pochodne heparyny

Pochodne heparyny to grupa leków przeciwzakrzepowych wywodzących się z naturalnej heparyny, obejmująca heparyny drobnocząsteczkowe (LMWH) oraz fondaparinux. Substancje te charakteryzują się mniejszą masą cząsteczkową niż klasyczna heparyna niefrakcjonowana, co przekłada się na korzystniejszy profil farmakokinetyczny i mniejsze ryzyko działań niepożądanych.

Heparyny drobnocząsteczkowe (m.in. enoksaparyna, dalteparyna, nadroparyna) wykazują silniejsze działanie hamujące na czynnik Xa niż na trombinę (czynnik IIa), co odróżnia je od heparyny niefrakcjonowanej. Dzięki temu charakteryzują się bardziej przewidywalną odpowiedzią przeciwzakrzepową, dłuższym okresem półtrwania, lepszą biodostępnością po podaniu podskórnym oraz mniejszym ryzykiem wystąpienia małopłytkowości poheparynowej (HIT).

Klinicznie pochodne heparyny znajdują zastosowanie w profilaktyce i leczeniu żylnej choroby zakrzepowo-zatorowej, w ostrych zespołach wieńcowych, a także w zapobieganiu zakrzepicy u pacjentów poddawanych zabiegom ortopedycznym. Ich zaletą jest możliwość stosowania w schematach ambulatoryjnych oraz brak konieczności rutynowego monitorowania parametrów krzepnięcia, co jest wymagane przy stosowaniu heparyny niefrakcjonowanej.

Powiązane wpisy

  1. 10.04.2026
  2. www.leksykon.com.pl