pacjent seronegatywny
Pacjent seronegatywny to osoba, u której nie wykryto specyficznych przeciwciał w surowicy krwi, które byłyby charakterystyczne dla konkretnej choroby lub stanu. Termin ten jest powszechnie używany w diagnostyce chorób o podłożu autoimmunologicznym, infekcyjnym lub alergicznym.
W kontekście chorób reumatycznych, takich jak reumatoidalne zapalenie stawów (RZS), określenie „seronegatywny” oznacza brak czynnika reumatoidalnego (RF) i/lub przeciwciał przeciwko cyklicznemu cytrulinowanemu peptydowi (anty-CCP) w surowicy pacjenta. Podobnie w chorobach takich jak zesztywniające zapalenie stawów kręgosłupa czy łuszczycowe zapalenie stawów, pacjenci mogą być seronegatywni mimo wyraźnych objawów klinicznych.
W diagnostyce chorób zakaźnych, pacjent seronegatywny to taki, u którego nie wykryto przeciwciał przeciwko danemu patogenowi, co może oznaczać brak kontaktu z czynnikiem zakaźnym lub wczesną fazę infekcji, zanim doszło do produkcji przeciwciał. Jest to istotne w diagnostyce HIV, wirusowego zapalenia wątroby czy COVID-19.
Interpretacja wyników seronegatywnych wymaga zawsze odniesienia do kontekstu klinicznego i często dodatkowych badań, gdyż brak przeciwciał nie wyklucza całkowicie choroby, zwłaszcza w jej wczesnym stadium lub przy obniżonej odpowiedzi immunologicznej organizmu.
Powiązane wpisy
- Leksykon leków
Dawkowanie i sposób podawania – VARIVAX nie mniej niż 1350 PFU/0,5 ml
Szczepionka VARIVAX zawiera atenuowany wirus ospy wietrznej szczep Oka/Merck w dawce nie mniejszej niż 1350 PFU/0,5 ml i powinna być stosowana zgodnie z oficjalnymi wytycznymi. U pacjentów od 9 miesięcy wzwyż zaleca się podanie dwóch dawek, z odstępami zależnymi od wieku: 9-12 miesięcy – co najmniej 3 miesiące, 12 miesięcy do 12 lat – co najmniej 1 miesiąc, a u osób powyżej 13 lat – 4-8 tygodni. Szczepionka jest przeciwwskazana u dzieci poniżej 9 miesięcy. U pacjentów z bezobjawowym zakażeniem HIV (klasa 1 wg CDC) w wieku 12 miesięcy do 12 lat z limfocytami T CD4+ ≥25% zaleca się dwie dawki w odstępie 12 tygodni. Szczepienie u pacjentów planowanych do immunosupresji wymaga odpowiedniego zaplanowania, a u osób powyżej 65 lat brak jest danych dotyczących skuteczności szczepionki. Nie ustalono konieczności podawania dawek przypominających, choć dostępne dane wskazują na ochronę do 9 lat po szczepieniu.
atenuowany wirus ospy wietrznej, bezobjawowe zakażenie HIV, dawka przypominająca, immunosupresja, jednostki powodujące powstanie łysinek, limfocyty T CD4+, małopłytkowość, mięsień naramienny, odpowiedź immunologiczna, ospa wietrzna, pacjent seronegatywny, podanie donaczyniowe, przeszczep narządu, rekonstytucja, szczepionka Varivax, wstrzyknięcie domięśniowe, wstrzyknięcie podskórne, zaburzenia krzepnięcia krwi, żywy atenuowany wirus - Leksykon substancji czynnych
Wirus zapalenia wątroby typu A – Wskazania do stosowania
Inaktywowany wirus zapalenia wątroby typu A (HAV) stanowi podstawę szczepionek profilaktycznych przeciwko WZW typu A, dostępnych w różnych preparatach, takich jak Avaxim 160 U, Havrix Adult (≥1440 jednostek ELISA/ml), Havrix 720 Junior (≥720 jednostek ELISA/0,5 ml), Vaqta 50 (50 U/ml) oraz Vaqta 25 (25 U/0,5 ml). Szczepionki te indukują odpowiedź immunologiczną chroniącą przed zakażeniem HAV, jednak nie zapewniają ochrony przed innymi wirusami zapalenia wątroby (HBV, HCV, HEV) ani innymi czynnikami etiologicznymi. Podanie pierwszej dawki powinno nastąpić co najmniej 2 tygodnie, optymalnie 4 tygodnie, przed ekspozycją na wirusa, co jest szczególnie istotne u osób podróżujących do obszarów endemicznych (Afryka, Azja, basen Morza Śródziemnego, Bliski Wschód, Ameryka Środkowa i Południowa).
