stan lękowy związany z bezsennością
Wskazanie

Stan lękowy związany z bezsennością to powszechne zaburzenie, charakteryzujące się nadmiernym niepokojem, napięciem i obawami, które utrudniają zasypianie i prowadzą do przewlekłych problemów ze snem. Często tworzy się błędne koło: lęk powoduje bezsenność, a bezsenność potęguje uczucie lęku. Zaburzenie to może wystąpić jako reakcja na stres, traumę, zmiany życiowe lub towarzyszyć innym schorzeniom, takim jak depresja czy zaburzenia lękowe uogólnione.

W farmakoterapii stanów lękowych z bezsennością stosuje się kilka grup leków. Benzodiazepiny takie jak Xanax (alprazolam), Relanium (diazepam) czy Estazolam działają uspokajająco i nasennie, jednak ze względu na ryzyko uzależnienia zaleca się ich krótkotrwałe stosowanie. Niebenzodiazepinowe leki nasenne, tzw. „zetki” – Zolpic, Stilnox (zolpidem) czy Estazolam – wykazują mniejsze ryzyko uzależnienia przy zachowaniu skuteczności. W terapii długoterminowej preferowane są leki przeciwdepresyjne o działaniu przeciwlękowym jak Asertin, Mirzaten (mirtazapina), Lexapro (escitalopram) czy Efectin (wenlafaksyna).

Największe trudności w leczeniu stanów lękowych z bezsennością wiążą się z ryzykiem uzależnienia od leków nasennych i przeciwlękowych, szczególnie benzodiazepin. Wyzwaniem jest również ustalenie pierwotnej przyczyny zaburzenia – czy bezsenność wywołuje lęk, czy odwrotnie. Pacjenci często wykazują tendencję do samoleczenia, co może prowadzić do niewłaściwego stosowania leków i maskowania objawów innych poważnych schorzeń. Najlepsze efekty przynosi terapia łączona, obejmująca farmakoterapię, psychoterapię poznawczo-behawioralną oraz higienę snu, jednak wymaga ona wysokiej współpracy pacjenta i często długotrwałego procesu leczenia.

Lista leków z tym wskazaniem

  1. 22.04.2026
  2. www.leksykon.com.pl