Przedawkowanie
Memantine Vipharm 10 mg

Przedawkowanie memantyny chlorowodorku manifestuje się głównie objawami ze strony ośrodkowego układu nerwowego (OUN) oraz układu pokarmowego. Dawki powyżej 140 mg, a szczególnie ekstremalne przedawkowanie rzędu 2000 mg, mogą powodować poważne zaburzenia neurologiczne, takie jak śpiączka trwająca do 10 dni, podwójne widzenie, pobudzenie, splątanie, omamy, stan przeddrgawkowy oraz utratę świadomości. Objawy ze strony przewodu pokarmowego obejmują wymioty i biegunkę, a dawki 105-200 mg/dobę wiążą się z uczuciem zmęczenia i osłabienia. Pomimo ciężkich objawów, pacjenci po ekstremalnym przedawkowaniu powrócili do zdrowia bez trwałych następstw, co wskazuje na relatywnie szeroki indeks terapeutyczny memantyny.

Substancja czynna

Przedawkowanie leku Memantine Vipharm

Przedawkowanie memantyny chlorowodorku może prowadzić do szeregu objawów klinicznych, głównie ze strony ośrodkowego układu nerwowego oraz układu pokarmowego. Dostępne dane dotyczące przedawkowania pochodzą z badań klinicznych oraz doświadczeń po wprowadzeniu produktu do obrotu i są stosunkowo ograniczone1.

Przypadki przedawkowania memantyny

W dokumentacji medycznej opisano kilka przypadków przedawkowania, które można sklasyfikować według ilości przyjętej substancji czynnej:

  • Stosunkowo duże przedawkowanie (200 mg i 105 mg na dobę przez 3 dni) – obserwowano jedynie objawy zmęczenia, osłabienia i/lub biegunki, a w niektórych przypadkach brak objawów2
  • Przedawkowanie poniżej 140 mg lub przy nieznanej dawce – u pacjentów obserwowano objawy ze strony ośrodkowego układu nerwowego oraz objawy żołądkowo-jelitowe3
  • Ekstremalne przedawkowanie (2000 mg) – pacjent przeżył, ale wykazywał poważne objawy ze strony OUN, w tym śpiączkę trwającą 10 dni, a następnie podwójne widzenie i pobudzenie4
  • Duże przedawkowanie (400 mg) – pacjent również przeżył i wykazywał głównie objawy ze strony OUN5

Warto podkreślić, że w opisanych przypadkach ekstremalnego przedawkowania pacjenci powrócili do zdrowia bez trwałych następstw, co wskazuje na relatywnie szeroki indeks terapeutyczny memantyny6.

Objawy przedawkowania

Na podstawie zgromadzonych danych klinicznych, przedawkowanie memantyny chlorowodorku może manifestować się poprzez szereg objawów, które przedstawiono w poniższej tabeli7.

Układ/narząd Objaw przedawkowania Opis objawu Dawka związana z objawem
Ośrodkowy układ nerwowy Splątanie Zaburzenie świadomości z dezorientacją co do miejsca, czasu i własnej osoby <140 mg lub nieznana
Senność Nadmierna potrzeba snu, trudności z utrzymaniem czuwania <140 mg lub nieznana
Ospałość Stan zmniejszonej aktywności i czujności <140 mg lub nieznana
Zawroty głowy Zaburzenia równowagi, uczucie wirowania <140 mg lub nieznana
Pobudzenie Wzmożona aktywność psychoruchowa, niepokój <140 mg lub nieznana, 400 mg, 2000 mg
Agresja Zachowania agresywne, napastliwe <140 mg lub nieznana
Omamy Spostrzeganie nieistniejących obiektów, szczególnie wzrokowe <140 mg lub nieznana, 400 mg
Zaburzony chód Problemy z koordynacją podczas chodzenia <140 mg lub nieznana
Śpiączka Głębokie zaburzenie świadomości z brakiem reakcji na bodźce 2000 mg
Podwójne widzenie Widzenie dwóch obrazów jednego przedmiotu 2000 mg
Stan przeddrgawkowy Stan neurologiczny poprzedzający wystąpienie drgawek 400 mg
Utrata świadomości Całkowita utrata przytomności 400 mg
Układ pokarmowy Wymioty Gwałtowne opróżnianie zawartości żołądka <140 mg lub nieznana
Biegunka Częste oddawanie luźnego stolca <140 mg lub nieznana, 105-200 mg/dobę
Zmęczenie Uczucie wyczerpania, osłabienia 105-200 mg/dobę
Osłabienie Zmniejszenie siły mięśniowej, wyczerpanie 105-200 mg/dobę
Inne objawy psychotyczne Niepokój, psychoza Zaburzenia percepcji i myślenia z utratą kontaktu z rzeczywistością 400 mg
Ogólna nadpobudliwość OUN

Postępowanie w przypadku przedawkowania

Leczenie przedawkowania memantyny powinno być objawowe, ponieważ nie istnieje swoiste antidotum w przypadku zatrucia lub przedawkowania tym lekiem8. W ramach standardowego postępowania należy zastosować odpowiednie procedury kliniczne mające na celu usunięcie substancji czynnej z organizmu:

  1. Płukanie żołądka – procedura szczególnie istotna jeśli od momentu zażycia leku nie upłynęło zbyt wiele czasu9
  2. Podanie węgla leczniczego – w celu przerwania potencjalnego ponownego krążenia jelitowo-wątrobowego10
  3. Zakwaszenie moczu – metoda mająca na celu zwiększenie eliminacji leku przez nerki11
  4. Wymuszona diureza – zwiększenie objętości wydalanego moczu w celu przyspieszenia eliminacji leku12
  5. Plazmafereza – w skrajnych przypadkach, jak potwierdza przykład pacjenta, który przeżył zażycie 2000 mg memantyny13

W przypadku występowania objawów ogólnej nadpobudliwości ośrodkowego układu nerwowego, należy rozważyć ostrożne leczenie objawowe14. Istotne jest monitorowanie czynności życiowych pacjenta oraz funkcji narządów, szczególnie w przypadkach ciężkiego przedawkowania.

W przypadku zaistnienia przedawkowania memantyny chlorowodorku, należy niezwłocznie skontaktować się z ośrodkiem toksykologicznym lub szpitalnym oddziałem ratunkowym w celu uzyskania specjalistycznej pomocy i wdrożenia odpowiedniego postępowania terapeutycznego.

  1. 10.04.2026
  2. www.leksykon.com.pl