Specjalne ostrzeżenia i środki ostrożności dotyczące stosowania leku Myrelez

Stosowanie lanreotydu (substancji czynnej leku Myrelez) wymaga zachowania szczególnej ostrożności oraz regularnego monitorowania pacjenta ze względu na potencjalne działania niepożądane i interakcje z innymi procesami fizjologicznymi. Poniżej przedstawiono najważniejsze ostrzeżenia i środki ostrożności, które należy uwzględnić podczas terapii lekiem Myrelez.¹

Wpływ na układ żółciowy

Lanreotyd może wpływać hamująco na motorykę pęcherzyka żółciowego, co w konsekwencji może przyczyniać się do powstawania kamieni żółciowych. Z tego powodu konieczne jest okresowe monitorowanie pacjentów pod kątem wystąpienia tego powikłania. W praktyce klinicznej odnotowano przypadki tworzenia się kamieni żółciowych u pacjentów przyjmujących lanreotyd, które prowadziły do poważnych powikłań, takich jak:²

• Zapalenie pęcherzyka żółciowego – stan zapalny wymagający niezwłocznej interwencji medycznej
• Zapalenie dróg żółciowych – infekcja przewodów żółciowych, która może prowadzić do poważnych powikłań ogólnoustrojowych
• Zapalenie trzustki – potencjalnie zagrażające życiu powikłanie

W niektórych przypadkach komplikacje te wymagały przeprowadzenia cholecystektomii (chirurgicznego usunięcia pęcherzyka żółciowego). W przypadku pojawienia się objawów sugerujących powikłania kamicy żółciowej, należy natychmiast przerwać podawanie lanreotydu i wdrożyć odpowiednie postępowanie terapeutyczne.³

Wpływ na metabolizm glukozy

Badania farmakologiczne przeprowadzone zarówno na modelach zwierzęcych, jak i u ludzi wykazały, że lanreotyd, podobnie jak somatostatyna i jej inne analogi, może hamować wydzielanie insuliny i glukagonu – hormonów kluczowych dla utrzymania homeostazy glukozy. W konsekwencji u pacjentów leczonych lekiem Myrelez może dojść do zaburzeń gospodarki węglowodanowej manifestujących się jako:⁴

• Hipoglikemia – obniżenie stężenia glukozy we krwi poniżej wartości referencyjnych
• Hiperglikemia – podwyższenie stężenia glukozy we krwi powyżej wartości referencyjnych

Ze względu na powyższe ryzyko, zaleca się monitorowanie stężenia glukozy we krwi szczególnie w następujących przypadkach:

• Przy rozpoczynaniu terapii lanreotydem
• Przy każdej zmianie dawkowania leku

U pacjentów z już zdiagnozowaną cukrzycą konieczna może być modyfikacja dotychczasowego leczenia przeciwcukrzycowego w celu dostosowania go do zmienionej wrażliwości na insulinę i metabolizm glukozy.⁵

Wpływ na funkcję tarczycy

W trakcie terapii lanreotydem u pacjentów z akromegalią zaobserwowano niewielkie zahamowanie czynności tarczycy. Pojawienie się klinicznie istotnej niedoczynności tarczycy jest zjawiskiem rzadkim (występuje u mniej niż 1% pacjentów), niemniej jednak w uzasadnionych klinicznie przypadkach zaleca się przeprowadzenie testów oceniających funkcję tarczycy.⁶

Wpływ na układ sercowo-naczyniowy

Terapia lanreotydem może prowadzić do zwolnienia akcji serca u pacjentów, którzy wcześniej nie cierpieli na schorzenia kardiologiczne. Należy jednak zaznaczyć, że zwolnienie to nie musi przekraczać progu bradykardii. Szczególną ostrożność należy zachować u następujących grup pacjentów:⁷

• Pacjenci z chorobami serca w wywiadzie – u tych osób po włączeniu lanreotydu może wystąpić bradykardia zatokowa
• Pacjenci z już istniejącą bradykardią – w tych przypadkach wprowadzanie leczenia lanreotydem powinno odbywać się ze szczególną ostrożnością

Regularne monitorowanie funkcji układu sercowo-naczyniowego jest zalecane, zwłaszcza na początku terapii oraz przy zmianach dawkowania.⁸

Postać farmaceutyczna i dostępne dawki

Lek Myrelez dostępny jest jako roztwór do wstrzykiwań w ampułko-strzykawce w trzech różnych dawkach: 60 mg, 90 mg i 120 mg. Każda fabrycznie napełniona ampułko-strzykawka zawiera przesycony roztwór lanreotydu octanu o stężeniu odpowiadającym 0,246 mg lanreotydu w postaci zasady na 1 mg roztworu. Zapewnia to rzeczywistą dawkę lanreotydu w jednej iniekcji wynoszącą odpowiednio 60 mg, 90 mg lub 120 mg. Roztwór ma białą do jasnożółtej barwę, półstałą konsystencję i jest praktycznie wolny od cząstek obcych.⁹