Relsed
Mikrowlewka doodbytnicza, roztwór, 4 mg/ml (10 mg/2,5 ml)
Produkt leczniczy zawiera diazepam w roztworze doodbytniczym, gdzie 2,5 ml zawiera 10 mg substancji czynnej oraz składniki pomocnicze takie jak etanol, alkohol benzylowy, benzoesan sodu i glikol propylenowy. Preparat jest stosowany w leczeniu drgawek gorączkowych, stanów padaczkowych, rzucawki u ciężarnych oraz napadów lęku. Może również być używany do redukcji napięcia mięśniowego, w terapiach tężca oraz jako premedykacja przed zabiegami diagnostycznymi i chirurgicznymi. Dodatkowo wykorzystuje się go do sedacji w okresie pooperacyjnym.
- Dawkowanie i sposób podawania
- Działania niepożądane
- Interakcje leku
- Profil bezpieczeństwa leku
- Przeciwwskazania
- Przedawkowanie
- Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie
- Skład i postać leku
- Specjalne ostrzeżenia
- Właściwości farmakodynamiczne
- Właściwości farmakokinetyczne
- Wpływ na płodność, ciążę i laktację
- Wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn
- Wskazania do stosowania
-
Dawkowanie i sposób podawania
Relsed to preparat zawierający diazepam w postaci mikrowlewki doodbytniczej o stężeniu 4 mg/ml, gdzie każda mikrowlewka zawiera 10 mg diazepamu w 2,5 ml roztworu. Lek jest wskazany u dzieci powyżej 15 kg masy ciała oraz dorosłych w leczeniu drgawek gorączkowych, stanu padaczkowego, napadów lęku, stanów ze zwiększonym napięciem mięśniowym, tężca, a także jako premedykacja i sedacja pooperacyjna. Dawkowanie u dzieci to standardowo 10 mg (1 mikrowlewka), z możliwością powtórzenia dawki po 10-15 minutach, a u dorosłych dawka początkowa wynosi 5-10 mg, z maksymalną dawką do 30 mg. W premedykacji i sedacji pooperacyjnej stosuje się dawki od 5 do 20 mg w zależności od fazy zabiegu. U pacjentów w podeszłym wieku oraz z niewydolnością nerek, wątroby, krążenia lub oddechową zaleca się rozpoczęcie terapii od 5 mg/dobę z możliwością stopniowego zwiększania dawki po potwierdzeniu dobrej tolerancji.
Podawanie leku odbywa się wyłącznie drogą doodbytniczą, a roztwór ma postać przezroczystego płynu o barwie od bezbarwnej do żółtozielonej. Ważne jest uwzględnienie obecności substancji pomocniczych, takich jak 250 mg etanolu 96%, 37,5 mg alkoholu benzylowego, 48,8 mg sodu benzoesanu, 1000 mg glikolu propylenowego oraz 19,5 mg sodu w każdej mikrowlewce, co może mieć znaczenie kliniczne u pacjentów z ograniczeniami w spożyciu sodu. Dawkowanie powinno być dostosowane do indywidualnych potrzeb pacjenta, z uwzględnieniem ryzyka nawrotów drgawek gorączkowych u dzieci oraz konieczności monitorowania tolerancji u osób z chorobami współistniejącymi.
Czytaj więcej w pełnym wpisie: Dawkowanie i sposób podawania – Relsed 4 mg/ml (10 mg/2,5 ml)
alkohol benzylowy, benzoesan sodu, diazepam, drgawki gorączkowe, etanol, glikol propylenowy, napad lęku, niewydolność krążenia, niewydolność nerek, niewydolność oddechowa, niewydolność wątroby, premedykacja, rzucawka ciężarnych, sedacja pooperacyjna, stan padaczkowy, tężec, znieczulenie ogólne, zwiększone napięcie mięśniowe -
Działania niepożądane
Produkt leczniczy RELSED w postaci mikrowlewki doodbytniczej zawiera 10 mg diazepamu w 2,5 ml roztworu (4 mg/ml) i może wywoływać działania niepożądane o częstości rzadkiej (≥1/10 000 do <1/1000). Najczęstsze objawy ze strony układu nerwowego to uspokojenie, senność i ataksja, natomiast reakcje paradoksalne, takie jak niepokój, pobudzenie, omamy, agresywność, koszmary senne i psychozy, występują szczególnie u dzieci i osób starszych. Diazepam niesie ryzyko uzależnienia fizycznego i psychicznego, a przerwanie terapii może prowadzić do zespołu odstawiennego i zjawiska „z odbicia”. Należy monitorować pacjentów geriatrycznych i osłabionych ze względu na zwiększoną intensywność działań niepożądanych.
