Działania niepożądane
Cidimus 5 mg

Cidimus (takrolimus) jest lekiem immunosupresyjnym stosowanym głównie u pacjentów po transplantacji, jednak jego profil działań niepożądanych jest złożony i często trudny do jednoznacznego określenia ze względu na współistniejące choroby podstawowe oraz politerapię. Doustne podawanie takrolimusu wiąże się z mniejszą częstością działań niepożądanych niż podanie dożylne. Do najczęstszych działań niepożądanych należą zaburzenia metaboliczne (hiperglikemia, cukrzyca, hiperkaliemia), zaburzenia czynności nerek (niewydolność nerek, ostra niewydolność, toksyczna nefropatia), oraz objawy ze strony przewodu pokarmowego (biegunka, nudności). Ponadto, takrolimus zwiększa ryzyko zakażeń wirusowych, bakteryjnych, grzybiczych i pierwotniakowych, w tym nefropatii związanej z wirusem BK oraz postępującej wieloogniskowej leukoencefalopatii (PML) związaną z wirusem JC. Istotne jest także zwiększone ryzyko rozwoju nowotworów, w tym zaburzeń limfoproliferacyjnych związanych z EBV oraz nowotworów skóry.

Działania niepożądane leku Cidimus (takrolimus)

Profil działań niepożądanych leku immunosupresyjnego Cidimus (takrolimus) jest często trudny do jednoznacznego ustalenia ze względu na chorobę podstawową oraz jednoczesne stosowanie wielu innych leków przez pacjentów po transplantacji. Większość opisanych poniżej działań niepożądanych ma charakter odwracalny i może ustąpić po zmniejszeniu dawki. Warto zauważyć, że doustne podawanie takrolimusu wiąże się z mniejszą częstością występowania polekowych działań niepożądanych w porównaniu z podaniem dożylnym.1

Zwiększone ryzyko infekcji i nowotworów

Podobnie jak w przypadku innych silnie działających leków immunosupresyjnych, u pacjentów otrzymujących takrolimus występuje większe ryzyko zakażeń (wirusowych, bakteryjnych, grzybiczych i pierwotniakowych). Mogą one mieć charakter zarówno miejscowy, jak i uogólniony, a przebieg istniejących infekcji może ulec zaostrzeniu. Szczególną uwagę należy zwrócić na przypadki nefropatii związanej z zakażeniem wirusem BK oraz postępującej wieloogniskowej leukoencefalopatii (PML) związanej z zakażeniem wirusem JC, które opisywano u pacjentów leczonych takrolimusem.2

Pacjenci otrzymujący leki immunosupresyjne są również obciążeni zwiększonym ryzykiem rozwoju nowotworów złośliwych. W związku z terapią takrolimusem raportowano wystąpienie nowotworów łagodnych i złośliwych, w tym zaburzeń limfoproliferacyjnych związanych z zakażeniem wirusem Epsteina-Barr (EBV) oraz nowotworów skóry.3

Zaburzenia narządowe i układowe

Takrolimus może powodować szereg zaburzeń dotyczących różnych układów i narządów. Poniżej przedstawiono najważniejsze z nich z uwzględnieniem częstości występowania.

Zaburzenia metabolizmu i odżywiania

Bardzo często obserwuje się stany hiperglikemii, cukrzycę oraz hiperkaliemię. Często występują także: hipomagnezemia, hipofosfatemia, hipokaliemia, hipokalcemia, hiponatremia, zatrzymanie płynów, hiperurykemia, zmniejszenie łaknienia, kwasica metaboliczna, hiperlipidemia, hipercholesterolemia, hipertriglicerydemia i inne zaburzenia elektrolitowe. Niezbyt często dochodzi do odwodnienia, hipoproteinemii, hiperfosfatemii i hipoglikemii.4

Zaburzenia nerek i dróg moczowych

Bardzo często dochodzi do zaburzeń czynności nerek. Często występuje niewydolność nerek, ostra niewydolność nerek, skąpomocz, martwica kanalików nerkowych, toksyczna nefropatia, nieprawidłowe wyniki badania moczu oraz objawy dotyczące pęcherza i cewki moczowej. Niezbyt często raportowano bezmocz i zespół hemolityczno-mocznicowy. Bardzo rzadko obserwuje się nefropatię i krwotoczne zapalenie pęcherza moczowego.5

