Przedawkowanie
Relsed 4 mg/ml (10 mg/2,5 ml)

Przedawkowanie mikrowlewki doodbytniczej RELSED zawierającej diazepam (4 mg/ml, 10 mg/2,5 ml) może prowadzić do depresji ośrodkowego układu nerwowego i układu oddechowego. Objawy kliniczne różnią się w zależności od nasilenia przedawkowania: lekkie obejmują senność i stany splątania z zachowaną reakcją na bodźce głosowe i bez zaburzeń oddychania, natomiast ciężkie manifestują się ataksją, niedociśnieniem, osłabieniem mięśni, zahamowaniem oddychania oraz śpiączką, często z niewydolnością oddechową i niestabilnością hemodynamiczną. W lekkich przypadkach zaleca się leczenie objawowe, monitorowanie parametrów życiowych i odpowiednie nawodnienie, natomiast ciężkie przedawkowanie wymaga intensywnej terapii obejmującej monitorowanie funkcji życiowych, podtrzymywanie układu oddechowego (w tym intubację i wentylację mechaniczną) oraz stabilizację układu krążenia.

Przedawkowanie leku RELSED 10 mg/2,5 ml

Przedawkowanie mikrowlewki doodbytniczej RELSED zawierającej diazepam w stężeniu 4 mg/ml (10 mg/2,5 ml) może prowadzić do szeregu poważnych objawów klinicznych, które wymagają odpowiedniego postępowania medycznego. Diazepam, jako lek z grupy benzodiazepin, w nadmiernych dawkach może powodować znaczną depresję ośrodkowego układu nerwowego oraz układu oddechowego.1

Objawy przedawkowania

W zależności od przyjętej dawki diazepamu, przedawkowanie produktu leczniczego RELSED może manifestować się objawami o różnym nasileniu. Ze względu na mechanizm działania benzodiazepiny, w pierwszej kolejności dochodzi do wystąpienia objawów neurologicznych, a w cięższych przypadkach do zaburzeń krążeniowo-oddechowych.2

Stopień nasilenia przedawkowania Objawy kliniczne Charakterystyka
Lekkie przedawkowanie Senność
Stany splątania
Pacjent reaguje na głos
Brak zaburzeń oddychania
Ciężkie przedawkowanie Ataksja
Niedociśnienie
Osłabienie mięśni
Zahamowanie oddychania
Śpiączka (rzadko)
Brak lub ograniczona reakcja na bodźce
Niewydolność oddechowa
Niestabilność hemodynamiczna

Postępowanie w lekkim przedawkowaniu

W przypadkach lekkiego przedawkowania, gdy pacjent reaguje na bodźce głosowe i nie występują zaburzenia oddychania, zwykle wystarczające jest leczenie objawowe. Należy monitorować podstawowe parametry życiowe pacjenta, stosować odpowiednie nawodnienie oraz obserwować stan kliniczny pod kątem potencjalnego pogorszenia.3

Postępowanie w ciężkim przedawkowaniu

Ciężkie przypadki przedawkowania diazepamu charakteryzują się znacznymi zaburzeniami neurologicznymi i oddechowymi, które mogą zagrażać życiu pacjenta. W takich sytuacjach konieczne jest wdrożenie intensywnego leczenia:4

  • Monitorowanie funkcji życiowych – ścisła kontrola parametrów krążeniowo-oddechowych
  • Podtrzymywanie czynności układu oddechowego – w razie potrzeby intubacja i wentylacja mechaniczna
  • Stabilizacja układu krążenia – leczenie niedociśnienia, podaż płynów
  • Stosowanie swoistej odtrutki – flumazenil

Stosowanie swoistej odtrutki – flumazenilu

W przypadku ciężkiego przedawkowania diazepamu swoistą odtrutką jest flumazenil, który jako kompetycyjny antagonista receptorów benzodiazepinowych odwraca efekty działania benzodiazepin. Schemat dawkowania flumazenilu w przypadku przedawkowania RELSED powinien przebiegać następująco:5

  1. Dawka początkowa: 0,2 mg podane dożylnie w ciągu 15 sekund
  2. Jeżeli w ciągu 1 minuty nie nastąpi poprawa stanu świadomości: 0,1 mg
  3. W razie potrzeby dawkę 0,1 mg można powtarzać co 1 minutę
  4. Maksymalna łączna dawka: 1,0 mg

W warunkach oddziału intensywnej terapii możliwe jest stosowanie większych dawek flumazenilu, zależnie od stanu klinicznego pacjenta oraz odpowiedzi na leczenie.6

Diagnostyka różnicowa przedawkowania

Brak skuteczności flumazenilu w odwracaniu objawów klinicznych sugeruje, że przyczyną obserwowanych zaburzeń może nie być przedawkowanie benzodiazepin, lecz inne substancje toksyczne lub stany chorobowe. W takim przypadku należy rozszerzyć diagnostykę różnicową i wdrożyć odpowiednie leczenie.7

Skuteczność dializoterapii

Należy podkreślić, że dializa jest nieskuteczna w leczeniu przedawkowania diazepamu. Wynika to z właściwości farmakokinetycznych substancji czynnej, w tym wysokiego stopnia wiązania z białkami osocza oraz dużej objętości dystrybucji, co uniemożliwia efektywne usunięcie leku z organizmu metodami nerkozastępczymi.8

  1. 09.04.2026
  2. www.leksykon.com.pl