Rzadkie działania niepożądane obejmują zmiany w obrazie krwi, skórne odczyny uczuleniowe, zaburzenia widzenia (niewyraźne lub podwójne widzenie), spadek ciśnienia tętniczego, bradykardię, bóle w klatce piersiowej, zaburzenia oddychania, skurcz krtani, bezdech, suchość błony śluzowej jamy ustnej, żółtaczkę, zatrzymanie moczu, zmiany libido i zaburzenia miesiączkowania oraz zmęczenie. Szczególną uwagę należy zwrócić na pacjentów z chorobami sercowo-naczyniowymi, układu oddechowego oraz z przerostem prostaty. W przypadku wystąpienia żółtaczki konieczne jest przerwanie leczenia i diagnostyka. Personel medyczny powinien zgłaszać wszelkie podejrzewane działania niepożądane do odpowiednich organów monitorujących bezpieczeństwo stosowania leku.
Czytaj więcej w pełnym wpisie: Działania niepożądane – Relsed 4 mg/ml (10 mg/2,5 ml)
agresywność, ataksja, benzodiazepina, bezdech, bradykardia, diazepam, drżenie, efekt z odbicia, koszmar senny, mikrowlewka doodbytnicza, niepamięć następcza, obraz krwi, odczyn uczuleniowy, omam, osłabienie mięśni, przerost prostaty, psychoza, reakcja paradoksalna, senność, skurcz krtani, spadek ciśnienia tętniczego, suchość błony śluzowej jamy ustnej, uzależnienie fizyczne, uzależnienie psychiczne, zaburzenie miesiączkowania, zaburzenie mowy, zaburzenie widzenia, zatrzymanie moczu, zawroty głowy, zespół odstawienny, zmiana libido, żółtaczka -
Interakcje leku
Diazepam, substancja czynna leku Relsed, wykazuje liczne interakcje farmakologiczne, które mają istotne znaczenie kliniczne. Szczególnie niebezpieczne jest jednoczesne stosowanie diazepamu z opioidowymi lekami przeciwbólowymi (np. morfina, fentanyl, oksykodon, tramadol), co prowadzi do addytywnego działania depresyjnego na ośrodkowy układ nerwowy (OUN) i zwiększa ryzyko sedacji, depresji oddechowej, śpiączki oraz zgonu. Zaleca się unikanie takiej kombinacji lub ograniczenie dawki i czasu terapii, podając diazepam na końcu. Ponadto, diazepam nasila działanie leków hamujących OUN, takich jak leki przeciwpsychotyczne (haloperidol, olanzapina, klozapina), przeciwdepresyjne (fluoksetyna, fluwoksamina, amitryptylina), anksjolityki, leki uspokajające, nasenne, przeciwdrgawkowe i przeciwhistaminowe o działaniu uspokajającym, co może skutkować zaburzeniami oddechowymi i sercowo-naczyniowymi. Spożywanie alkoholu podczas terapii diazepamem jest bezwzględnie przeciwwskazane ze względu na ryzyko znacznego nasilenia sedacji, depresji OUN i ostrych zaburzeń oddechowych.
