zaostrzenie płucne

Zaostrzenie płucne to nagłe pogorszenie funkcji oddechowych u pacjentów z przewlekłymi chorobami układu oddechowego, najczęściej występujące w przebiegu przewlekłej obturacyjnej choroby płuc (POChP) lub mukowiscydozy. Charakteryzuje się nasileniem duszności, zwiększoną objętością i zmianą charakteru plwociny oraz pogorszeniem parametrów spirometrycznych.

W przypadku POChP, zaostrzenia definiuje się jako ostre zdarzenia charakteryzujące się nasileniem objawów oddechowych, wykraczającym poza codzienne wahania i wymagającym modyfikacji leczenia. Główne czynniki wywołujące to infekcje bakteryjne (Haemophilus influenzae, Streptococcus pneumoniae, Moraxella catarrhalis), wirusowe oraz zanieczyszczenia powietrza.

Diagnostyka zaostrzenia płucnego obejmuje badanie podmiotowe i przedmiotowe, gazometrię krwi tętniczej, RTG klatki piersiowej, posiew plwociny oraz ocenę parametrów zapalnych. W leczeniu stosuje się bronchodylatory, glikokortykosteroidy systemowe, antybiotykoterapię, tlenoterapię, a w ciężkich przypadkach nieinwazyjną lub inwazyjną wentylację mechaniczną.

Zapobieganie zaostrzeniom płucnym polega na szczepieniach przeciwko grypie i pneumokokom, regularnym przyjmowaniu leków podtrzymujących, rehabilitacji oddechowej oraz unikaniu czynników wywołujących. Częste zaostrzenia przyspieszają postęp choroby podstawowej i zwiększają ryzyko zgonu, dlatego ich wczesne rozpoznanie i odpowiednie leczenie ma kluczowe znaczenie dla rokowania pacjenta.

Powiązane wpisy

  1. 12.04.2026
  2. www.leksykon.com.pl