lęk uogólniony
Wskazanie

Lęk uogólniony (ang. Generalized Anxiety Disorder, GAD) to zaburzenie psychiczne charakteryzujące się utrzymującym się, nadmiernym niepokojem i obawami dotyczącymi różnych dziedzin życia. Pacjenci odczuwają ciągły lęk, który jest nieproporcjonalny do rzeczywistego zagrożenia i trudny do kontrolowania. Zaburzenie to często współwystępuje z innymi problemami psychicznymi, takimi jak depresja czy inne zaburzenia lękowe.

Objawy lęku uogólnionego obejmują zarówno objawy psychiczne (niepokój, drażliwość, trudności z koncentracją, zaburzenia snu), jak i fizyczne (napięcie mięśniowe, zmęczenie, niepokój ruchowy, dolegliwości ze strony układu pokarmowego). Diagnozę stawia się, gdy objawy utrzymują się przez co najmniej 6 miesięcy i znacząco upośledzają codzienne funkcjonowanie pacjenta.

W farmakoterapii lęku uogólnionego stosuje się głównie leki przeciwdepresyjne z grupy SSRI (selektywne inhibitory wychwytu zwrotnego serotoniny) i SNRI (inhibitory wychwytu zwrotnego serotoniny i noradrenaliny). W Polsce dostępne są preparaty takie jak: Sertalina (Asertin, Sertagen, Zoloft), Escitalopram (Escitil, Lexapro, Mozarin), Paroksetyna (Paroxinor, Paxeratio, Rexetin), Wenlafaksyna (Alventa, Efectin, Velaxin) czy Duloksetyna (Cymbalta, Dulsevia, Symbal).

W przypadkach ostrego nasilenia objawów stosuje się benzodiazepiny, jednak ze względu na ryzyko uzależnienia, tylko krótkoterminowo. Na polskim rynku dostępne są m.in.: Alprazolam (Xanax, Zomiren), Lorazepam (Lorafen), Diazepam (Relanium) czy Klorazepat (Cloranxen). Alternatywą mogą być leki przeciwlękowe nienależące do benzodiazepin, takie jak Buspiron (Spamilan) czy pregabalina (Lyrica, Pregabalin).

Największe trudności w leczeniu lęku uogólnionego wynikają z jego przewlekłego charakteru oraz częstego współwystępowania z innymi zaburzeniami psychicznymi. Wyzwaniem jest również oporność na leczenie u części pacjentów oraz problem uzależnienia od benzodiazepin przy długotrwałym stosowaniu. Istotnym problemem jest też czas do wystąpienia efektu terapeutycznego leków przeciwdepresyjnych (2-4 tygodnie), co utrudnia doraźną pomoc pacjentom z nasilonymi objawami. Kompleksowe leczenie powinno obejmować nie tylko farmakoterapię, ale również psychoterapię (szczególnie poznawczo-behawioralną) oraz techniki relaksacyjne.

Lista leków z tym wskazaniem

  1. 14.04.2026
  2. www.leksykon.com.pl