Metabolizm diazepamu w wątrobie jest modulowany przez liczne leki, co wpływa na jego stężenie w surowicy i czas eliminacji. Inhibitory metabolizmu, takie jak cymetydyna, omeprazol, fluoksetyna, fluwoksamina, disulfiram, izoniazyd oraz doustne środki antykoncepcyjne, powodują wzrost stężenia diazepamu, co wymaga zmniejszenia dawki i wydłużenia odstępów między dawkami. Z kolei induktory metabolizmu, np. teofilina, przyspieszają eliminację diazepamu, co może wymagać zwiększenia dawki. Diazepam może również wpływać na skuteczność innych leków, hamując działanie lewodopy (obniżając efektywność leczenia choroby Parkinsona), nasilając działanie leków zwiotczających mięśnie szkieletowe (baklofen, dantrolen) oraz fenytoiny, co zwiększa ryzyko toksyczności. Znajomość tych interakcji i odpowiednie dostosowanie terapii jest kluczowe dla minimalizacji działań niepożądanych i optymalizacji efektów leczenia preparatem Relsed.
Czytaj więcej w pełnym wpisie: Interakcje leku – Relsed 4 mg/ml (10 mg/2,5 ml)
amitryptylina, anksjolityk, baklofen, benzodiazepina, choroba Parkinsona, cymetydyna, dantrolen, depresja oddechowa, diazepam, disulfiram, doustny środek antykoncepcyjny, działanie uspokajające, fentanyl, fenytoina, fluoksetyna, fluwoksamina, haloperidol, izoniazyd, klozapina, lek przeciwdepresyjny, lek przeciwdrgawkowy, lek przeciwpadaczkowy, lek przeciwpsychotyczny, lek znieczulający, lek zwiotczający mięśnie szkieletowe, lewodopa, morfina, oksykodon, olanzapina, omeprazol, opioidowy lek przeciwbólowy, ośrodek oddechowy, ośrodkowy układ nerwowy, sedacja, teofilina, tramadol, układ sercowo-naczyniowy, zaburzenie psychomotoryczne -
Profil bezpieczeństwa leku
Diazepam jest przeciwwskazany u kobiet karmiących ze względu na przenikanie do mleka matki oraz obecność glikolu propylenowego, który również może się kumulować w mleku. Ponadto, stosowanie diazepamu wymaga całkowitego unikania prowadzenia pojazdów i obsługi maszyn przez co najmniej 24 godziny po podaniu ze względu na depresyjny wpływ na ośrodkowy układ nerwowy, objawiający się sennością i zaburzeniami koordynacji. Alkohol jest bezwzględnie przeciwwskazany podczas terapii diazepamem, gdyż nasila jego działanie i może prowadzić do poważnych zaburzeń oddechowych, upojenia patologicznego oraz agresywnych zachowań; zaleca się unikanie alkoholu przez minimum 36 godzin po ostatniej dawce leku.
W populacji seniorów oraz u pacjentów z zaburzeniami czynności nerek i wątroby konieczne jest zachowanie szczególnej ostrożności, stosowanie obniżonych dawek oraz ścisłe monitorowanie efektów terapeutycznych i działań niepożądanych. U osób starszych i z niewydolnością narządową istnieje zwiększone ryzyko kumulacji substancji pomocniczych, takich jak glikol propylenowy i alkohol benzylowy, co może prowadzić do nasilenia sedacji, zaburzeń koordynacji, reakcji paradoksalnych oraz potencjalnie ostrej niewydolności nerek lub nasilenia niewydolności wątroby. Diazepam jest przeciwwskazany w ciężkiej niewydolności wątroby, zwłaszcza przy żółtaczce cholestatycznej.
