prediabetes

Prediabetes (stan przedcukrzycowy) to stan kliniczny charakteryzujący się podwyższonym poziomem glukozy we krwi, który nie osiąga jeszcze wartości diagnostycznych dla cukrzycy. Główne kryteria diagnostyczne obejmują: glikemię na czczo w przedziale 100-125 mg/dl (impaired fasting glucose – IFG) i/lub glikemię w 2. godzinie testu doustnego obciążenia glukozą w przedziale 140-199 mg/dl (impaired glucose tolerance – IGT) i/lub wartość HbA1c 5,7-6,4%.

Stan przedcukrzycowy stanowi istotny czynnik ryzyka rozwoju cukrzycy typu 2 oraz chorób sercowo-naczyniowych. U osób z prediabetes ryzyko rozwoju cukrzycy typu 2 w ciągu 5-10 lat wynosi około 25-50%, natomiast ryzyko wystąpienia powikłań makronaczyniowych wzrasta o 10-20%. Wczesna identyfikacja tego stanu pozwala na wdrożenie działań prewencyjnych.

Modyfikacja stylu życia pozostaje podstawową strategią terapeutyczną u pacjentów z prediabetes. Redukcja masy ciała o 5-10%, regularna aktywność fizyczna (minimum 150 minut tygodniowo) oraz zbilansowana dieta mogą zmniejszyć ryzyko progresji do cukrzycy typu 2 o około 58%. W wybranych przypadkach, szczególnie u osób z wysokim ryzykiem rozwoju cukrzycy, można rozważyć farmakoterapię (najczęściej metforminę).

Pacjenci ze stanem przedcukrzycowym wymagają regularnych kontroli glikemii, zazwyczaj co 12 miesięcy, w celu wczesnego wykrycia progresji do cukrzycy typu 2. Kompleksowa opieka powinna obejmować również ocenę i kontrolę innych czynników ryzyka sercowo-naczyniowego, takich jak nadciśnienie tętnicze czy dyslipidemia.

Powiązane wpisy

  1. 10.04.2026
  2. www.leksykon.com.pl