Specjalne ostrzeżenia
Memantine Glenmark

Memantine Glenmark (memantyna chlorowodorek) wymaga szczególnej ostrożności u pacjentów z padaczką lub predyspozycjami do drgawek, którzy powinni być pod ścisłą kontrolą lekarską podczas terapii. Kontraindikowane jest jednoczesne stosowanie memantyny z innymi antagonistami receptorów NMDA, takimi jak amantadyna, ketamina czy dekstrometorfan, ze względu na ryzyko nasilenia działań niepożądanych ośrodkowego układu nerwowego. U pacjentów z czynnikami podwyższającymi pH moczu (np. radykalne zmiany diety, duże dawki alkalizujących preparatów, nerkowa kwasica cewkowa, infekcje dróg moczowych wywołane przez Proteus) konieczne jest uważne monitorowanie eliminacji leku i stanu klinicznego.

Specjalne ostrzeżenia i środki ostrożności dotyczące stosowania Memantine Glenmark

Produkt leczniczy Memantine Glenmark (memantyna chlorowodorek) wymaga zachowania szczególnej ostrożności w określonych grupach pacjentów oraz w przypadku współistnienia pewnych schorzeń. Poniżej przedstawiono szczegółowe informacje dotyczące specjalnych środków ostrożności, które należy uwzględnić podczas terapii tym lekiem.1

Pacjenci z zaburzeniami neurologicznymi

U pacjentów z padaczką, z drgawkami w wywiadzie lub u pacjentów z czynnikami predysponującymi do padaczki zaleca się zachowanie szczególnej ostrożności podczas stosowania memantyny. Pacjenci ci powinni pozostawać pod ścisłą kontrolą lekarską podczas leczenia.2

Interakcje z antagonistami NMDA

Należy bezwzględnie unikać jednoczesnego stosowania memantyny z innymi antagonistami kwasu N-metylo-D-asparaginowego (NMDA), takimi jak:

  • amantadyna
  • ketamina
  • dekstrometorfan

Powyższe substancje oddziałują z tym samym układem receptorowym co memantyna, co może prowadzić do zwiększenia zarówno częstości występowania, jak i nasilenia działań niepożądanych, głównie związanych z ośrodkowym układem nerwowym (OUN).3

Czynniki wpływające na pH moczu

U pacjentów, u których występują czynniki mogące zwiększać pH moczu, należy prowadzić uważne monitorowanie stanu klinicznego. Do czynników tych należą:4

  • Radykalne zmiany diety – na przykład przejście z diety mięsnej na wegetariańską
  • Przyjmowanie dużych dawek preparatów alkalizujących treść żołądkową
  • Nerkowa kwasica cewkowa
  • Ciężkie infekcje dróg moczowych wywołane przez bakterie z rodzaju Proteus

Podwyższone pH moczu może wpływać na eliminację memantyny z organizmu, dlatego pacjenci z wymienionymi czynnikami ryzyka powinni pozostawać pod szczególną obserwacją w trakcie leczenia.5

Pacjenci z chorobami układu krążenia

Należy zwrócić szczególną uwagę na pacjentów ze schorzeniami kardiologicznymi. W badaniach klinicznych memantyny wykluczono pacjentów z następującymi stanami:6

  • Świeżo przebyty zawał mięśnia sercowego
  • Niewyrównana zastoinowa niewydolność serca (NYHA III-IV)
  • Niekontrolowane nadciśnienie tętnicze

W związku z tym dostępne dane dotyczące stosowania memantyny w tych grupach pacjentów są ograniczone. Pacjenci z wymienionymi schorzeniami wymagają szczególnie wnikliwej obserwacji podczas leczenia produktem Memantine Glenmark.7

Informacje o dostępnych postaciach leku

Produkt leczniczy Memantine Glenmark jest dostępny w dwóch dawkach:8

  • 10 mg – białe lub prawie białe, owalne tabletki powlekane o wymiarach około 11 mm x 6 mm z wytłoczoną liczbą „10″ z jednej strony i z linią podziału po drugiej stronie. Tabletki można podzielić na równe dawki.
  • 20 mg – brązowaworóżowe, owalne tabletki powlekane o wymiarach około 14 mm x 7 mm z wytłoczoną liczbą „20″ z jednej strony i z linią podziału po drugiej stronie. Tabletki można podzielić na równe dawki.

Każda tabletka 10 mg zawiera 10 mg memantyny chlorowodorku, co odpowiada 8,31 mg memantyny, a każda tabletka 20 mg zawiera 20 mg memantyny chlorowodorku, co odpowiada 16,62 mg memantyny.9

  1. 03.05.2026
  2. www.leksykon.com.pl