Czytaj więcej w pełnym wpisie: Profil bezpieczeństwa leku – Relsed 4 mg/ml (10 mg/2,5 ml)
-
Przeciwwskazania
Lek Relsed w postaci mikrowlewki doodbytniczej zawiera 10 mg diazepamu w 2,5 ml roztworu (4 mg/ml) i posiada liczne przeciwwskazania, które należy bezwzględnie uwzględnić przed zastosowaniem. Przeciwwskazania obejmują nadwrażliwość na diazepam, inne benzodiazepiny oraz substancje pomocnicze takie jak etanol 96% (250 mg), alkohol benzylowy (37,5 mg), sodu benzoesan (48,8 mg) i glikol propylenowy (1000 mg). Lek jest przeciwwskazany u pacjentów z miastenią gravis ze względu na ryzyko nasilenia osłabienia mięśniowego oraz u osób z ciężką niewydolnością oddechową i zespołem bezdechu sennego, z uwagi na depresyjny wpływ diazepamu na ośrodek oddechowy. Ponadto, stosowanie jest zabronione u pacjentów z ciężką niewydolnością wątroby, w tym żółtaczką cholestatyczną, ze względu na ryzyko kumulacji leku i toksycznych metabolitów.
Relsed jest również przeciwwskazany w określonych zaburzeniach psychicznych, takich jak fobie, zaburzenia obsesyjno-kompulsyjne oraz monoterapia depresji lub lęku związanego z depresją, ze względu na ryzyko maskowania objawów i zwiększenia tendencji samobójczych. Każda mikrowlewka zawiera 19,5 mg sodu, co jest istotne u pacjentów na diecie niskosodowej, np. z nadciśnieniem tętniczym lub niewydolnością serca. Obecność glikolu propylenowego (1000 mg), alkoholu benzylowego i etanolu wymaga ostrożności u dzieci oraz osób z chorobami wątroby lub nerek, ze względu na potencjalne ryzyko toksyczności i działań niepożądanych.
Czytaj więcej w pełnym wpisie: Przeciwwskazania – Relsed 4 mg/ml (10 mg/2,5 ml)
alkohol benzylowy, benzodiazepiny, depresja, diazepam, glikol propylenowy, hipoksemia, lęk, miastenia, mikrowlewka doodbytnicza, nadciśnienie tętnicze, natręctwa, niewydolność oddechowa, niewydolność serca, niewydolność wątroby, osłabienie mięśniowe, zaburzenia obsesyjno-kompulsyjne, zespół bezdechu sennego, żółtaczka cholestatyczna -
Przedawkowanie
Przedawkowanie mikrowlewki doodbytniczej RELSED zawierającej diazepam (4 mg/ml, 10 mg/2,5 ml) może prowadzić do depresji ośrodkowego układu nerwowego i układu oddechowego. Objawy kliniczne różnią się w zależności od nasilenia przedawkowania: lekkie obejmują senność i stany splątania z zachowaną reakcją na bodźce głosowe i bez zaburzeń oddychania, natomiast ciężkie manifestują się ataksją, niedociśnieniem, osłabieniem mięśni, zahamowaniem oddychania oraz śpiączką, często z niewydolnością oddechową i niestabilnością hemodynamiczną. W lekkich przypadkach zaleca się leczenie objawowe, monitorowanie parametrów życiowych i odpowiednie nawodnienie, natomiast ciężkie przedawkowanie wymaga intensywnej terapii obejmującej monitorowanie funkcji życiowych, podtrzymywanie układu oddechowego (w tym intubację i wentylację mechaniczną) oraz stabilizację układu krążenia.
W ciężkich przypadkach przedawkowania diazepamu wskazane jest stosowanie flumazenilu jako swoistej odtrutki, podawanego dożylnie w dawce początkowej 0,2 mg w ciągu 15 sekund, z możliwością powtarzania dawki 0,1 mg co minutę do maksymalnej łącznej dawki 1,0 mg. W warunkach OIT dawki mogą być zwiększane w zależności od stanu pacjenta. Brak odpowiedzi na flumazenil sugeruje inne przyczyny zaburzeń, co wymaga rozszerzenia diagnostyki. Dializa jest nieskuteczna ze względu na farmakokinetykę diazepamu, w tym wysokie wiązanie z białkami osocza i dużą objętość dystrybucji, co uniemożliwia efektywne usunięcie leku metodami nerkozastępczymi.
