kardiomiopatia przerostowa zawężająca
Wskazanie

Kardiomiopatia przerostowa zawężająca (HOCM, ang. Hypertrophic Obstructive Cardiomyopathy) jest genetycznie uwarunkowaną chorobą mięśnia sercowego, charakteryzującą się przerostem lewej komory serca, zwłaszcza przegrody międzykomorowej. Typową cechą HOCM jest dynamiczne zawężenie drogi odpływu lewej komory, spowodowane nadmiernym pogrubieniem przegrody międzykomorowej i nieprawidłowym ruchem przedniego płatka zastawki mitralnej w czasie skurczu serca.

Objawy kliniczne kardiomiopatii przerostowej zawężającej obejmują duszność wysiłkową, ból w klatce piersiowej, kołatanie serca, zasłabnięcia oraz omdlenia. Choroba może przebiegać bezobjawowo, a pierwszym jej objawem może być nagły zgon sercowy, szczególnie u młodych sportowców. Rozpoznanie opiera się na badaniu echokardiograficznym, które uwidacznia przerost mięśnia sercowego oraz zawężenie drogi odpływu lewej komory.

W leczeniu farmakologicznym HOCM stosuje się leki beta-adrenolityczne (np. Metocard, Bisocard, Betaloc ZOK), które zmniejszają kurczliwość mięśnia sercowego i częstość akcji serca. Alternatywnie stosowane są blokery kanału wapniowego nienależące do pochodnych dihydropirydyny (np. Diltiazem, Dilzem, Verapamil), które również zmniejszają kurczliwość i poprawiają napełnianie komór. W przypadku nieskuteczności farmakoterapii rozważa się leczenie inwazyjne – ablację alkoholową przegrody międzykomorowej lub operacyjną miektomię przegrody.

Największe trudności w leczeniu pacjentów z HOCM wiążą się z indywidualnym doborem terapii ze względu na zróżnicowany obraz kliniczny choroby. Problemem jest również zapobieganie nagłemu zgonowi sercowemu, który może być pierwszym objawem choroby. U pacjentów z grupy wysokiego ryzyka konieczna jest implantacja kardiowertera-defibrylatora (ICD). Dodatkowo, istotnym wyzwaniem jest leczenie towarzyszących zaburzeń rytmu serca, zwłaszcza migotania przedsionków, które może prowadzić do pogorszenia stanu hemodynamicznego i zwiększać ryzyko powikłań zakrzepowo-zatorowych.

Pacjenci z HOCM wymagają regularnej kontroli kardiologicznej oraz modyfikacji stylu życia, w tym ograniczenia intensywnego wysiłku fizycznego. Ważne jest również badanie członków rodziny ze względu na genetyczne podłoże choroby, co pozwala na wczesne wykrycie schorzenia i wdrożenie odpowiedniego postępowania profilaktycznego.