Zaburzenia żołądka i jelit

Do bardzo częstych działań niepożądanych należą biegunka i nudności. Często występują: choroby zapalne przewodu pokarmowego, owrzodzenia i perforacja, krwawienia z przewodu pokarmowego, zapalenie i owrzodzenie błony śluzowej jamy ustnej, wodobrzusze, wymioty, bóle żołądkowo-jelitowe i bóle brzucha, objawy dyspeptyczne, zaparcie, wzdęcie z oddawaniem gazów, wzdęcie i rozdęcie, luźne stolce. Niezbyt często pojawia się niedrożność porażenna jelit, ostre i przewlekłe zapalenie trzustki, refluks żołądkowo-przełykowy oraz zaburzenia opróżniania żołądka. Rzadko dochodzi do niedrożności przepuszczającej (podniedrożności) jelit i torbieli rzekomej trzustki.6

Zaburzenia układu nerwowego

Bardzo często obserwuje się drżenie i bóle głowy. Często występują: napady drgawkowe, zaburzenia świadomości, parestezje i zaburzenia czucia, neuropatia obwodowa, zawroty głowy, problemy z pisaniem i inne zaburzenia neurologiczne. Niezbyt często dochodzi do śpiączki, krwawień w obrębie ośrodkowego układu nerwowego, incydentów mózgowo-naczyniowych, porażeń i niedowładów, encefalopatii, zaburzeń mowy i wysławiania się oraz niepamięci. Rzadko pojawia się wzmożone napięcie mięśniowe, a bardzo rzadko miastenia.7

Zaburzenia psychiczne

Bardzo często występuje bezsenność. Często pojawiają się: objawy lękowe, splątanie i dezorientacja, depresja, obniżony nastrój, zaburzenia nastroju, koszmary senne, omamy i zaburzenia psychiczne. Niezbyt często dochodzi do zaburzeń psychotycznych.8

Zaburzenia krwi i układu chłonnego

Często obserwuje się niedokrwistość, leukopenię, trombocytopenię, leukocytozę i nieprawidłowe wyniki badań krwinek czerwonych. Niezbyt często występują koagulopatie, nieprawidłowe wyniki parametrów krzepnięcia krwi i krwawienia, pancytopenia i neutropenia. Rzadko dochodzi do plamicy zakrzepowej małopłytkowej, hipoprotrombinemii i mikroangiopatii zakrzepowej. Z nieznaną częstością raportowano wybiórczą aplazję czerwonokrwinkową, agranulocytozę i niedokrwistość hemolityczną.9

Zaburzenia wątroby i dróg żółciowych

Często występują: zastój żółci i żółtaczka, uszkodzenie komórek wątroby i zapalenie wątroby oraz zapalenie dróg żółciowych. Rzadko dochodzi do zakrzepicy tętnicy wątrobowej i zarostowej choroby żył wątrobowych. Bardzo rzadko obserwuje się niewydolność wątroby i zwężenie przewodu żółciowego.10

Reakcje nadwrażliwości i zaburzenia skórne

U pacjentów otrzymujących takrolimus obserwowano reakcje alergiczne i rzekomoanafilaktyczne. Często występują: świąd, wysypka, łysienie, trądzik i zwiększone pocenie się. Niezbyt często dochodzi do zapalenia skóry i nadwrażliwości na światło. Rzadko obserwuje się toksyczne martwicze oddzielanie się naskórka (zespół Lyella), a bardzo rzadko zespół Stevensa-Johnsona.11

Błędy stosowania leku

Obserwowano przypadki błędnego stosowania leku, w tym nieumyślną, niezamierzoną lub nienadzorowaną przez lekarza zmianę produktu leczniczego zawierającego takrolimus o natychmiastowym lub przedłużonym uwalnianiu na inny produkt leczniczy zawierający takrolimus. Zgłaszano kilka przypadków odrzucenia przeszczepionego narządu związanych z takimi błędami (częstość nie może być określona na podstawie dostępnych danych).12