Czytaj więcej w pełnym wpisie: Przedawkowanie – Relsed 4 mg/ml (10 mg/2,5 ml)
antagonista receptorów benzodiazepinowych, ataksja, benzodiazepina, depresja ośrodkowego układu nerwowego, dializoterapia, diazepam, flumazenil, metoda nerkozastępcza, mikrowlewka doodbytnicza, niedociśnienie, niestabilność hemodynamiczna, niewydolność oddechowa, objętość dystrybucji, parametry życiowe, senność, stan splątania, wentylacja mechaniczna, wiązanie z białkami osocza, zaburzenia krążeniowo-oddechowe, zaburzenie neurologiczne -
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie
Przedkliniczne badania bezpieczeństwa diazepamu, substancji czynnej produktu Relsed (10 mg/2,5 ml, mikrowlewka doodbytnicza), wykazały brak toksyczności przewlekłej w dawkach terapeutycznych oraz dobrą tolerancję miejscową po podaniu doodbytniczym i do worka spojówkowego u zwierząt. Nie stwierdzono ogólnoustrojowych działań niepożądanych związanych z miejscowym podaniem. Pomimo braku długoterminowych badań dotyczących potencjalnego działania rakotwórczego, wyniki wskazują na minimalne ryzyko mutagenne przy dawkach klinicznych, choć efekt mutagenny obserwowano przy dawkach znacznie przekraczających terapeutyczne.
Dane dotyczące wpływu diazepamu na rozwój płodu sugerują niskie ryzyko wad wrodzonych przy stosowaniu dawek terapeutycznych, jednak epidemiologiczne obserwacje wskazują na możliwe zwiększone ryzyko rozszczepu podniebienia u płodów matek stosujących benzodiazepiny w ciąży. Przedawkowanie może prowadzić do wad rozwojowych i upośledzenia umysłowego, co podkreśla konieczność ścisłego przestrzegania zaleceń dawkowania, zwłaszcza u kobiet ciężarnych. Podsumowując, profil bezpieczeństwa diazepamu w formie mikrowlewki doodbytniczej jest korzystny, pod warunkiem stosowania zgodnie z zaleceniami, z uwzględnieniem szczególnej ostrożności w populacjach wrażliwych.
Czytaj więcej w pełnym wpisie: Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Relsed 4 mg/ml (10 mg/2,5 ml)
benzodiazepina, dawka terapeutyczna, diazepam, działanie mutagenne, działanie rakotwórcze, mikrowlewka doodbytnicza, podanie doodbytnicze, podrażnienie tkanki, potencjał rakotwórczy, potencjał teratogenny, przedawkowanie diazepamu, rozszczep podniebienia, ryzyko karcynogenne, toksyczność przewlekła, tolerancja miejscowa, upośledzenie umysłowe, wada wrodzona, wpływ na rozwój płodu -
Skład i postać leku
Relsed to preparat zawierający diazepam w postaci mikrowlewki doodbytniczej o stężeniu 4 mg/ml, co odpowiada dawce 10 mg diazepamu w objętości 2,5 ml. Substancje pomocnicze w każdej mikrowlewce obejmują etanol 96% (250 mg), alkohol benzylowy (37,5 mg), glikol propylenowy (1000 mg), sodu benzoesan (48,8 mg) oraz 19,5 mg sodu, co jest istotne u pacjentów na diecie niskosodowej. Preparat ma postać przezroczystego roztworu o barwie od bezbarwnej do żółtozielonej i jest przeznaczony do podania doodbytniczego, co umożliwia stosowanie diazepamu w sytuacjach, gdy podanie doustne lub dożylne jest niemożliwe lub niewskazane.
Podanie leku wymaga ułożenia pacjenta w pozycji leżącej twarzą w dół, a mikrowlewkę należy wprowadzić do odbytu (u małych dzieci do połowy długości kaniuli) po uprzednim nasmarowaniu kaniuli żelem nawilżającym. Po opróżnieniu zbiorniczka z roztworem pacjent powinien pozostać w pozycji leżącej przez co najmniej 15 minut, aby zapewnić optymalne wchłanianie i zapobiec wyciekowi leku. Preparat jest dostępny w opakowaniach po 5 mikrowlewek po 2,5 ml każda, przechowywany w temperaturze poniżej 25°C, z okresem ważności 2 lata od daty produkcji.
