Wskazania do stosowania szczepionki VARIVAX

VARIVAX jest szczepionką przeciw ospie wietrznej zawierającą żywy, atenuowany wirus ospy wietrznej szczepu Oka/Merck. Szczepionka jest wskazana do stosowania w ramach szczepień ochronnych przeciwko ospie wietrznej u osób od ukończenia 12. miesiąca życia. Po rekonstytucji, każda dawka 0,5 ml zawiera nie mniej niż 1350 PFU (jednostki powodujące powstanie łysinek) wirusa ospy wietrznej¹.

Szczepienie rutynowe

Szczepionka VARIVAX powinna być stosowana zgodnie z obowiązującymi zaleceniami dotyczącymi rutynowych szczepień przeciwko ospie wietrznej u osób, które ukończyły 12. miesiąc życia. Jest to podstawowe wskazanie do zastosowania tej szczepionki w celu zapewnienia ochrony przed zakażeniem wirusem Varicella-zoster².

Szczepienie niemowląt od 9. miesiąca życia

W szczególnych okolicznościach szczepionkę VARIVAX można podawać już niemowlętom, które ukończyły 9. miesiąc życia. Dotyczy to sytuacji, gdy:

• Istnieje konieczność dostosowania się do obowiązującego w danym kraju kalendarza szczepień, który przewiduje wcześniejsze szczepienie³
• Występuje zagrożenie epidemiologiczne – w przypadku wybuchu epidemii ospy wietrznej na danym terenie⁴

Należy jednak pamiętać, że stosowanie szczepionki u niemowląt poniżej 12. miesiąca życia powinno być rozważane tylko w wyjątkowych sytuacjach, z uwzględnieniem potencjalnych korzyści i ryzyka.

Szczepienie po kontakcie z ospą wietrzną

Szczepionka VARIVAX może być również stosowana u osób podatnych na zachorowanie, które miały kontakt z ospą wietrzną. Jest to tzw. szczepienie poekspozycyjne, które ma na celu zapobieżenie rozwojowi choroby lub złagodzenie jej przebiegu. Skuteczność takiego szczepienia zależy od czasu, jaki upłynął od ekspozycji na wirusa:⁵

• Szczepienie w ciągu 3 dni po kontakcie – może skutecznie zapobiec wystąpieniu klinicznie jawnego zakażenia lub znacząco zmodyfikować przebieg zakażenia, łagodząc objawy choroby⁶
• Szczepienie między 4. a 5. dniem po kontakcie – według ograniczonych danych klinicznych, szczepienie przeprowadzone w terminie do 5 dni po kontakcie z wirusem może również zmodyfikować przebieg zakażenia, choć skuteczność w tym okresie może być niższa niż przy szczepieniu w ciągu pierwszych 3 dni⁷

Szczepienie osób z grup ryzyka

Szczepionka VARIVAX jest szczególnie zalecana dla osób podatnych na zachorowanie, które ze względu na swój stan zdrowia, wiek lub inne czynniki są narażone na ciężki przebieg ospy wietrznej. Dotyczy to osób podatnych na zakażenie, które nie chorowały na ospę wietrzną i nie były wcześniej szczepione. Szczepionka zawiera żywy, atenuowany wirus, który jest namnażany w hodowli ludzkich komórek diploidalnych (MRC-5)⁸.

Należy pamiętać, że szczepionka może zawierać śladowe ilości neomycyny, co może mieć znaczenie u osób z nadwrażliwością na ten antybiotyk⁹.

Postać farmaceutyczna i przygotowanie do podania

VARIVAX jest dostępny w postaci proszku i rozpuszczalnika do sporządzania zawiesiny do wstrzykiwań. Produkt wymaga rekonstytucji przed podaniem. Proszek ma kolor biały lub zbliżony do białego, natomiast rozpuszczalnik jest przezroczystym, bezbarwnym płynem¹⁰.

Przy kwalifikacji pacjenta do szczepienia, lekarz powinien uwzględnić aktualne wytyczne dotyczące szczepień, stan zdrowia pacjenta, historię przebytych chorób i szczepień, a także indywidualne ryzyko zakażenia ospą wietrzną. Stosowanie szczepionki VARIVAX umożliwia profilaktykę pierwotną (u osób niezakażonych) oraz profilaktykę poekspozycyjną (po kontakcie z wirusem), co czyni ją wartościowym narzędziem w zapobieganiu tej wysoce zakaźnej chorobie.