profil cytogenetyczny
Profil cytogenetyczny (karyotyp) to wizualne przedstawienie całego zestawu chromosomów komórki, uporządkowanych według rozmiaru, kształtu i wzoru prążkowego. Jest to kluczowe narzędzie diagnostyczne w genetyce klinicznej, wykorzystywane do identyfikacji aberracji chromosomowych, takich jak delecje, duplikacje, translokacje czy aneuploidie.
Badanie profilu cytogenetycznego wykonuje się najczęściej z limfocytów krwi obwodowej, fibroblastów skóry lub komórek szpiku kostnego. W onkologii hematologicznej analiza cytogenetyczna ma szczególne znaczenie diagnostyczne i prognostyczne, pomagając w klasyfikacji nowotworów i doborze odpowiedniej terapii.
Współczesne techniki analizy cytogenetycznej obejmują klasyczne metody prążkowe (G-banding), fluorescencyjną hybrydyzację in situ (FISH) oraz porównawczą hybrydyzację genomową (CGH). Nowsze metody, jak mikromacierze (array CGH) czy sekwencjonowanie nowej generacji (NGS), pozwalają na identyfikację mniejszych zmian genomowych, niedostrzegalnych w klasycznym badaniu kariotypu.
Powiązane wpisy
-
Leksykon leków
Lenalidomide Pharmascience jest dostępny w formie kapsułek twardych o dawkach 2,5 mg, 5 mg, 7,5 mg, 10 mg, 15 mg, 20 mg i 25 mg, stosowany w leczeniu szpiczaka mnogiego, zespołów mielodysplastycznych oraz chłoniaka grudkowego. W terapii szpiczaka mnogiego lek znajduje zastosowanie jako leczenie podtrzymujące po autologicznym przeszczepieniu komórek macierzystych, w leczeniu pierwszej linii u pacjentów niekwalifikujących się do przeszczepu (w monoterapii lub w skojarzeniu z deksametazonem, bortezomibem i deksametazonem lub melfalanem i prednizonem) oraz w leczeniu nawrotowym w połączeniu z deksametazonem. W zespołach mielodysplastycznych Lenalidomide jest wskazany w monoterapii u pacjentów z anemią zależną od przetoczeń, niskim lub pośrednim-1 ryzykiem oraz izolowaną delecją 5q, u których inne metody leczenia okazały się nieskuteczne. W chłoniaku grudkowym lek stosowany jest wyłącznie w terapii skojarzonej z rytuksymabem u dorosłych pacjentów z uprzednio leczonym chłoniakiem stopnia 1-3a.
anemia zależna od przetoczeń, autologiczne przeszczepienie komórek macierzystych, bortezomib, chłoniak grudkowy, choroba hematologiczna, czerwień Allura AC, deksametazon, delecja 5q, kapsułka twarda, laktoza, leczenie pierwszej linii, leczenie podtrzymujące, lek przeciwnowotworowy, melfalan, prednizon, profil cytogenetyczny, przeciwciało anty-CD20, rytuksymab, szpiczak mnogi, tartrazyna, terapia skojarzona, zespół mielodysplastyczny, żółcień pomarańczowa -
Leksykon leków
Lenalidomid (Lenalidomide Gedeon Richter) jest lekiem o szerokim spektrum zastosowań w hematologii, stosowanym w leczeniu szpiczaka mnogiego, zespołów mielodysplastycznych (MDS), chłoniaka z komórek płaszcza (MCL) oraz chłoniaka grudkowego (FL). W szpiczaku mnogim lenalidomid jest wykorzystywany jako monoterapia w leczeniu podtrzymującym po autologicznym przeszczepie komórek macierzystych u nowo zdiagnozowanych pacjentów, a także w terapii skojarzonej z deksametazonem, bortezomibem lub melfalanem u pacjentów niekwalifikujących się do przeszczepu. W nawrotowym lub opornym szpiczaku mnogim stosuje się lenalidomid z deksametazonem po co najmniej jednej wcześniejszej linii leczenia. W MDS z izolowaną delecją 5q, niskim lub pośrednim-1 ryzykiem oraz anemią zależną od przetoczeń, lenalidomid jest wskazany w monoterapii, szczególnie gdy inne metody zawiodły. W MCL lek stosuje się w monoterapii u pacjentów z chorobą nawrotową lub oporną, natomiast w chłoniaku grudkowym lenalidomid łączy się z rytuksymabem u pacjentów z uprzednio leczonym chłoniakiem stopnia 1-3a.
aberracja chromosomalna, anemia zależna od przetoczeń, autologiczny przeszczep komórek macierzystych, bortezomib, chłoniak grudkowy, chłoniak nieziarniczy, chłoniak z komórek płaszcza, czynnik stymulujący erytropoezę, deksametazon, delecja 5q, działanie niepożądane, koncentrat krwinek czerwonych, lenalidomid, melfalan, nowotwór hematologiczny, prednizon, profil cytogenetyczny, przeciwciało monoklonalne, regeneracja hematologiczna, rytuksymab, szpiczak mnogi, terapia skojarzona, zespół mielodysplastyczny