Czytaj więcej w pełnym wpisie: Skład i postać leku – Relsed 4 mg/ml (10 mg/2,5 ml)
-
Właściwości farmakodynamiczne
Diazepam, substancja czynna leku Relsed w postaci mikrowlewki doodbytniczej (10 mg/2,5 ml), jest pochodną benzodiazepiny o kodzie ATC N05BA01. Każdy mililitr roztworu zawiera 4 mg diazepamu, a cała mikrowlewka dostarcza 10 mg substancji czynnej. Mechanizm działania polega na modulacji kompleksu receptorowego GABA-A, co zwiększa powinowactwo GABA do jego miejsca wiążącego, prowadząc do otwarcia kanałów chlorkowych, hiperpolaryzacji neuronów i zahamowania ich aktywności bioelektrycznej. W efekcie diazepam wykazuje działanie przeciwlękowe, nasenne, przeciwdrgawkowe oraz miorelaksacyjne, co uzasadnia jego zastosowanie w leczeniu stanów lękowych, napadów drgawkowych oraz nadmiernego napięcia mięśniowego.
Forma mikrowlewki doodbytniczej umożliwia szybkie wchłanianie i szybkie osiągnięcie efektu terapeutycznego, co jest szczególnie istotne w sytuacjach wymagających pilnego działania, np. w przerywaniu napadów padaczkowych, zwłaszcza gdy podanie dożylne jest przeciwwskazane lub utrudnione. Preparat zawiera również substancje pomocnicze, takie jak etanol (250 mg), alkohol benzylowy (37,5 mg), glikol propylenowy (1000 mg), sód (19,5 mg) oraz benzoesan sodu (48,8 mg) w jednej mikrowlewce 2,5 ml. Obecność etanolu może potencjalnie nasilać działanie sedacyjne diazepamu, co należy uwzględnić podczas oceny efektu farmakodynamicznego leku.
Czytaj więcej w pełnym wpisie: Właściwości farmakodynamiczne – Relsed 4 mg/ml (10 mg/2,5 ml)
benzodiazepina, diazepam, działanie miorelaksacyjne, działanie nasenne, działanie przeciwdrgawkowe, działanie przeciwlękowe, działanie sedacyjne, efekt farmakodynamiczny, etanol, hiperpolaryzacja neuronu, kanał chlorkowy, kwas gamma-aminomasłowy, mikrowlewka doodbytnicza, napad padaczkowy, napięcie mięśni szkieletowych, napięcie mięśniowe, neuroprzekaźnik hamujący, ośrodkowy układ nerwowy, receptor GABA-A, stan lękowy -
Wpływ na płodność, ciążę i laktację
Diazepam, substancja czynna mikrowlewki doodbytniczej Relsed, wykazuje istotne ryzyko stosowania w okresie ciąży i laktacji. Brak jest odpowiednich badań klinicznych potwierdzających bezpieczeństwo stosowania u kobiet ciężarnych, co wymaga szczególnej ostrożności, zwłaszcza w I i III trymestrze ciąży. W I trymestrze istnieje potencjalne ryzyko teratogenne związane z organogenezą, natomiast w III trymestrze ekspozycja płodu na diazepam może prowadzić do poważnych powikłań okołoporodowych, takich jak hipotermia, hipotonia mięśniowa, zaburzenia oddychania, zespół wiotkiego dziecka oraz zaburzenia czynności serca noworodka. Stosowanie leku w okresie okołoporodowym jest silnie przeciwwskazane, a decyzja o podaniu diazepamu w ciąży powinna być podejmowana wyłącznie, gdy korzyści terapeutyczne dla matki przewyższają ryzyko dla płodu, po indywidualnej analizie stosunku korzyści do ryzyka.
