Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie
Tersilat 10 mg/g

Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie stosowania leku Tersilat

W kompleksowych badaniach przedklinicznych oceniających bezpieczeństwo stosowania terbinafiny chlorowodorku, substancji czynnej leku Tersilat, zgromadzono istotne dane dotyczące toksyczności przewlekłej, potencjału karcynogennego, genotoksyczności oraz wpływu na reprodukcję. Badania te dostarczają ważnych informacji na temat profilu bezpieczeństwa leku stosowanego miejscowo w postaci aerozolu na skórę.^[1]

Badania toksyczności przewlekłej

Długoterminowe badania toksyczności terbinafiny prowadzono przez okres do 1 roku na szczurach i psach. Podczas tych badań nie zaobserwowano toksycznego działania leku po podaniu doustnym w dawkach dobowych sięgających 100 mg/kg masy ciała. Na podstawie przeprowadzonych badań ustalono, że przy stosowaniu dużych dawek doustnych organami potencjalnie narażonymi na działanie toksyczne są przede wszystkim wątroba oraz prawdopodobnie nerki.^[2]

Badania karcynogenności

Przeprowadzono dwuletnie badania karcynogenności terbinafiny podawanej doustnie na dwóch gatunkach gryzoni – myszach i szczurach, uzyskując zróżnicowane wyniki:

• Myszy: W dwuletnim badaniu karcynogenności doustnie podawanej terbinafiny u myszy nie stwierdzono zmian nowotworowych ani innych nieprawidłowości związanych ze stosowaniem dawek do 130 mg/kg masy ciała na dobę (u samców) oraz do 156 mg/kg masy ciała na dobę (u samic).^[3]
• Szczury: W analogicznym dwuletnim badaniu karcynogenności na szczurach zaobserwowano zwiększoną częstość występowania guzów wątroby u samców, którym podawano największą dawkę wynoszącą 69 mg/kg masy ciała na dobę. Należy podkreślić, że te zmiany mogą być związane z rozrostem peroksysomów i są specyficzne dla danego gatunku, ponieważ nie zaobserwowano ich w badaniu karcynogenności leku na myszach ani w innych badaniach przeprowadzonych na myszach, psach czy małpach.^[4]

Okulistyczne badania bezpieczeństwa

W badaniach przeprowadzonych na małpach, którym podawano doustnie duże dawki terbinafiny przekraczające 50 mg/kg masy ciała na dobę, obserwowano w siatkówce nieprawidłowości refrakcji. Istotnym jest fakt, że poziom dawki nietoksycznej ustalono na 50 mg/kg masy ciała na dobę. Zaobserwowane zmiany okulistyczne były związane z obecnością metabolitów terbinafiny w tkankach oka i miały charakter odwracalny – znikały po odstawieniu leku. Co ważne, nieprawidłowości te nie wiązały się ze zmianami histologicznymi w tkankach oka.^[5]

Badania genotoksyczności

Potencjał genotoksyczny terbinafiny oceniano w standardowym zestawie badań przeprowadzonych zarówno w warunkach in vitro, jak i in vivo. W żadnym z przeprowadzonych badań nie stwierdzono potencjalnego działania mutagennego ani klastogennego badanej substancji.^[6]

Wpływ na reprodukcję

Przeprowadzono szereg badań wpływu terbinafiny na reprodukcję, wykorzystując jako modele doświadczalne szczury i króliki. W badaniach tych nie zaobserwowano niekorzystnego wpływu terbinafiny na płodność badanych zwierząt ani innych działań niepożądanych związanych z rozrodczością i rozwojem potomstwa.^[7]

Całościowa ocena profilu bezpieczeństwa

Dane przedkliniczne dotyczące terbinafiny chlorowodorku wskazują na dobry profil bezpieczeństwa substancji. Zaobserwowane w badaniach efekty, takie jak zmiany w wątrobie u szczurów, są gatunkowo specyficzne i występowały wyłącznie przy wysokich dawkach doustnych, znacznie przekraczających ekspozycję osiąganą podczas stosowania miejscowego leku Tersilat w postaci 10 mg/g aerozolu na skórę. Badania nie wykazały potencjału genotoksycznego, a wpływ na reprodukcję i płodność był neutralny. Nieprawidłowości refrakcji siatkówki u małp były odwracalne i występowały jedynie przy wysokich dawkach doustnych.^[8]