napad padaczkowy związany z zespołem Lennoxa-Gastauta
Wskazanie

Napady padaczkowe związane z zespołem Lennoxa-Gastauta (LGS) stanowią szczególnie trudne wyzwanie terapeutyczne. LGS to ciężka postać padaczki dziecięcej, charakteryzująca się wieloma typami napadów padaczkowych, w tym typowymi dla zespołu napadami atonicznymi (napadami z nagłą utratą napięcia mięśniowego), toniczno-klonicznymi oraz nietypowymi napadami nieświadomości. Zespół ten zazwyczaj rozwija się między 3 a 5 rokiem życia i często wiąże się z opóźnieniem rozwoju psychoruchowego.

W leczeniu napadów padaczkowych w zespole Lennoxa-Gastauta stosuje się kilka linii farmakoterapii. Do leków pierwszego wyboru należą: walproinian sodu (Depakine, Convulex), lamotrygina (Lamitrin, Lamotrix, Epitrigine) oraz topiramat (Topamax, Epiramat). W przypadku nieskuteczności tych leków, wdraża się terapię lekami drugiego rzutu, takimi jak: rufinamid (Inovelon), klobazam (Frisium), felbamat (niedostępny w Polsce pod nazwą handlową) oraz lewetyracetam (Keppra, Levetiracetam Teva).

Szczególnie istotną rolę w leczeniu LGS odgrywa kannabidiol (Epidyolex), który został zatwierdzony specjalnie do stosowania w tym zespole. W przypadkach opornych na farmakoterapię rozważa się również zastosowanie diety ketogennej, stymulacji nerwu błędnego (VNS) lub zabiegu przecięcia ciała modzelowatego.

Największe trudności w leczeniu pacjentów z zespołem Lennoxa-Gastauta wiążą się z lekoopornością napadów – około 80-90% pacjentów nie osiąga pełnej kontroli napadów mimo intensywnego leczenia. Dodatkowo, pojawiają się problemy z polipragmazją (stosowaniem wielu leków jednocześnie), co zwiększa ryzyko interakcji lekowych i działań niepożądanych. Pacjenci często doświadczają także skutków ubocznych terapii, takich jak senność, zawroty głowy, problemy z koordynacją czy zaburzenia poznawcze, co może dodatkowo pogarszać już istniejące deficyty neuropsychologiczne.

Istotnym wyzwaniem jest również współwystępowanie niepełnosprawności intelektualnej i zaburzeń zachowania, które mogą utrudniać współpracę pacjenta w zakresie regularnego przyjmowania leków. Zespół Lennoxa-Gastauta wymaga kompleksowego, wielodyscyplinarnego podejścia, obejmującego nie tylko leczenie przeciwpadaczkowe, ale także wsparcie rozwojowe, edukacyjne i psychologiczne dla pacjenta i jego rodziny.

Lista leków z tym wskazaniem

  1. 12.04.2026
  2. www.leksykon.com.pl