ostry napad migrenowego bólu głowy z aurą
Wskazanie

Ostry napad migrenowego bólu głowy z aurą to epizod neurologiczny charakteryzujący się intensywnym, pulsującym bólem głowy, któremu towarzyszy aura – specyficzne zjawiska neurologiczne występujące przed fazą bólu. Aura najczęściej przybiera formę zaburzeń wzrokowych (błyski światła, migoczące światła, linie zygzakowate), ale może również manifestować się jako zaburzenia czucia, mowy lub osłabienie mięśni. Typowo aura rozwija się stopniowo przez 5-20 minut i ustępuje przed wystąpieniem bólu głowy.

W leczeniu ostrych napadów migreny z aurą stosuje się kilka grup leków. Tryptany są lekami pierwszego wyboru ze względu na ich skuteczność – w Polsce dostępne są preparaty takie jak Sumamigren, Imigran, Maxalt RPD czy Zolmiles. Niesteroidowe leki przeciwzapalne (NLPZ) również wykazują skuteczność – najpopularniejsze to Ibuprom, Nurofen, Ketonal czy Apap. W przypadkach opornych na leczenie stosuje się również pochodne ergotaminy (Ergotaminum), a także leki przeciwwymiotne jako uzupełnienie terapii, takie jak Metoclopramidum czy Torecan.

Najnowszym osiągnięciem w leczeniu ostrych napadów migreny są preparaty z grupy antagonistów receptora CGRP, takie jak Aimovig, Ajovy czy Emgality, które wykazują wysoką skuteczność również u pacjentów opornych na standardowe leczenie. W przypadku bardzo ciężkich napadów w warunkach szpitalnych stosuje się niekiedy kortykosteroidy dożylne lub blokady nerwów.

Największe trudności w leczeniu ostrych napadów migreny z aurą to przede wszystkim różnorodna odpowiedź pacjentów na poszczególne leki, zjawisko tzw. nawrotu bólu głowy po początkowej poprawie oraz ryzyko rozwoju bólu głowy z nadużywania leków (polekowego bólu głowy) u pacjentów często stosujących doraźne środki przeciwbólowe. Istotnym wyzwaniem jest również właściwy moment podania leku – najlepsze efekty uzyskuje się podając leki w początkowej fazie bólu, co może być utrudnione u pacjentów, którzy rozpoznają napad zbyt późno. Dodatkowo, u pacjentów z aurą i innymi czynnikami ryzyka sercowo-naczyniowego, stosowanie tryptanów może być przeciwwskazane, co znacznie ogranicza możliwości terapeutyczne.