Specjalne ostrzeżenia i środki ostrożności dotyczące stosowania Somatuline Autogel

Somatuline Autogel zawiera lanreotyd w ampułko-strzykawce w dawkach 60 mg, 90 mg lub 120 mg. Preparat występuje w postaci białego do jasnożółtego roztworu do wstrzykiwań o półstałej konsystencji. Podczas stosowania tego leku należy zwrócić szczególną uwagę na następujące kwestie związane z bezpieczeństwem.¹

Wpływ na drogi żółciowe i powstawanie kamieni żółciowych

Lanreotyd może hamować motorykę pęcherzyka żółciowego, co może prowadzić do powstawania kamieni żółciowych. Z tego powodu pacjenci powinni być poddawani okresowemu monitorowaniu w celu wczesnego wykrycia ewentualnych zmian w obrębie dróg żółciowych.²

Podczas nadzoru po wprowadzeniu leku do obrotu obserwowano przypadki powikłań związanych z tworzeniem się kamieni żółciowych u pacjentów przyjmujących lanreotyd. Do najczęstszych komplikacji należą:

• Zapalenie pęcherzyka żółciowego – stan zapalny wywołany obecnością kamieni
• Zapalenie dróg żółciowych – infekcja dróg żółciowych
• Zapalenie trzustki – wynikające z blokady odpływu enzymów trzustkowych

W przypadku wystąpienia powyższych powikłań często konieczne jest wykonanie cholecystektomii (chirurgiczne usunięcie pęcherzyka żółciowego). Jeśli u pacjenta wystąpią objawy sugerujące powikłania związane z kamicą żółciową, należy bezwzględnie przerwać stosowanie lanreotydu i natychmiast wdrożyć odpowiednie postępowanie terapeutyczne.³

Wpływ na metabolizm glukozy

Badania farmakologiczne, zarówno na modelach zwierzęcych jak i u ludzi, wykazały, że lanreotyd, podobnie jak somatostatyna i jej analogi, może hamować wydzielanie insuliny i glukagonu. Te działania mogą prowadzić do zaburzeń metabolizmu glukozy u pacjentów leczonych produktem Somatuline Autogel.⁴

U pacjentów mogą wystąpić następujące zaburzenia gospodarki węglowodanowej:

• Hipoglikemia – obniżone stężenie glukozy we krwi
• Hiperglikemia – podwyższone stężenie glukozy we krwi

Z tego powodu przy rozpoczynaniu terapii lanreotydem należy systematycznie monitorować stężenie glukozy we krwi. Szczególną ostrożność należy zachować u pacjentów z cukrzycą, u których może być konieczna modyfikacja dotychczasowego leczenia przeciwcukrzycowego w celu utrzymania prawidłowej kontroli glikemii.⁵

Wpływ na czynność tarczycy

W trakcie leczenia lanreotydem pacjentów z akromegalią obserwowano niewielkie zahamowanie czynności gruczołu tarczowego. Należy jednak podkreślić, że wystąpienie klinicznej niedoczynności tarczycy jest zjawiskiem rzadkim. Jeżeli istnieją wskazania kliniczne, zaleca się przeprowadzenie testów oceniających czynność tarczycy w celu wczesnego wykrycia ewentualnych zaburzeń.⁶

Wpływ na układ sercowo-naczyniowy

U pacjentów leczonych lanreotydem może wystąpić zwolnienie akcji serca, jednak nie zawsze musi ono przekraczać próg bradykardii. Należy zwrócić szczególną uwagę na następujące grupy pacjentów:

• Pacjenci bez wcześniejszych zaburzeń kardiologicznych – możliwe zwolnienie akcji serca
• Pacjenci z chorobą serca przed włączeniem lanreotydu – zwiększone ryzyko wystąpienia bradykardii zatokowej

U pacjentów z rozpoznaną bradykardią należy zachować szczególną ostrożność podczas rozpoczynania leczenia lanreotydem. W razie konieczności należy skonsultować się z kardiologiem przed włączeniem leku, a w trakcie terapii monitorować parametry układu krążenia.⁷