Zestawienie działań niepożądanych według częstości występowania

Częstość występowania Klasyfikacja układów i narządów Działania niepożądane Opis
Bardzo często
(≥1/10)
Zaburzenia metabolizmu i odżywiania Stany hiperglikemii, cukrzyca, hiperkaliemia Wymagają regularnego monitorowania parametrów biochemicznych krwi
Zaburzenia układu nerwowego Drżenie, bóle głowy Zwykle o nasileniu łagodnym do umiarkowanego, mogą ustępować wraz z kontynuacją leczenia
Zaburzenia psychiczne Bezsenność Może wymagać dodatkowej farmakoterapii
Zaburzenia żołądka i jelit Biegunka, nudności Mogą prowadzić do odwodnienia i zaburzeń elektrolitowych
Zaburzenia nerek i dróg moczowych Zaburzenia czynności nerek Wymagają regularnej oceny funkcji nerek
Często
(≥1/100 do <1/10)
Zakażenia i zarażenia pasożytnicze Zwiększone ryzyko zakażeń (wirusowych, bakteryjnych, grzybiczych, pierwotniakowych) Mogą mieć charakter miejscowy lub uogólniony, a istniejące zakażenia mogą ulec zaostrzeniu
Zaburzenia krwi i układu chłonnego Niedokrwistość, leukopenia, trombocytopenia, leukocytoza, nieprawidłowe wyniki badań krwinek czerwonych Wymagają monitorowania morfologii krwi
Zaburzenia serca Choroba niedokrwienna serca, tachykardia Konieczna ocena kardiologiczna, zwłaszcza u pacjentów z czynnikami ryzyka
Zaburzenia naczyniowe Nadciśnienie tętnicze, krwawienie, incydenty zakrzepowo-zatorowe i niedokrwienne, choroby naczyń obwodowych Wymagają kontroli ciśnienia tętniczego i odpowiedniego leczenia
Zaburzenia układu oddechowego Duszność, choroby śródmiąższowe płuc, wysięk opłucnowy, zapalenie gardła, kaszel, przekrwienie i zapalenie błony śluzowej nosa Mogą wymagać diagnostyki obrazowej i konsultacji pulmonologicznej
Zaburzenia wątroby i dróg żółciowych Zastój żółci i żółtaczka, uszkodzenie komórek wątroby, zapalenie wątroby, zapalenie dróg żółciowych Konieczne regularne monitorowanie funkcji wątroby
Zaburzenia skóry i tkanki podskórnej Świąd, wysypka, łysienie, trądzik, zwiększone pocenie się Zwykle ustępują po zmniejszeniu dawki
Zaburzenia mięśniowo-szkieletowe Bóle stawów, skurcze mięśni, bóle kończyn, bóle pleców Mogą wymagać objawowego leczenia przeciwbólowego
Badania diagnostyczne Nieprawidłowe wyniki badań enzymów wątrobowych, zwiększenie aktywności fosfatazy zasadowej, zwiększenie masy ciała Istotne dla monitorowania bezpieczeństwa terapii
Zaburzenia ogólne Stany osłabienia, gorączka, obrzęki, bóle i złe samopoczucie, zaburzenia odczuwania temperatury ciała Mogą wpływać na ogólną jakość życia pacjenta
Niezbyt często
(≥1/1000 do <1/100)
Zaburzenia krwi i układu chłonnego Koagulopatie, nieprawidłowe wyniki parametrów krzepnięcia krwi i krwawienia, pancytopenia, neutropenia Mogą wymagać szczegółowej diagnostyki hematologicznej
Zaburzenia metabolizmu i odżywiania Odwodnienie, hipoproteinemia, hiperfosfatemia, hipoglikemia Wymagają wyrównania zaburzeń metabolicznych
Zaburzenia psychiczne Zaburzenia psychotyczne Mogą wymagać konsultacji psychiatrycznej i dodatkowego leczenia
Zaburzenia oka Zaćma Może wymagać interwencji okulistycznej
Zaburzenia ucha i błędnika Niedosłuch Może wymagać badania audiologicznego
