Wskazania do stosowania leku Biomentin

Lek Biomentin (memantyny chlorowodorek) wskazany jest do stosowania w leczeniu pacjentów z chorobą Alzheimera o nasileniu umiarkowanym do ciężkiego. Preparat przeznaczony jest do podawania chorym, u których rozpoznano tę postać otępienia i wymagają oni farmakoterapii mającej na celu poprawę funkcji poznawczych oraz spowolnienie postępu choroby. ¹

Dostępne postaci i dawki

Lek Biomentin dostępny jest w postaci tabletek powlekanych w dwóch dawkach:

• Biomentin 10 mg – białe, okrągłe, obustronnie wypukłe tabletki powlekane z linią podziału po jednej stronie, umożliwiającą podział na dwie równe dawki. Każda tabletka zawiera 10 mg memantyny chlorowodorku (co odpowiada 8,31 mg memantyny).
• Biomentin 20 mg – białe, okrągłe, obustronnie wypukłe tabletki powlekane z linią podziału po jednej stronie, umożliwiającą podział na dwie równe dawki. Każda tabletka zawiera 20 mg memantyny chlorowodorku (co odpowiada 16,62 mg memantyny).

²

Zastosowanie kliniczne w chorobie Alzheimera

Memantyna, substancja czynna leku Biomentin, należy do grupy leków przeciw otępieniu. Jest to niekompetycyjny antagonista receptorów NMDA, który poprzez swój mechanizm działania wpływa na przekaźnictwo glutaminergiczne, odgrywające istotną rolę w procesach uczenia się i zapamiętywania. Lek jest wskazany w terapii choroby Alzheimera o nasileniu od umiarkowanego do ciężkiego, kiedy zaburzenia funkcji poznawczych i codziennego funkcjonowania pacjenta są już znacząco nasilone. ³

Informacje dodatkowe dla przepisującego

Należy zaznaczyć, że lek Biomentin zawiera jako substancję pomocniczą laktozę jednowodną w ilości 125,20 mg dla tabletek 10 mg oraz 250,40 mg dla tabletek 20 mg, co należy uwzględnić u pacjentów z nietolerancją galaktozy, niedoborem laktazy lub zespołem złego wchłaniania glukozy-galaktozy. ⁴

Zalecając lek Biomentin, lekarz powinien kierować się aktualnym stanem klinicznym pacjenta, wynikami testów oceniających funkcje poznawcze oraz nasilenie objawów choroby Alzheimera. Lek ten stanowi opcję terapeutyczną dla pacjentów z bardziej zaawansowanymi stadiami choroby, gdzie deficyty poznawcze i funkcjonalne stają się istotnym problemem klinicznym. ⁵