Przedawkowanie
Memantine Glenmark 10 mg
Przedawkowanie memantyny, substancji czynnej leku Memantine Glenmark, stanowi poważny stan kliniczny, którego objawy zależą od dawki i obejmują głównie ośrodkowy układ nerwowy oraz przewód pokarmowy. Umiarkowane przedawkowanie (105-200 mg/dobę przez 3 dni) może powodować zmęczenie, osłabienie i biegunkę, natomiast dawki powyżej 140 mg wywołują objawy neurologiczne takie jak splątanie, ospałość, zawroty głowy, pobudzenie, agresję, omamy i zaburzenia chodu, a także wymioty i biegunkę. Duże przedawkowanie (400 mg) prowadzi do nasilonych objawów neurologicznych, w tym psychozy, stanu przeddrgawkowego, stuporu i utraty świadomości. Bardzo duże dawki (2000 mg) mogą wywołać śpiączkę trwającą nawet 10 dni, podwójne widzenie oraz pobudzenie. Mimo powagi objawów, dostępne dane kliniczne wskazują na możliwość pełnego wyzdrowienia bez trwałych następstw neurologicznych przy odpowiednim leczeniu.
Przedawkowanie leku Memantine Glenmark
Przedawkowanie memantyny, substancji czynnej leku Memantine Glenmark, stanowi poważny stan kliniczny wymagający natychmiastowej interwencji medycznej. Dostępne dane dotyczące przypadków przedawkowania memantyny są ograniczone, pochodzą one zarówno z badań klinicznych, jak i doświadczeń po wprowadzeniu substancji do obrotu1.
Objawy przedawkowania
Spektrum objawów przedawkowania memantyny jest szerokie i może różnić się w zależności od przyjętej dawki. Objawy kliniczne najczęściej dotyczą ośrodkowego układu nerwowego (OUN) oraz układu pokarmowego. Ich nasilenie zwykle koreluje z wielkością przyjętej dawki2.
Przy umiarkowanym przedawkowaniu obserwowano głównie objawy neurologiczne takie jak: splątanie, ospałość, senność, zawroty głowy pochodzenia błędnikowego, pobudzenie, agresja, omamy oraz zaburzony chód. Dodatkowo mogą wystąpić objawy ze strony przewodu pokarmowego, w tym wymioty i biegunka3.
W przypadkach bardzo dużego przedawkowania, objawy mogą być poważniejsze i obejmować stany zagrażające życiu, takie jak śpiączka, psychoza, stan przeddrgawkowy oraz utrata świadomości45.
Postępowanie w przypadku przedawkowania
W przypadku przedawkowania memantyny nie jest dostępne swoiste antidotum. Leczenie ma charakter objawowy i podtrzymujący. Kluczowe jest zastosowanie standardowych procedur klinicznych mających na celu usunięcie substancji czynnej z organizmu6.
Zalecane postępowanie obejmuje następujące działania:
- Płukanie żołądka – szczególnie skuteczne gdy wykonane w krótkim czasie od przyjęcia leku
- Podanie węgla leczniczego – zapobiega ponownemu wejściu substancji do krążenia jelitowo-wątrobowego
- Zakwaszenie moczu – sprzyja eliminacji memantyny przez nerki
- Wymuszona diureza – przyspiesza wydalanie substancji z organizmu
7
W ciężkich przypadkach, zwłaszcza przy objawach znacznej nadpobudliwości OUN, może być konieczne zastosowanie dodatkowego leczenia objawowego, które powinno być prowadzone z zachowaniem szczególnej ostrożności8.
W udokumentowanych przypadkach bardzo ciężkiego przedawkowania memantyny (2000 mg) zastosowano plazmaferezę, która okazała się skuteczną metodą leczenia, prowadzącą do pełnego wyzdrowienia pacjenta bez trwałych następstw9.
Tabela objawów przedawkowania memantyny
| Dawka przedawkowania | Objawy | Opis objawów |
|---|---|---|
| Umiarkowane przedawkowanie (105-200 mg/dobę przez 3 dni) | Objawy łagodne | Zmęczenie, osłabienie, biegunka lub brak objawów |
| Przedawkowanie poniżej 140 mg lub dawka nieznana | Objawy ze strony OUN i przewodu pokarmowego |
|
| Duże przedawkowanie (400 mg) | Nasilone objawy neurologiczne | Niepokój, psychoza, omamy wzrokowe, stan przeddrgawkowy, senność, stupor, utrata świadomości |
| Bardzo duże przedawkowanie (2000 mg) | Ciężkie objawy neurologiczne | Śpiączka (trwająca 10 dni), następnie podwójne widzenie i pobudzenie |
Rokowanie po przedawkowaniu
Dostępne dane wskazują, że nawet w przypadku znacznego przedawkowania memantyny rokowanie może być pomyślne. Udokumentowane przypadki ciężkiego przedawkowania (400 mg i 2000 mg) zakończyły się pełnym wyzdrowieniem pacjentów bez trwałych następstw neurologicznych1011.
Niemniej jednak, przedawkowanie memantyny stanowi poważny stan kliniczny wymagający natychmiastowej interwencji medycznej i hospitalizacji. Kluczowe znaczenie ma szybkie rozpoznanie przedawkowania i wdrożenie odpowiedniego leczenia objawowego oraz procedur eliminacji leku z organizmu12.
Kolejne rozdziały
Zapraszamy do dalszego czytania naszego leksykonu.
Wybierz kolejny rozdział z menu poniżej, aby otworzyć nową podstronę kompedium wiedzy i uzyskać szczegółowe informację o leku, substancji lub chorobie.
- Dawkowanie i sposób podawania
- Działania niepożądane
- Interakcje leku
- Profil bezpieczeństwa leku
- Przeciwwskazania
- Przedawkowanie
- Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie
- Skład i postać leku
- Specjalne ostrzeżenia
- Właściwości farmakodynamiczne
- Właściwości farmakokinetyczne
- Wpływ na płodność, ciążę i laktację
- Wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn
- Wskazania do stosowania