Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie stosowania leku Somatuline Autogel

Badania przedkliniczne z zastosowaniem lanreotydu, substancji czynnej preparatu Somatuline Autogel, dostarczają istotnych danych dotyczących bezpieczeństwa stosowania tego leku. Warto zaznaczyć, że efekty obserwowane w badaniach nieklinicznych występowały jedynie przy ekspozycji znacząco przewyższającej maksymalną ekspozycję u ludzi, co wskazuje na ich niewielkie znaczenie w praktyce klinicznej.¹

Badania potencjału rakotwórczego

W przeprowadzonych badaniach rakotwórczości u szczurów i myszy, którym podawano lanreotyd, nie zaobserwowano zmian nowotworowych przy dawkach przekraczających dawki terapeutyczne stosowane u ludzi. Odnotowano jednak zwiększoną częstość występowania guzów podskórnych w miejscach iniekcji u badanych zwierząt. Zjawisko to można przypisać zwiększonej częstości dawkowania u zwierząt doświadczalnych (podanie codzienne) w porównaniu do schematu dawkowania u ludzi (podanie raz w miesiącu). Z tego względu obserwacja ta prawdopodobnie nie ma istotnego znaczenia klinicznego.²

Ocena potencjału genotoksycznego

Lanreotyd został poddany standardowym zestawom testów genotoksyczności, zarówno in vitro, jak i in vivo. W żadnym z przeprowadzonych badań nie stwierdzono potencjału genotoksycznego substancji czynnej, co stanowi istotny element w ocenie bezpieczeństwa farmakologicznego leku.³

Badania wpływu na reprodukcję i rozwój

W ramach badań przedklinicznych przeprowadzono szczegółową ocenę potencjalnego wpływu lanreotydu na reprodukcję i rozwój zarodkowo-płodowy. Lanreotyd nie wykazywał działania teratogennego zarówno u szczurów, jak i u królików, co jest istotną informacją w kontekście bezpieczeństwa stosowania.⁴

Zaobserwowano jednak działanie toksyczne względem zarodków i płodów u badanych gatunków zwierząt, które przejawiało się w różny sposób:

• U szczurów – zwiększona utrata zarodków przed implantacją⁵
• U królików – zwiększona utrata zarodków po implantacji⁶

Szczegółowe badania reprodukcyjne

Przeprowadzono bardziej szczegółowe badania reprodukcyjne na ciężarnych samicach szczurów i królików, które dostarczyły następujących danych:

• Szczury: Samicom podawano lanreotyd w dawce 30 mg/kg masy ciała we wstrzyknięciu podskórnym co 2 tygodnie. Dawka ta była pięciokrotnie większa od dawki stosowanej u ludzi (po przeliczeniu na względną powierzchnię ciała). Badania wykazały zmniejszoną przeżywalność zarodków lub płodów.⁷
• Króliki: Samicom podawano lanreotyd w dawce 0,45 mg/kg masy ciała na dobę we wstrzyknięciu podskórnym. Dawka ta była dwukrotnie większa od dawki stosowanej u ludzi przy założeniu maksymalnej zalecanej dawki 120 mg (po przeliczeniu na względną powierzchnię ciała). Wykazano:
  • Zmniejszoną przeżywalność płodów
  • Zwiększoną częstość występowania zaburzeń budowy tkanki szkieletowej
  • Zwiększoną częstość występowania zaburzeń tkanek miękkich płodu

  ⁸