kurczowy kręcz szyi u osoby dorosłej
Wskazanie

Kurczowy kręcz szyi u osoby dorosłej, znany również jako dystonia szyjna lub kręcz szyjny spastyczny, to neurologiczne zaburzenie ruchu charakteryzujące się mimowolnymi skurczami mięśni szyi, które prowadzą do nieprawidłowego ustawienia głowy. Najczęściej objawia się skręceniem głowy w jedną stronę (torticollis), przechyleniem (laterocollis), odchyleniem do tyłu (retrocollis) lub do przodu (anterocollis), albo kombinacją tych ruchów. Schorzenie to występuje częściej u kobiet niż u mężczyzn i zazwyczaj pojawia się w średnim wieku.

Leczenie kurczowego kręczu szyi ma charakter objawowy, gdyż nie jest znana skuteczna terapia przyczynowa. Pierwszą linią leczenia są iniekcje toksyny botulinowej, które osłabiają nadmiernie kurczące się mięśnie szyi. W Polsce stosuje się preparaty takie jak Botox, Dysport, Xeomin czy Azzalure. Iniekcje wykonuje się co 3-4 miesiące, a efekt terapeutyczny utrzymuje się przez kilka miesięcy. W przypadkach opornych na toksynę botulinową stosuje się leczenie farmakologiczne doustne, w tym leki antycholinergiczne (Akineton), benzodiazepiny (Relanium, Clonazepam), leki miorelaksacyjne (Baclofen, Mydocalm) oraz przeciwpadaczkowe (Tegretol, Depakine).

Największym wyzwaniem w leczeniu kurczowego kręczu szyi jest indywidualne dostosowanie terapii do pacjenta, gdyż odpowiedź na leczenie może być bardzo zróżnicowana. Trudności obejmują również rozwój oporności na toksynę botulinową u części pacjentów, co wymaga modyfikacji schematu leczenia. Dodatkowo, pacjenci często doświadczają bólu, który może być trudny do opanowania. W niektórych przypadkach konieczne jest zastosowanie leczenia operacyjnego, takiego jak selektywna denerwacja obwodowa czy głęboka stymulacja mózgu (DBS), które jednak wiążą się z ryzykiem powikłań. Istotnym aspektem terapii jest również rehabilitacja, która pomaga utrzymać funkcjonalność mięśni szyi i zmniejszyć dyskomfort.