pamięć długotrwała

Pamięć długotrwała (PDT) to struktura pamięciowa o teoretycznie nieograniczonej pojemności i czasie przechowywania informacji. W przeciwieństwie do pamięci krótkotrwałej (roboczej), która może przechowywać dane przez kilkadziesiąt sekund, PDT może przechowywać wspomnienia przez całe życie człowieka.

Z punktu widzenia neurobiologii, formowanie pamięci długotrwałej wiąże się z procesem konsolidacji śladów pamięciowych, który obejmuje zmiany strukturalne i funkcjonalne w połączeniach synaptycznych. Kluczową rolę w tym procesie odgrywają hipokamp oraz kora przedczołowa, choć ślady pamięciowe są ostatecznie magazynowane w różnych obszarach kory mózgowej.

Klinicznie wyróżnia się różne rodzaje pamięci długotrwałej: deklaratywną (jawną) – obejmującą pamięć semantyczną (fakty) i epizodyczną (wydarzenia), oraz niedeklaratywną (niejawną) – obejmującą pamięć proceduralną (umiejętności). Zaburzenia pamięci długotrwałej mogą występować w wielu schorzeniach neurologicznych, w tym w chorobie Alzheimera, innych typach otępienia, po urazach mózgu, w zaburzeniach naczyniowych czy w zespołach amnestycznych.

Powiązane wpisy

  1. 10.04.2026
  2. www.leksykon.com.pl