stan zapalny dróg moczowych

Stan zapalny dróg moczowych (SZDM) to powszechna patologia dotycząca układu moczowego, charakteryzująca się obecnością procesów zapalnych w dowolnym odcinku dróg moczowych – od cewki moczowej po nerki. Najczęściej występującą formą jest zapalenie pęcherza moczowego (cystitis), które manifestuje się przez dyzurię, częstomocz, uczucie parcia na mocz oraz ból podbrzusza.

Etiologia stanu zapalnego dróg moczowych obejmuje głównie infekcje bakteryjne, przy czym dominującym patogenem jest Escherichia coli (odpowiedzialna za 75-95% przypadków). Inne drobnoustroje wywołujące SZDM to Klebsiella pneumoniae, Proteus mirabilis, Enterococcus faecalis oraz Staphylococcus saprophyticus. Czynniki ryzyka obejmują: płeć żeńską, aktywność seksualną, ciążę, menopauza, cewnikowanie pęcherza moczowego, anomalie anatomiczne oraz stany obniżonej odporności.

Diagnostyka stanu zapalnego dróg moczowych opiera się na badaniu ogólnym moczu (obecność leukocyturii, bakteriurii), posiewie moczu z antybiogramem oraz, w wybranych przypadkach, badaniach obrazowych (USG, tomografia komputerowa). Leczenie zazwyczaj obejmuje antybiotykoterapię empiryczną, modyfikowaną po uzyskaniu wyników antybiogramu, odpowiednie nawodnienie oraz leki przeciwbólowe i przeciwzapalne.

Nieprawidłowo leczony lub nawracający stan zapalny dróg moczowych może prowadzić do poważnych powikłań, takich jak odmiedniczkowe zapalenie nerek, ropień nerki, posocznica moczowa czy przewlekła choroba nerek. U pacjentów z nawracającymi epizodami SZDM należy rozważyć profilaktykę farmakologiczną oraz modyfikację stylu życia, obejmującą odpowiednie nawodnienie i higienę okolic intymnych.

Powiązane wpisy

  1. 10.04.2026
  2. www.leksykon.com.pl