Diazepam przenika do mleka kobiecego, co stwarza ryzyko sedacji, zmniejszenia ssania oraz wydłużonego czasu eliminacji leku u niemowląt, dlatego stosowanie Relsed jest bezwzględnie przeciwwskazane w okresie laktacji. W przypadku konieczności terapii u kobiet karmiących piersią zaleca się przerwanie karmienia na czas leczenia oraz odpowiedni okres po jego zakończeniu, uwzględniając farmakokinetykę diazepamu. Lekarz powinien dokładnie ocenić korzyści i ryzyko, poinformować pacjentkę o braku kompleksowych danych bezpieczeństwa oraz możliwych powikłaniach dla noworodka i niemowlęcia, a także rozważyć alternatywne metody leczenia o lepszym profilu bezpieczeństwa. Stosowanie diazepamu w II trymestrze jest możliwe jedynie przy wyraźnych wskazaniach i ścisłym ograniczeniu.
Czytaj więcej w pełnym wpisie: Wpływ na płodność, ciążę i laktację – Relsed 4 mg/ml (10 mg/2,5 ml)
bezpieczeństwo leku w ciąży, ciąża, diazepam, farmakokinetyka, hipotermia, hipotonia mięśniowa, laktacja, mikrowlewka doodbytnicza, mleko kobiece, okres okołoporodowy, organogeneza, powikłania okołoporodowe, sedacja, trymestr ciąży, wiek rozrodczy, zaburzenia czynności serca, zaburzenia oddychania, zespół wiotkiego dziecka -
Wskazania do stosowania
Relsed w formie mikrowlewki doodbytniczej zawiera 10 mg diazepamu w 2,5 ml roztworu (4 mg/ml) i jest wskazany do szybkiego leczenia stanów napadowych, takich jak drgawki gorączkowe u dzieci, stan padaczkowy oraz rzucawka ciężarnych. Preparat stanowi alternatywę dla podania dożylnego, szczególnie w warunkach przedszpitalnych lub gdy dostęp dożylny jest utrudniony. Ponadto, Relsed jest stosowany w leczeniu napadów lęku, stanów ze zwiększonym napięciem mięśniowym (w tym tężca) oraz jako premedykacja przed zabiegami diagnostycznymi i chirurgicznymi, zapewniając efekt sedacyjny, anksjolityczny i miorelaksacyjny. Droga doodbytnicza umożliwia szybkie uzyskanie efektu terapeutycznego, co jest kluczowe w stanach zagrożenia życia i nagłych sytuacjach klinicznych.
Preparat zawiera substancje pomocnicze, takie jak 250 mg etanolu 96%, 37,5 mg alkoholu benzylowego, 48,8 mg sodu benzoesanu oraz 1000 mg glikolu propylenowego na mikrowlewkę, co wymaga ostrożności u pacjentów z chorobami wątroby, nerek, niemowląt oraz osób na diecie niskosodowej (19,5 mg sodu na dawkę). Stosowanie Relsed wymaga monitorowania funkcji życiowych pacjenta, zwłaszcza pod kątem ryzyka depresji oddechowej. Podanie mikrowlewki jest szczególnie zalecane, gdy inne drogi podania są niemożliwe lub przeciwwskazane, a szybkie działanie leku jest niezbędne do przerwania napadu drgawkowego lub złagodzenia objawów lękowych i napięcia mięśniowego.
Czytaj więcej w pełnym wpisie: Wskazania do stosowania – Relsed 4 mg/ml (10 mg/2,5 ml)
depresja oddechowa, diazepam, drgawka gorączkowa, działanie anksjolityczne, efekt miorelaksacyjny, efekt przeciwdrgawkowy, mikrowlewka doodbytnicza, napad lęku, napad paniki, ośrodkowy układ nerwowy, premedykacja, rzucawka ciężarnych, sedacja pooperacyjna, stan drgawkowy, stan napadowy, stan padaczkowy, tężec, wzmożone napięcie mięśniowe