droga fekalno-oralna, inaktywowany wirus zapalenia wątroby typu A, narażenie zawodowe, nosiciel wirusa, odpowiedź immunologiczna, pacjent seronegatywny, pacjent seropozytywny, poziom przeciwciał, przewlekła choroba wątroby, rejony endemiczne, ryzyko epidemiologiczne, stan serologiczny, uodpornienie czynne, wirus HIV, wirusowe zapalenie wątroby typu A, wirusowe zapalenie wątroby typu C, WZW typu A, zapadalność, zapalenie wątroby wirusowe - Leksykon leków
Wskazania do stosowania – Havrix 720 Junior nie mniej niż 720 jednostek ELISA wirusa zapalenia wątroby typu A, szczep HM175/0,5 ml; 1 dawka (0,5 ml)
Szczepionka Havrix 720 Junior jest inaktywowaną, adsorbowaną szczepionką przeciw wirusowemu zapaleniu wątroby typu A (WZW A), zawierającą co najmniej 720 jednostek ELISA inaktywowanego wirusa HAV na dawkę 0,5 ml. Preparat jest wskazany do czynnej immunizacji osób narażonych na zakażenie HAV, zwłaszcza w rejonach o niskiej lub średniej endemiczności. Szczepionka nie chroni przed innymi wirusami zapalenia wątroby (HBV, HCV, HEV) ani innymi czynnikami patogennymi. Szczególnie zalecane jest szczepienie u podróżujących do obszarów o wysokiej zapadalności (Afryka, Azja, basen Morza Śródziemnego, Bliski Wschód, Ameryka Środkowa i Południowa), członków sił zbrojnych, personelu medycznego, osób narażonych zawodowo, pacjentów z hemofilią, osób z ryzykiem zachowań seksualnych oraz pacjentów z przewlekłymi chorobami wątroby lub podwyższonym ryzykiem ich rozwoju. Szczepionka zawiera 0,25 mg uwodnionego wodorotlenku glinu jako adiuwant oraz 83 µg fenyloalaniny na dawkę, co jest istotne przy kwalifikacji pacjentów z fenyloketonurią.
czynna odporność, czynnik patogenny, fenyloalanina, fenyloketonuria, HBV, HCV, hemofilia, komórki diploidalne, nabyta odporność, nadużywanie alkoholu, pacjent seronegatywny, pacjent seropozytywny, poziom przeciwciał, produkt krwiopochodny, przewlekła choroba wątroby, stan zapalny wątroby, szczep HM175, transfuzja, wirus HAV, wirus zapalenia wątroby typu A, wirusowe zapalenie wątroby typu A, wodorotlenek glinu uwodniony, WZW A, zapalenie wątroby, zawiesina do wstrzykiwań - Leksykon leków
Wskazania do stosowania – Havrix Adult nie mniej niż 1440 jednostek ELISA wirusa zapalenia wątroby typu A, szczep HM175/ml; 1 dawka (1 ml)
Havrix Adult to szczepionka zawierająca inaktywowany wirus zapalenia wątroby typu A (szczep HM175) w dawce co najmniej 1440 jednostek ELISA na 1 ml, produkowana na ludzkich komórkach diploidalnych MRC-5 i adsorbowana na wodorotlenku glinu. Szczepionka jest wskazana do czynnej immunizacji przeciwko WZW typu A u osób narażonych na zakażenie, zwłaszcza podróżujących do obszarów o wysokiej endemicznosci (Afryka, Azja, Bliski Wschód, Ameryka Środkowa i Południowa), członków Sił Zbrojnych, pracowników medycznych, osób z grup ryzyka zawodowego i seksualnego, pacjentów z chorobami hematologicznymi oraz przewlekłymi chorobami wątroby. Szczepienie jest szczególnie istotne u pacjentów z przewlekłymi chorobami wątroby, gdyż infekcja HAV może pogorszyć przebieg choroby.
badanie serologiczne, choroba hematologiczna, inaktywowany wirus HAV, infekcja HAV, komórki diploidalne, kontakt z zakażonym, nadużywanie alkoholu, nosiciel HBV, nosiciel HCV, pacjent seronegatywny, pacjent seropozytywny, przeciwciała anty-HAV, przewlekła choroba wątroby, wirus HAV, wirus zapalenia wątroby typu A, wirusowe zapalenie wątroby typu A, wodorotlenek glinu, zakażenie HAV, zapalenie wątroby wirusowe