ostry napad migreny bez aury
Wskazanie

Ostry napad migreny bez aury to częsta postać migreny charakteryzująca się napadowym, pulsującym bólem głowy o umiarkowanym lub silnym natężeniu, trwającym od 4 do 72 godzin. W przeciwieństwie do migreny z aurą, w tym typie nie występują specyficzne objawy neurologiczne poprzedzające ból. Dolegliwości często mają charakter jednostronny, nasilają się podczas aktywności fizycznej i zwykle towarzyszą im nudności, wymioty oraz nadwrażliwość na światło (fotofobia) i dźwięki (fonofobia).

W leczeniu ostrego napadu migreny bez aury stosuje się kilka grup leków. Podstawowe to niesteroidowe leki przeciwzapalne (NLPZ) jak Ibuprom, Nurofen, Naproxen, Ketonal. W cięższych przypadkach stosowane są tryptany – selektywne agonisty receptorów serotoninowych, które skutecznie przerywają napad migreny. Na polskim rynku dostępne są: Imigran, Sumamigren (sumatryptan), Maxalt (ryzatryptan), Zomig (zolmitryptan) czy Relpax (eletryptan). W niektórych przypadkach stosowane są również leki przeciwwymiotne jak Metoclopramid czy Torecan.

W najcięższych przypadkach, szczególnie w warunkach szpitalnych, można zastosować silniejsze leki przeciwbólowe (np. Tramal) lub wlewy dożylne z pochodnymi ergotaminy. W 2019 roku zarejestrowano w Polsce nową grupę leków – przeciwciała monoklonalne anty-CGRP (Aimovig, Ajovy, Emgality), które są stosowane w profilaktyce migrenowych bólów głowy, ale nie w leczeniu ostrego napadu.

Największym wyzwaniem w terapii ostrych napadów migreny jest szybkie i skuteczne przerwanie bólu, zanim rozwinie się w pełni. Pacjenci często zgłaszają problem polekowego bólu głowy (MOH – Medication Overuse Headache), wynikający z nadużywania leków przeciwbólowych. Istotna trudność to również przewidywanie, który lek będzie najskuteczniejszy u konkretnego pacjenta – odpowiedź na leczenie jest bardzo indywidualna. Ważnym aspektem jest też edukacja pacjenta odnośnie identyfikacji czynników wyzwalających napady oraz konieczności wczesnego podjęcia leczenia po wystąpieniu pierwszych objawów.