pohistaminowy bąbel i rumień
Pohistaminowy bąbel i rumień to reakcje skórne wywołane uwolnieniem histaminy w skórze. Histamina jest głównym mediatorem reakcji alergicznych i zapalnych, który powoduje zwiększoną przepuszczalność naczyń krwionośnych, co prowadzi do powstania bąbla (obrzęku) oraz rumienia (zaczerwienienia).
W praktyce klinicznej zjawisko to wykorzystuje się w teście skórnym zwanym próbą histaminową, który służy do oceny reaktywności skóry. Pojawienie się bąbla i rumienia po podskórnym podaniu histaminy jest reakcją prawidłową, natomiast brak tych objawów może świadczyć o zaburzeniach reakcji zapalnej lub wpływie leków przeciwhistaminowych.
Pohistaminowy bąbel i rumień stanowią również element diagnostyki alergologicznej w testach skórnych punktowych (prick tests), gdzie nasilenie tych objawów w miejscu aplikacji alergenu porównuje się z kontrolą pozytywną (histaminą). Czas utrzymywania się zmian po ekspozycji na histaminę zazwyczaj nie przekracza godziny, choć może być zmienny u różnych pacjentów.
Powiązane wpisy
- Leksykon substancji czynnych
Dimetynden – Właściwości farmakodynamiczne
Dimetynden maleinian jest antagonistą receptorów histaminowych H1 o wysokim powinowactwie, typowym dla leków przeciwhistaminowych pierwszej generacji. Mechanizm działania obejmuje konkurencyjną inhibicję receptorów H1 oraz stymulację metylotransferazy histaminowej w niskich stężeniach, co prowadzi do dezaktywacji histaminy. Substancja ta działa również antagonistycznie wobec mediatorów zapalnych, takich jak bradykinina, serotonina i acetylocholina, nie wykazując wpływu na receptory H2. Kluczowym efektem farmakodynamicznym jest redukcja nadmiernej przepuszczalności naczyń włosowatych, co przekłada się na działanie przeciwalergiczne i przeciwobrzękowe. W postaci doustnej (np. krople Fenistil, Zidenac) pojedyncza dawka 4 mg zapewnia efekt przeciwhistaminowy utrzymujący się co najmniej 24 godziny, natomiast w preparatach miejscowych (żele Allertec Foxill, Dimastin, Fenistil, Zidenac) dimetynden wykazuje działanie przeciwświądowe, przeciwobrzękowe, łagodzące podrażnienia oraz miejscowo znieczulające.
alergiczny nieżyt nosa, antagonista receptorów H1, bradykinina, działanie przeciwalergiczne, działanie przeciwcholinergiczne, działanie przeciwobrzękowe, działanie przeciwserotoninowe, działanie przeciwświądowe, działanie synergistyczne, efekt anestetyczny, efekt przeciwhistaminowy, efekt przeciwobrzękowy, inhibitor receptorów histaminowych, izomer dimetyndenu, lek przeciwhistaminowy, maleinian dimetyndenu, mediator reakcji zapalnej, metylotransferaza histaminowa, mieszanina racemiczna, pohistaminowy bąbel i rumień, przepuszczalność naczyń włosowatych, reakcja alergiczna, receptor histaminowy H2, stabilizator komórek tucznych, świąd cholestatyczny, właściwość znieczulająca - Leksykon leków
Właściwości farmakodynamiczne – Xyzal 0,5 mg/ml roztwór doustny 0,5 mg/ml
Lewocetyryzyna, będąca (R)-enancjomerem cetyryzyny, wykazuje silny i wybiórczy antagonizm receptorów histaminowych H1 z wysokim powinowactwem (Ki = 3,2 nmol/l), dwukrotnie większym niż cetyryzyna (Ki = 6,3 nmol/l). Okres półtrwania dysocjacji od receptorów H1 wynosi 115 ± 38 minut, co zapewnia długotrwałe działanie terapeutyczne. Po jednorazowym podaniu dawki 5 mg, blokada receptorów H1 osiąga 90% po 4 godzinach i utrzymuje się na poziomie 57% po 24 godzinach. W badaniach klinicznych lewocetyryzyna wykazała istotne statystycznie hamowanie objawów alergicznych, takich jak pohistaminowy bąbel i rumień, z najsilniejszym efektem w ciągu pierwszych 12 godzin i utrzymującym się przez 24 godziny (p<0,001). Ponadto, lek wykazuje szybki początek działania – już po 1 godzinie od podania dawki 5 mg łagodzi objawy wywołane ekspozycją na pyłki.