Zaburzenia serca Komorowe zaburzenia rytmu i zatrzymanie serca, niewydolność serca, kardiomiopatie, przerost komór, nadkomorowe zaburzenia rytmu, kołatanie serca Potencjalnie zagrażające życiu, wymagają natychmiastowej interwencji kardiologicznej
Zaburzenia żołądka i jelit Niedrożność porażenna jelit, ostre i przewlekłe zapalenie trzustki, refluks żołądkowo-przełykowy, zaburzenia opróżniania żołądka Mogą wymagać interwencji chirurgicznej i specjalistycznego leczenia
Zaburzenia nerek i dróg moczowych Bezmocz, zespół hemolityczno-mocznicowy Ciężkie powikłania wymagające intensywnego leczenia nefrologicznego
Rzadko
(≥1/10 000 do <1/1000)
Zaburzenia krwi i układu chłonnego Plamica zakrzepowa małopłytkowa, hipoprotrombinemia, mikroangiopatia zakrzepowa Ciężkie zaburzenia krzepnięcia wymagające specjalistycznego leczenia
Zaburzenia endokrynologiczne Hirsutyzm Nadmierne owłosienie typu męskiego
Zaburzenia oka Ślepota Poważne powikłanie wymagające natychmiastowej diagnostyki i leczenia
Zaburzenia ucha i błędnika Głuchota nerwowo-czuciowa Trwałe uszkodzenie słuchu wymagające protezowania
Zaburzenia skóry i tkanki podskórnej Toksyczne martwicze oddzielanie się naskórka (zespół Lyella) Zagrażająca życiu reakcja skórna wymagająca hospitalizacji
Zaburzenia mięśniowo-szkieletowe Zmniejszenie ruchliwości Może prowadzić do trwałego upośledzenia funkcji motorycznych
Zaburzenia wątroby i dróg żółciowych Zakrzepica tętnicy wątrobowej, zarostowa choroba żył wątrobowych Ciężkie powikłania naczyniowe mogące prowadzić do niewydolności wątroby
Bardzo rzadko
(<1/10 000)
Zaburzenia układu nerwowego Miastenia Osłabienie mięśni przypominające miastenię gravis
Zaburzenia serca Zaburzenia rytmu serca typu torsade de pointes Potencjalnie śmiertelne zaburzenia rytmu serca
Zaburzenia skóry i tkanki podskórnej Zespół Stevensa-Johnsona Ciężka reakcja skórna wymagająca hospitalizacji
Częstość nieznana Zaburzenia krwi i układu chłonnego Wybiórcza aplazja czerwonokrwinkowa, agranulocytoza, niedokrwistość hemolityczna Ciężkie zaburzenia hematologiczne wymagające specjalistycznego leczenia
Zaburzenia oka Neuropatia nerwu wzrokowego Może prowadzić do trwałego upośledzenia widzenia
Zaburzenia ogólne Gorączka neutropeniczna Stan zagrożenia życia wymagający natychmiastowej interwencji

Raportowanie działań niepożądanych

Po dopuszczeniu produktu leczniczego do obrotu istotne jest zgłaszanie podejrzewanych działań niepożądanych. Umożliwia to nieprzerwane monitorowanie stosunku korzyści do ryzyka stosowania produktu leczniczego. Osoby należące do fachowego personelu medycznego powinny zgłaszać wszelkie podejrzewane działania niepożądane za pośrednictwem Departamentu Monitorowania Niepożądanych Działań Produktów Leczniczych Urzędu Rejestracji Produktów Leczniczych, Wyrobów Medycznych i Produktów Biobójczych: Al. Jerozolimskie 181C, 02-222 Warszawa tel.: +48 22 49 21 301/faks: +48 22 49 21 309/strona internetowa: https://smz.ezdrowie.gov.pl. Działania niepożądane można zgłaszać również podmiotowi odpowiedzialnemu.13

  1. 09.04.2026
  2. www.leksykon.com.pl