmigrenowe dzielą się na dwie główne grupy: leki stosowane w leczeniu ostrego napadu migreny oraz leki profilaktyczne, zapobiegające występowaniu napadów. Do leków stosowanych w leczeniu ostrego napadu należą tryptany (agoniści receptorów serotoninowych 5-HT1B/1D), ergotamina i jej pochodne, niesteroidowe leki przeciwzapalne (NLPZ), paracetamol oraz leki przeciwwymiotne. W profilaktyce migreny stosuje się beta-blokery, leki przeciwpadaczkowe, antagonisty kanału wapniowego, leki przeciwdepresyjne oraz nowsze terapie biologiczne.

Największą grupę leków przeciwmigrenowych do przerywania napadu stanowią tryptany, do których należą: sumatryptan (Imigran, Sumamigren), zolmitryptan (Zomig), ryzatryptan (Maxalt), eletryptan (Relpax), almotryptan (Almogran), frovatryptan (Frovalox) i naratryptan (Naramig). Z grupy NLPZ często stosuje się: ibuprofen (Nurofen, Ibuprom), naproksen (Anapran, Naproxen), ketoprofen (Ketonal, Febrofen) oraz kwas acetylosalicylowy (Aspiryna, Polopiryna).

W profilaktyce migreny stosuje się: propranolol (Propranolol WZF), metoprolol (Metocard), topiramat (Topamax, Epiramat), kwas walproinowy (Depakine, Convulex), amitryptylinę (Amitriptylinum), flunarazynę (Flunarizine) oraz nowsze leki biologiczne jak przeciwciała monoklonalne skierowane przeciwko peptydowi związanemu z genem kalcytoniny (CGRP) lub jego receptorowi, np. erenumab (Aimovig), fremanezumab (Ajovy), galcanezumab (Emgality).

Główną zaletą leków przeciwmigrenowych jest ich skuteczność w przerywaniu napadów migreny i znaczna redukcja towarzyszących objawów. Tryptany są szczególnie cenione za szybkie działanie i wysoką skuteczność, a nowe terapie biologiczne w profilaktyce zapewniają długotrwałą kontrolę częstości napadów przy minimalnych działaniach niepożądanych. Leki te znacząco poprawiają jakość życia pacjentów, umożliwiając im normalne funkcjonowanie zawodowe i społeczne.

Niebezpieczeństwa związane ze stosowaniem leków przeciwmigrenowych obejmują ryzyko nadużywania prowadzące do polekowych bólów głowy, szczególnie w przypadku zbyt częstego stosowania tryptanów czy NLPZ. Tryptany mogą powodować skurcz naczyń wieńcowych, dlatego są przeciwwskazane u pacjentów z chorobą wieńcową, nadciśnieniem tętniczym i po udarze mózgu. NLPZ przy długotrwałym stosowaniu mogą uszkadzać błonę śluzową przewodu pokarmowego, nerki i zwiększać ryzyko sercowo-naczyniowe. Leki profilaktyczne, takie jak leki przeciwpadaczkowe, mogą wiązać się z ryzykiem teratogenności, zaburzeniami poznawczymi czy przyrostem masy ciała.

Lista leków w tej grupie

  1. 17.04.2026
  2. www.leksykon.com.pl