stan ze zwiększonym napięciem mięśniowym
Wskazanie

Stan ze zwiększonym napięciem mięśniowym, znany również jako hipertonia, to stan neurologiczny charakteryzujący się nadmiernym napięciem mięśni szkieletowych. Może występować w różnych chorobach, takich jak mózgowe porażenie dziecięce, stwardnienie rozsiane, udar mózgu, urazy rdzenia kręgowego czy dystonia. Zwiększone napięcie mięśniowe może prowadzić do ograniczenia ruchomości, bólu, deformacji oraz zaburzeń funkcjonalnych.

W leczeniu stanów ze zwiększonym napięciem mięśniowym stosuje się podejście wielokierunkowe. Farmakoterapia obejmuje miorelaksanty, takie jak baklofen (Baclofen, Lioresal), tyzanidyna (Sirdalud), tolperizon (Mydocalm), diazepam (Relanium) czy tetrazepam. W przypadkach miejscowej spastyczności skuteczne są iniekcje toksyny botulinowej (Botox, Dysport, Xeomin). W cięższych przypadkach może być rozważana pompa baklofenowa lub interwencje chirurgiczne.

Istotnym elementem terapii jest również fizjoterapia, obejmująca ćwiczenia rozciągające, techniki relaksacyjne, terapię manualną oraz zaopatrzenie ortopedyczne. Metody takie jak metoda Bobath, PNF czy NDT są często stosowane w rehabilitacji pacjentów z hipertonią mięśniową.

Największe trudności w leczeniu stanów ze zwiększonym napięciem mięśniowym obejmują dobór odpowiedniego schematu leczenia uwzględniającego przyczynę hipertonii, indywidualne potrzeby pacjenta oraz minimalizację działań niepożądanych leków. Wyzwaniem jest również zapobieganie powikłaniom, takim jak przykurcze, deformacje stawów czy zaniki mięśniowe. Efektywne leczenie wymaga ścisłej współpracy między neurologiem, fizjoterapeutą, ortopedą i pacjentem. Istotnym problemem jest też zjawisko tachyfilaksji przy długotrwałym stosowaniu niektórych leków oraz konieczność regularnej weryfikacji i modyfikacji planu terapeutycznego.

Lista leków z tym wskazaniem

  1. 13.04.2026
  2. www.leksykon.com.pl