alergiczne zapalenie błony śluzowej nosa, bezpieczeństwo kardiologiczne, całoroczne alergiczne zapalenie, choroba atopowa, cząsteczka adhezji komórkowej naczyń, enancjomer cetyryzyny, komora prowokacyjna, lek przeciwhistaminowy, mechanizm przeciwzapalny, migracja eozynofilów, napływ eozynofilów, odstęp QT, okres półtrwania dysocjacji, pochodna piperazyny, pohistaminowy bąbel i rumień, przepuszczalność naczyń, przewlekła pokrzywka idiopatyczna, przewlekłe alergiczne zapalenie błony śluzowej nosa, receptor histaminowy H1, sezonowe alergiczne zapalenie, tachyfilaksja, uczulenie na roztocza kurzu domowego, uwalnianie histaminy, VCAM-1, wiązanie z receptorem - Leksykon leków
Właściwości farmakodynamiczne – Contrahist Allergy 5 mg
Lewocetyryzyna, będąca R-enancjomerem cetyryzyny i pochodną piperazyny (kod ATC: R06AE09), wykazuje silny i wybiórczy antagonizm wobec obwodowych receptorów histaminowych H1 z wysokim powinowactwem (Ki = 3,2 nmol/l), dwukrotnie wyższym niż cetyryzyna (Ki = 6,3 nmol/l). Charakteryzuje się długim okresem półtrwania dysocjacji od receptorów H1 (115 ± 38 minut), co przekłada się na utrzymującą się blokadę receptorów na poziomie 90% po 4 godzinach i 57% po 24 godzinach od podania dawki 5 mg. Klinicznie potwierdzono szybki początek działania (już po 1 godzinie) oraz długotrwałe hamowanie objawów alergicznych, takich jak pohistaminowy bąbel i rumień, z efektem utrzymującym się do 24 godzin (p<0,001). Lewocetyryzyna wykazuje także właściwości przeciwzapalne, m.in. hamując migrację eozynofilów, uwalnianie VCAM-1 oraz zmniejszając przepuszczalność naczyń, co potwierdzono w badaniach in vitro i in vivo.
badanie in vitro, całoroczne alergiczne zapalenie błony śluzowej nosa, cząsteczka adhezji komórkowej naczyń, działanie przeciwzapalne, eotaksyna, komora Boydena, komora prowokacyjna, lek przeciwhistaminowy, migracja eozynofilów, napływ eozynofilów, obwodowy receptor histaminowy H1, odstęp QT, okres półtrwania dysocjacji, pohistaminowy bąbel i rumień, przepuszczalność naczyń, przewlekła pokrzywka idiopatyczna, przewlekłe alergiczne zapalenie błony śluzowej nosa, punktowy wskaźnik nasilenia objawów klinicznych, receptor histaminowy H1, roztocze kurzu domowego, sezonowe alergiczne zapalenie błony śluzowej nosa, tachyfilaksja, uwalnianie histaminy, VCAM-1, zapis elektrokardiograficzny - Leksykon leków
Właściwości farmakodynamiczne – Zyx 5 mg
Lewocetyryzyna, będąca (R)-enantiomerem cetyryzyny i substancją czynną leku Zyx, wykazuje silny i wybiórczy antagonizm wobec obwodowych receptorów histaminowych H1, z wartością Ki wynoszącą 3,2 nmol/l, co jest dwukrotnie wyższym powinowactwem niż cetyryzyna (Ki = 6,3 nmol/l). Okres półtrwania dysocjacji leku z receptorami H1 wynosi 115 ± 38 minut, a blokada receptorów utrzymuje się na poziomie 90% po 4 godzinach i 57% po 24 godzinach od podania dawki 5 mg. Działanie terapeutyczne lewocetyryzyny jest szybkie (początek po 1 godzinie) i długotrwałe (do 24 godzin), co potwierdzają badania kliniczne u pacjentów z sezonowym i całorocznym alergicznym zapaleniem błony śluzowej nosa oraz przewlekłą pokrzywką idiopatyczną. W badaniu z udziałem 551 dorosłych z przewlekłym alergicznym zapaleniem błony śluzowej nosa, dawka 5 mg lewocetyryzyny wykazała istotną klinicznie poprawę objawów ocenianych skalą TSS oraz jakości życia, bez wystąpienia tachyfilaksji.
całoroczne alergiczne zapalenie błony śluzowej nosa, choroba atopowa, cząsteczka adhezji komórkowej naczyń, enantiomer cetyryzyny, eotaksyna, eozynofil, histamina, lek przeciwhistaminowy, lewocetyryzyna, migracja eozynofilów, okres półtrwania dysocjacji, pochodna piperazyny, pohistaminowy bąbel i rumień, przepuszczalność naczyń, przewlekła pokrzywka idiopatyczna, przewlekłe alergiczne zapalenie błony śluzowej nosa, receptor histaminowy H1, sezonowe alergiczne zapalenie błony śluzowej nosa, skala TSS, tachyfilaksja, VCAM-1