Przedawkowanie
Biomentin 20 mg
Przedawkowanie chlorowodorku memantyny, stosowanego w dawkach od 105 do 200 mg/dobę przez 3 dni, może wywołać łagodne objawy takie jak zmęczenie, osłabienie i biegunka, a w niektórych przypadkach przebiegać bezobjawowo. Przy dawkach poniżej 140 mg lub nieznanej ilości leku obserwuje się objawy neuropsychiatryczne (splątanie, senność, zawroty głowy, pobudzenie, agresję, omamy, zaburzenia chodu) oraz dolegliwości żołądkowo-jelitowe (wymioty, biegunka). Ekstremalne przedawkowania, sięgające 400-2000 mg jednorazowo, manifestują się ciężkimi zaburzeniami OUN, w tym śpiączką trwającą do 10 dni, podwójnym widzeniem, stanami przeddrgawkowymi, psychozą i omamami wzrokowymi. Mimo poważnego przebiegu klinicznego, rokowanie jest korzystne, a pacjenci po odpowiednim leczeniu objawowym i eliminacji toksyny wracają do zdrowia bez trwałych następstw.
Przedawkowanie memantyny
Przedawkowanie chlorowodorku memantyny może prowadzić do szeregu poważnych objawów klinicznych, głównie związanych z ośrodkowym układem nerwowym (OUN) oraz układem pokarmowym. Dostępne dane na temat przedawkowania preparatu Biomentin pochodzą z ograniczonych źródeł badań klinicznych oraz obserwacji postmarketingowych, jednak dostępne informacje pozwalają na identyfikację potencjalnych zagrożeń.1
Objawy przedawkowania
Konsekwencje przedawkowania memantyny są zróżnicowane i zależą głównie od przyjętej dawki. Symptomatologia przedawkowania obejmuje przede wszystkim zaburzenia ze strony ośrodkowego układu nerwowego oraz objawy żołądkowo-jelitowe. Nasilenie objawów klinicznych koreluje zazwyczaj z wielkością przyjętej dawki.2
Przy umiarkowanym przedawkowaniu (dawki około 105-200 mg na dobę przez 3 dni) obserwowano głównie zmęczenie, osłabienie oraz biegunkę, choć zdarzały się również przypadki bezobjawowe. Natomiast przy niższych dawkach (poniżej 140 mg) lub w przypadkach nieznanych ilości leku, symptomatologia była bardziej zróżnicowana i obejmowała objawy neuropsychiatryczne oraz dolegliwości ze strony przewodu pokarmowego.3
Odnotowano również przypadki znacznego przedawkowania memantyny z dawkami sięgającymi 400-2000 mg, które wiązały się z ciężkimi objawami neurologicznymi, takimi jak śpiączka, podwójne widzenie, pobudzenie, stany psychotyczne, omamy wzrokowe, czy stany przeddrgawkowe. Mimo drastycznych dawek, pacjenci przeżyli i powrócili do zdrowia bez trwałych następstw po zastosowaniu odpowiedniego leczenia objawowego i procedur eliminacji toksyny.4
Postępowanie przy przedawkowaniu
W przypadku przedawkowania memantyny brak jest specyficznego antidotum, dlatego leczenie powinno być objawowe i wspierające. Należy zastosować standardowe procedury kliniczne mające na celu eliminację substancji czynnej z organizmu.5
Zalecane postępowanie obejmuje:
- Płukanie żołądka – procedura szczególnie istotna we wczesnej fazie po zażyciu leku
- Podanie węgla leczniczego – w celu przerwania potencjalnego ponownego krążenia wątrobowo-jelitowego
- Zakwaszenie moczu – sprzyja eliminacji memantyny
- Wymuszona diureza – przyspieszająca wydalanie substancji z organizmu
- Plazmaferezy – w ciężkich przypadkach przedawkowania
6
W przypadku wystąpienia objawów ogólnej nadpobudliwości ośrodkowego układu nerwowego zaleca się rozważenie ostrożnego leczenia objawowego. Należy monitorować funkcje życiowe pacjenta i zastosować odpowiednie leczenie wspierające w zależności od manifestacji klinicznej przedawkowania.7
Tabela objawów przedawkowania
| Dawka memantyny | Objawy kliniczne | Opis |
|---|---|---|
| 105-200 mg/dobę (przez 3 dni) | Objawy łagodne lub brak objawów |
|
| <140 mg (jednorazowo) lub dawka nieznana | Objawy ze strony OUN i układu pokarmowego |
|
| 400 mg (jednorazowo) | Poważne objawy ze strony OUN |
|
| 2000 mg (jednorazowo) | Ciężkie objawy ze strony OUN |
|
Rokowanie po przedawkowaniu
Mimo że przedawkowanie memantyny może prowadzić do poważnych objawów klinicznych, dostępne dane wskazują na relatywnie dobre rokowanie. Nawet w przypadkach ekstremalnego przedawkowania (dawki 400-2000 mg) pacjenci powrócili do zdrowia bez trwałych następstw po zastosowaniu odpowiedniego leczenia objawowego i procedur eliminacji toksyny.8
Kolejne rozdziały
Zapraszamy do dalszego czytania naszego leksykonu.
Wybierz kolejny rozdział z menu poniżej, aby otworzyć nową podstronę kompedium wiedzy i uzyskać szczegółowe informację o leku, substancji lub chorobie.
- Dawkowanie i sposób podawania
- Działania niepożądane
- Interakcje leku
- Profil bezpieczeństwa leku
- Przeciwwskazania
- Przedawkowanie
- Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie
- Skład i postać leku
- Specjalne ostrzeżenia
- Właściwości farmakodynamiczne
- Właściwości farmakokinetyczne
- Wpływ na płodność, ciążę i laktację
- Wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn
- Wskazania do stosowania