przebieg zakażenia
Przebieg zakażenia to proces, który zaczyna się od kontaktu patogenu z organizmem i obejmuje kolejne etapy rozwoju infekcji. Rozpoczyna się od wniknięcia drobnoustroju przez wrota zakażenia (skóra, błony śluzowe, drogi oddechowe, przewód pokarmowy) i jego adhezji do komórek gospodarza.
Po adhezji następuje kolonizacja, czyli namnażanie się patogenu w miejscu wniknięcia. W zależności od rodzaju drobnoustroju, jego wirulencji oraz stanu układu odpornościowego gospodarza, zakażenie może pozostać miejscowe lub rozprzestrzenić się, prowadząc do zakażenia uogólnionego (bakteriemia, sepsa).
Przebieg zakażenia może być bezobjawowy, ostry, przewlekły lub latentny. W przebiegu ostrym objawy pojawiają się szybko i są wyraźnie wyrażone, podczas gdy zakażenie przewlekłe charakteryzuje się powolnym rozwojem i długotrwałym utrzymywaniem się objawów. Zakażenie latentne cechuje się okresami remisji i zaostrzeń.
Na przebieg zakażenia wpływają czynniki zależne od patogenu (wirulencja, liczba drobnoustrojów, droga zakażenia) oraz od gospodarza (wiek, stan odporności, choroby współistniejące, stan odżywienia). Znajomość typowego przebiegu zakażenia poszczególnymi patogenami ma kluczowe znaczenie w diagnostyce i terapii chorób infekcyjnych.
Powiązane wpisy
- Leksykon leków
Dawkowanie i sposób podawania – Moxifloxacinum Stulln 5 mg/ml
Moxifloxacinum Stulln w postaci kropli do oczu o stężeniu 5 mg/ml (210 μg moksyfloksacyny na kroplę) jest wskazany do leczenia bakteryjnych zakażeń oka. U dorosłych, w tym osób ≥65 lat, oraz u dzieci i młodzieży zaleca się dawkowanie 1 kropla do chorego oka 3 razy na dobę przez zwykle 7-8 dni (5 dni do poprawy klinicznej plus 2-3 dni kontynuacji). W przypadku braku poprawy po 5 dniach konieczna jest ponowna ocena rozpoznania i ewentualna modyfikacja terapii. U pacjentów z zaburzeniami czynności wątroby lub nerek nie wymaga się zmiany dawkowania. Preparat jest przeznaczony wyłącznie do stosowania miejscowego do oka, bez możliwości podawania podspojówkowego lub do komory przedniej oka.
błona śluzowa nosa, kanał nosowo-łzowy, komora przednia oka, krople do oczu, moksyfloksacyna, moksyfloksacyny chlorowodorek, poprawa kliniczna, przebieg zakażenia, schemat terapeutyczny, substancja czynna, ustąpienie objawów, wchłanianie leku, weryfikacja rozpoznania, wstrzyknięcie podspojówkowe, zaburzenia czynności nerek, zaburzenia czynności wątroby, zakażenie bakteryjne oka - Leksykon leków
Wskazania do stosowania – VARIVAX nie mniej niż 1350 PFU/0,5 ml
Szczepionka VARIVAX zawiera żywy, atenuowany wirus ospy wietrznej szczepu Oka/Merck, z dawką co najmniej 1350 PFU w 0,5 ml po rekonstytucji. Jest wskazana do rutynowych szczepień ochronnych u osób powyżej 12. miesiąca życia, z możliwością wcześniejszego podania od 9. miesiąca życia w wyjątkowych sytuacjach epidemiologicznych lub zgodnie z lokalnym kalendarzem szczepień. Szczepionka jest również stosowana jako profilaktyka poekspozycyjna u osób podatnych na zakażenie, z największą skutecznością przy podaniu do 3 dni po kontakcie z wirusem, a także potencjalnym działaniem modyfikującym przebieg choroby przy podaniu do 5 dni po ekspozycji.
atenuowany wirus ospy wietrznej, choroba zakaźna, jednostki PFU, klinicznie jawne zakażenie, komórki diploidalne MRC-5, nadwrażliwość na antybiotyk, neomycyna, profilaktyka pierwotna, profilaktyka poekspozycyjna, przebieg zakażenia, szczepienie poekspozycyjne, szczepienie przeciwko ospie wietrznej, wirus ospy wietrznej, wirus varicella zoster, zawiesina do wstrzykiwań - Leksykon leków
Specjalne ostrzeżenia – Ketoangin
Podczas stosowania leku KETOANGIN (1 mg ketoprofenu/ml, aerozol do stosowania w jamie ustnej) należy zachować szczególną ostrożność ze względu na ryzyko reakcji alergicznych, zwłaszcza przy długotrwałym miejscowym stosowaniu. Lekarze powinni monitorować pacjentów pod kątem objawów nadwrażliwości i w razie ich wystąpienia przerwać terapię oraz wdrożyć odpowiednie leczenie. Ponadto, KETOANGIN jako NLPZ może maskować objawy zakażeń, co może opóźniać rozpoznanie i leczenie infekcji, szczególnie w przypadku pozaszpitalnego bakteryjnego zapalenia płuc oraz powikłań bakteryjnych ospy wietrznej. Zaleca się systematyczne monitorowanie przebiegu zakażenia i konsultację lekarską, jeśli objawy nie ustępują lub się nasilają.
gorączka, ketoprofen, konserwant, maskowanie objawów zakażenia, metylu parahydroksybenzoesan, nadwrażliwość, niesteroidowe leki przeciwzapalne, paraben, powikłania bakteryjne ospy wietrznej, pozaszpitalne bakteryjne zapalenie płuc, propylu parahydroksybenzoesan, przebieg zakażenia, reakcja alergiczna, reakcja alergiczna typu późnego, substancja pomocnicza, terapia przeciwinfekcyjna, wtórna infekcja bakteryjna