Dawkowanie szczepionki VARIVAX

Szczepionka VARIVAX (zawierająca atenuowany wirus ospy wietrznej szczep Oka/Merck w dawce nie mniej niż 1350 PFU/0,5 ml) powinna być stosowana ściśle według oficjalnych zaleceń zdrowotnych. Poniżej przedstawiono szczegółowe wytyczne dotyczące dawkowania w poszczególnych grupach wiekowych oraz w specjalnych sytuacjach klinicznych.¹

Dawkowanie według grup wiekowych

Osoby w wieku poniżej 9 miesięcy: Szczepionka VARIVAX jest przeciwwskazana u pacjentów w wieku poniżej 9 miesięcy i nie należy jej stosować w tej grupie wiekowej.²

Osoby w wieku od 9 miesięcy: W celu zapewnienia optymalnej ochrony przeciwko ospie wietrznej, wszystkim pacjentom w wieku od 9 miesięcy należy podać dwie dawki szczepionki VARIVAX zgodnie z poniższym schematem.³

Osoby w wieku od 9 do 12 miesięcy: Jeżeli szczepienie rozpoczyna się u niemowląt w wieku między 9 a 12 miesięcy, wymagana jest druga dawka, którą należy podać po przerwie wynoszącej co najmniej 3 miesiące od pierwszej dawki.⁴

Osoby w wieku od 12 miesięcy do 12 lat: U pacjentów w tej grupie wiekowej pomiędzy pierwszą a drugą dawką szczepionki musi upłynąć co najmniej jeden miesiąc.⁵

Osoby w wieku od 13 lat i starsze: Pacjentom w wieku od 13 lat należy podać dwie dawki szczepionki w odstępie 4-8 tygodni. W przypadku gdy odstęp między dawkami przekracza 8 tygodni, drugą dawkę należy podać jak najszybciej.⁶

Należy zaznaczyć, że oficjalne zalecenia mogą różnić się w zakresie liczby wymaganych dawek szczepionki (jedna lub dwie) oraz odstępów pomiędzy dawkami szczepionek zawierających wirus ospy wietrznej.⁷

Dawkowanie w szczególnych sytuacjach klinicznych

Pacjenci z bezobjawowym zakażeniem HIV: Osoby w wieku od 12 miesięcy do 12 lat z bezobjawowym zakażeniem wirusem HIV [klasa 1 wg CDC] i właściwym dla wieku odsetkiem limfocytów T CD4+ wynoszącym ≥25% powinny otrzymać dwie dawki szczepionki w odstępie 12 tygodni.⁸

Pacjenci przed planowaną immunosupresją: W przypadku pacjentów seronegatywnych, którzy mają być poddani immunosupresji (np. osoby oczekujące na przeszczep narządu lub pacjenci w remisji choroby nowotworowej), należy odpowiednio zaplanować termin szczepienia, uwzględniając konieczny odstęp po podaniu drugiej dawki, aby zapewnić maksymalną ochronę przed immunosupresją.⁹

Pacjenci w wieku powyżej 65 lat: Brak danych dotyczących skuteczności ochrony lub odpowiedzi immunologicznej na szczepionkę VARIVAX u osób seronegatywnych w wieku powyżej 65 lat.¹⁰

Dawki przypominające: Dostępne są dane dotyczące skuteczności ochrony do 9 lat po szczepieniu, jednak nie określono jeszcze konieczności podawania dawek przypominających.¹¹

Sposób podawania szczepionki VARIVAX

Szczepionkę VARIVAX można podawać na dwa sposoby:¹²

• Wstrzyknięcie domięśniowe (im.) – preferowana droga podania u większości pacjentów
• Wstrzyknięcie podskórne (sc.) – zalecane u pacjentów z małopłytkowością lub jakimikolwiek zaburzeniami krzepnięcia krwi

Preferowane miejsca iniekcji zależą od wieku pacjenta:¹³

• Przednio-boczna część uda – zalecana u młodszych dzieci
• Mięsień naramienny – zalecany u starszych dzieci, młodzieży i dorosłych

Ważne ostrzeżenie: Szczepionki VARIVAX nie wolno podawać donaczyniowo.¹⁴

Tabela dawkowania szczepionki VARIVAX

Przed bezpośrednim kontaktem ze szczepionką lub jej podaniem należy zapoznać się z informacjami dotyczącymi środków ostrożności zawartymi w punkcie 6.6 Charakterystyki Produktu Leczniczego.¹⁵

Przygotowanie szczepionki do podania

Szczepionka VARIVAX wymaga rekonstytucji przed podaniem. Po rekonstytucji jedna dawka (0,5 ml) zawiera żywy, atenuowany wirus ospy wietrznej szczep Oka/Merck w ilości nie mniejszej niż 1350 PFU (jednostki powodujące powstanie łysinek).¹⁶

Szczepionka dostarczana jest w postaci proszku w kolorze białym lub zbliżonym do białego oraz przezroczystego, bezbarwnego płynnego rozpuszczalnika. Przed podaniem należy dokonać rekonstytucji zgodnie z zaleceniami producenta.¹⁷