ostry napad migreny z aurą
Wskazanie

Ostry napad migreny z aurą to specyficzna postać migreny, w której ból głowy poprzedzony jest objawami neurologicznymi (aurą), najczęściej w postaci zaburzeń widzenia, takich jak błyski światła, zygzakowate linie, mroczki czy czasowa utrata pola widzenia. Aura może także objawiać się zaburzeniami czucia, trudnościami w mówieniu lub niedowładem kończyn. Zwykle trwa od 5 do 60 minut i bezpośrednio poprzedza fazę bólu głowy.

Leczenie ostrego napadu migreny z aurą powinno być wdrożone jak najszybciej, najlepiej jeszcze w fazie aury. W Polsce stosuje się kilka grup leków. Leki pierwszego wyboru to niesteroidowe leki przeciwzapalne (NLPZ) takie jak Ibuprom, Nurofen, Naproxen, Diclofenak. W cięższych przypadkach stosuje się tryptany, które są specyficznymi agonistami receptorów serotoninowych – dostępne są preparaty jak Imigran, Migea, Sumamigren (sumatryptan), Zolmiles, Zomig (zolmitryptan), Maxalt (rizatryptan) czy Relpax (eletryptan).

W przypadku nasilonych objawów towarzyszących, takich jak nudności i wymioty, stosuje się leki przeciwwymiotne (Metoclopramid, Torecan), które nie tylko łagodzą dolegliwości, ale także poprawiają wchłanianie innych leków przeciwmigrenowych. U pacjentów z ciężkimi, opornymi na leczenie napadami można zastosować krótkotrwałą terapię glikokortykosteroidami (Dexaven, Dexamethasone).

Największe trudności w leczeniu ostrego napadu migreny z aurą to przede wszystkim opóźnione wdrożenie terapii, co znacząco zmniejsza jej skuteczność. Istotnym problemem jest również zjawisko nawrotu bólu po 24-48 godzinach od ustąpienia pierwszego napadu oraz ryzyko rozwoju bólu głowy z nadużywania leków u pacjentów stosujących zbyt często leki doraźne. Dodatkowym wyzwaniem jest właściwy dobór leku, gdyż odpowiedź na różne grupy leków może być indywidualna. Pacjenci z migreną z aurą wymagają także szczególnej uwagi ze względu na nieco podwyższone ryzyko udaru niedokrwiennego, zwłaszcza przy współistnieniu innych czynników ryzyka sercowo-naczyniowego.